Colin Farrell zrobił furorę w „The Batman”, ale który z jego wielu różnych filmów jest najlepszy według wyników Metacritic?
Po imponującej roli Pingwina w filmie Matta Reevesa Batman , wydaje się, że to dobry moment na refleksję nad różnorodną i wiarygodną filmografią Colina Farrella na przestrzeni lat. Aktor brał udział w najróżniejszych projektach, od wysokobudżetowych hitów kinowych po niezależne dramaty, ale mimo to zawsze zapewnia niezapomniany występ.
POWIĄZANE: 10 ulubionych filmów Roberta Pattinsona i Colina Farrella według IMDb
Farrell jest niewątpliwie jednym z najchętniej oglądanych aktorów w Hollywood, ponieważ jego występy niezmiennie dostarczają rozrywki i orzeźwiają. Nigdy nie pozwala widzom się nudzić, zawsze próbuje czegoś nowego i przykuwa uwagę na ekranie.
Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć (2016) – 66
Chociaż Fantastyczne Zwierzęta nie spotkała się z takim samym uznaniem krytyków, jak tzw Harry'ego Pottera serii, kreacja Aurora Percivala Gravesa w wykonaniu Colina Farrella była niewątpliwie jedną z najważniejszych atrakcji filmu. Idealnie wpasował się w Czarodziejski Świat, wnosząc do tej postaci odpowiednią atmosferę tajemniczości i nieprzewidywalności.
Los Percival Graves nigdy nie został ujawniony w filmie (ani w jego sequelu), co skłoniło wielu fanów do teorii, że postać ta może powrócić w jednym z Fantastyczne Zwierzęta kontynuacje. Z pewnością byłby to ciekawy sposób na rozwinięcie tej historii, szczególnie biorąc pod uwagę szokujące ujawnienie, które ma miejsce pod koniec pierwszego filmu opowiadającego o prawdziwej tożsamości Gravesa.
W Brugii (2008) – 67
W klasycznej komedii Martina McDonagha w Brugii, Farrell gra płatnego zabójcę Kena, który po nieudanej misji utknął w Brugii. Sytuacja staje się jeszcze bardziej skomplikowana, gdy jego partner Ray (Brendan Gleeson) otrzymuje od swojego szefa rozkaz zabicia go.
POWIĄZANE: 3 najlepsze kreacje w każdym z filmów Martina McDonagha
Podobnie jak w przypadku wielu filmów McDonagha, W Brugii ma niezwykle sprytny i dowcipny scenariusz, który pozwala każdej postaci bawić się między sobą w sposób, który jest stale zabawny do oglądania. Relacja Farrella z Gleesonem jest przezabawna, a intensywność całej tej próby sprawia, że przejażdżka jest porywająco przyjemna.
Strefa wojny (1999) - 68
Strefa wojny był to pierwszy filmowy występ Colina Farrella, który do tej pory występował wyłącznie w brytyjskiej telewizji. Film jest dramatem rodzinnym, którego tematem jest kazirodczy związek ojca i córki, który grozi rozbiciem rodziny.
Choć nie jest to najbardziej znany film w jego repertuarze, Strefa wojny to bardzo niedoceniany niezależny dramat, który pomógł wnieść karierę Farrella do głównego nurtu kina. Mimo że nie odgrywa głównej roli, jego obecność w filmie jest nadal odczuwalna dzięki surowej i emocjonalnej grze.
Nowy świat (2005) - 69
Wyreżyserowany przez autora artystycznego Terrence'a Malicka, Nowy Świat to poruszający dramat opowiadający o romansie Pocahontas i Johna Smitha. Podobnie jak w oryginalnej historii, opowieść bada wewnętrzny konflikt Pocahontas, gdy jest rozdarta między mężczyzną, którego kocha, a swoją dezaprobatą rodziny.
Farrell gra Kapitana Smitha z uderzającą emocją, naprawdę przykuwając uwagę widzów za każdym razem, gdy pojawia się na ekranie. Jest zarówno niezwykle bliski, jak i szczególnie odległy, co czyni jego postać nieco enigmatyczną i tajemniczą. Jego chemia z Pocahontas Q'Orianki Kilcher jest wyraźna i sprawia, że film jest jeszcze bardziej wciągający.
Batman (2022) – 72
Batman może nie był emitowany długo, ale już zaczyna wspinać się po listach najmocniejszych filmów Farrella wśród krytyków i widzów. Jego występ w roli Pingwina jest jednym z najbardziej wciągających aspektów filmu i dodaje bardzo potrzebnego poczucia humoru tej skądinąd mrocznej i gotyckiej historii.
Nawet wśród aktorów takich jak Paul Dano i Robert Pattinson Colin Farrell z łatwością zapewnia jedną z najlepszych i najbardziej zabawnych kreacji w historii. Batman , głównie dzięki przesadnej osobowości jego bohatera i niepewnym sytuacjom, w jakich się znajduje.
Zabicie świętego jelenia (2017) – 73
W swojej drugiej współpracy z greckim reżyserem Yorgosem Lanthimosem Colin Farrell gra doktora Stevena Murphy'ego, chirurga, który zaczyna cierpieć pod wpływem swojego młodego przyjaciela Martina (Barry Keoghan). Relacja między Farrellem i Keoghanem jest tym, co tworzy Zabicie świętego jelenia taki intrygujący zegarek, w którym ta dwójka nieustannie się sprzeciwia i dręczy.
Dzieła Lanthimosa nie są zwyczajne, ale niepowtarzalny styl gry Farrella zdaje się idealnie wpasowywać w jego przedziwny świat. Szczególnie w Zabicie świętego jelenia , gdzie udaje mu się stworzyć postać, która jest wyjątkowo apatyczna w stosunku do swojego życia, a w miarę upływu czasu coraz bardziej ogarnia go gniew. To właśnie ta wyjątkowa charakterystyka sprawia, że film jest jednym z najlepszych w historii A24.
Oszukani (2017) – 77
Wyreżyserowane przez Sofię Coppolę, Oszukany to porywający dramat wojenny opowiadający historię Johna McBurneya, żołnierza zmuszonego szukać schronienia w szkole z internatem dla dziewcząt. Jego przybycie wywołuje zamieszanie wśród wielu uczniów, a większość z nich niepokoi się o żołnierzu.
POWIĄZANY: Każdy film Sofii Coppoli, ranking według IMDb
Podobnie jak większość dzieł Coppoli, film jest interesującym badaniem kobiecości i jej miejsca w społeczeństwie. Farrell jako jeden z niewielu w filmie spisał się znakomicie męskich członków obsady, a jego chemia z dziewczynami w filmie doskonale równoważy urzekający i niewygodny, aby zrobić film poruszający wiele interesujących kwestii na temat świata, w którym żyjemy.
Po Yang (2022) – 78
Po tym to niezwykle przemyślana i filozoficzna opowieść o żalu, pamięci i tym, co dokładnie znaczy być człowiekiem w świecie, w którym człowieczeństwo staje się coraz bardziej przestarzałe. Film wyreżyserował Kogonada, autor poprzedniego filmu Kolumb było równie zamyślonym badaniem celu i przeznaczenia.
Co jest tak uderzającego Po tym jak gęsty i bogaty jest scenariusz filmu. Jest pełen pomysłów, a Kogonada potrafi umiejętnie zgłębić swoje myśli poprzez swoich bohaterów i precyzyjną narrację. Występ Farrella jest sercem filmu, a podróż jego bohatera odzwierciedla dokładnie tę samą podróż, w którą Kogonada próbuje zabrać widzów.
Homar (2016) – 82
Homar może nie dla każdego, ale nie można zaprzeczyć, że to niezwykle ambitny film, który ma wiele do powiedzenia na temat współczesnego społeczeństwa. To niezwykle dziwaczne i niezwykłe, ale główna rola Farrella łączy tę energię w sposób, który sprawia, że ta nieznajomość wydaje się w przeważającej mierze normalna.
Filmy Yorgosa Lanthimosa rzadko kiedy zachowują się bezpiecznie, często robią wszystko, co w ich mocy, aby wywołać u widzów niepokój. Tworzy to doświadczenie, które poświęca komfort krytycznego myślenia i pozwala reżyserowi wypchnąć swoją intrygującą ideologię na pierwszy plan narracji.
Wdowy (2018) – 84
Wyreżyserowany przez Steve'a McQueena, Wdowy to wciągający dramat kryminalny opowiadający o żonach grupy zamordowanych przestępców, którzy spotykają się, aby dokonać napadu, który planowali ich mężowie przed śmiercią. Jest tak samo skłaniający do myślenia, jak i ekscytujący, podobnie jak wszystkie wcześniejsze prace McQueena.
Wdowy słynie z kilku znakomitych kreacji, ale najbardziej wyróżnia się główna rola Violi Davis w roli Veroniki. Ucieleśnia wszystkie kluczowe wątki filmu – smutek, zbrodnię, zemstę – pozostając jednocześnie interesującą postacią, która z pewnością zachwyci widzów.
DALEJ: 8 najlepszych wersji Pingwina w filmach i telewizji, ranking