Martin Scorsese jest słusznie uważany za jednego z najbardziej utalentowanych i wpływowych twórców filmowych wszechczasów. Od ponad pół wieku ten uznany autor umacnia swoją pozycję w branży, dostarczając co najmniej jedno kinowe arcydzieło na dekadę. Rzeczywiście, rozmowa o historii kina jest praktycznie niemożliwa bez odwoływania się do dorobku nagrodzonego Oscarem reżysera.
POWIĄZANE: 10 filmów do obejrzenia, jeśli jesteś fanem Martina Scorsese
Powiedziawszy to, często wydaje się, że ta sama garstka filmów Scorsese zdominowała te dyskusje – wiesz, ciężkie wysiłki, takie jak Kierowca taksówki , Wściekły byk , Goodfellas I Zmarły – kosztem innych, godnych kandydatów. Jasne, nie każda wycieczka Scorsese to klejnot – Nowy Jork, Nowy Jork jest ambitnym błędem w obliczeniach, podczas gdy Cisza jest, szczerze mówiąc, obowiązkiem – ale podsumowaliśmy 10 filmów, których miłośnicy kina nie powinni tak szybko zapomnieć.
Lotnik
Lotnik był nominowany do nagrody dla najlepszego filmu na 77. ceremonii rozdania Oscarów, więc etykietowanie go jest niedoceniane prawdopodobnie trochę naciągane. Mimo to ten film biograficzny z 2004 roku, w którym często współpracownik Scorsese, Leonardo DiCaprio, jako potentat biznesowy Howard Hughes, nigdy nie wydaje się mieć miłości, na którą tak bardzo zasługuje.
Wszystko na temat Lotnik – Ostry scenariusz Johna Logana, główne role DiCaprio i Cate Blanchett (która idealnie wcieliła się w Katherine Hepburn), oszałamiające zdjęcia i scenografia – to absolutnie pierwsza klasa. Reżyseria Scorsese jest dyskretna, ale pewna, a jego decyzja o kolorystyce oprawy wizualnej, aby pasowała do taśmy filmowej z okresu, w którym powstał film, nadaje szczególnie inspirujący rozkwit.
Król komedii
Spośród wszystkich wpisów na tej liście Król komedii od lat cieszy się najlepszą oceną. Kiedy ta czarna komedia po raz pierwszy trafiła do kin w 1982 roku, zebrała ogólnie pozytywne recenzje – jednak nie udało jej się trafić do publiczności, ostatecznie zapełniając kasę.
POWIĄZANY: 12 najlepszych występów Roberta De Niro wszechczasów
Na szczęście, Król komedii znalazł nowych odbiorców, gdy został wydany w domowych mediach, a teraz jest uważany za przeoczony klasyk. Rola Roberta De Niro jako niezrównoważonego aspirującego komika Ruperta Pupkina jest równie niepokojąca, jak jego bardziej znany występ w Kierowca taksówki , podczas gdy Scorsese zręcznie równoważy satyryczne i thrillerowe elementy scenariusza.
Wyspa tajemnic
Wyspa tajemnic jest prawdopodobnie najmniej ambitnym filmem Scorsese, ale to nie powód, aby go automatycznie odrzucić. Wręcz przeciwnie, ta adaptacja powieści Dennisa Lehane'a z 2003 roku – w której reżyser kieruje Alfredem Hitchcockiem do olśniewającego efektu – jest filmem gatunkowym w najlepszym wydaniu. Scorsese rzadko miał tyle radości z siedzenia w fotelu reżysera, a mimo to ten entuzjazm jest namacalny Wyspa tajemnic to mroczna, psychologiczna tematyka thrillera.
Leonardo DiCaprio z drobiazgową precyzją oddaje stopniową degradację psychiczną Teddy'ego Danielsa, podczas gdy Michelle Williams odpowiednio nawiedza jako widmo żony Danielsa. Dodaj do tego pokrętną narrację i wspaniałe zdjęcia – nie wspominając o wszechobecnym, duszącym poczuciu strachu – a otrzymasz idealne połączenie starej szkoły opowiadania historii i nowoczesnych technik filmowych.
Ostatnie kuszenie Chrystusa
Szalenie kontrowersyjny, kiedy pojawił się w kinach w 1988 roku, Ostatnie kuszenie Chrystusa jest filmem głęboko niezrozumianym. Podobnie jak książka, na której się opiera, film Scorsese unika tradycyjnych przedstawień Jezusa, zagłębiając się w wewnętrzny konflikt, który pojawia się, gdy ktoś jest zarówno człowiekiem, jak i Bogiem.
Udręczony Jezus Willema Dafoe nieustannie zmaga się z implikacjami swojej boskości, a nawet balansuje na krawędzi odrzucenia swojego przeznaczenia na rzecz normalnego życia jako mąż i ojciec. W miarę jak rozwija się ta rozdzierająca serce walka, wyłania się wzruszająco ludzki portret Chrystusa, który podnosi – zamiast degradować – jego misję i ostateczny akt poświęcenia.
Alicja już tu nie mieszka
Pomimo zajmowania się ciężkimi tematami, takimi jak żal i przemoc domowa, Alicja już tu nie mieszka jest właściwie jednym z lżejszych wpisów w kanonie Scorsese. Nominowany do Oscara scenariusz Roberta Getchella znakomicie balansuje na granicy między komedią romantyczną a dramatem, zapobiegając nadmiernemu stresowi.
Ze swojej strony Scorsese zasługuje na uznanie za dokuczanie odpowiednio stonowanych występów gwiazd Ellen Burstyn, Kris Kristofferson i Diane Ladd, co dodatkowo przyczyniło się do subtelnego uroku filmu.
Hugo
Martin Scorsese I rodzinna rozrywka zwykle nie są słowami, które pasują do siebie w tym samym zdaniu. Jednak adaptacja Scorsese z 2011 r Wynalazek Hugo Cabereta to bezwstydnie rzecz dla wszystkich grup wiekowych, która zachwyci zarówno dzieci, jak i dorosłych.
POWIĄZANE: Porozmawiajmy o filmach 3D
List miłosny do twórczości pionierskiego twórcy filmowego Georgesa Mélièsa w przebraniu filmu przygodowego, Hugo niemniej jednak nie wymaga bycia kinomaniakiem, aby to docenić. Co więcej, Hugo reprezentuje również rzadki przypadek procesu 3D poprawiającego wrażenia podczas oglądania, podczas gdy jego nastoletnie główne bohaterki, Chloë Grace Moretz i Asa Butterfield, okazują się więcej niż sprostają wyzwaniu, jakim jest niesienie filmu.
Przylądek Strachu
Przeróbki to trudna sprawa, zwłaszcza gdy oryginalna wersja jest już uważana za całkiem dobrą. Ale mówimy o Scorsese, więc trudno się dziwić, że jego aktualizacja z 1991 roku Przylądek Strachu przewyższa film J. Lee Thompsona, który go zainspirował.
Wspierany przez w pełni zaangażowanego Roberta De Niro – który zdobył nominację do Oscara za mrożącą krew w żyłach rolę mściwego byłego więźnia Maxa Cady’ego – i nieobciążony cenzurą lat 60. PRAWDA, Przylądek Strachu to kolejny z rozszerzonych hołdów Scorsese dla Hitchcocka – ale, podobnie jak Hitch, udowadnia, że przy wystarczającym kunszcie skromny thriller może przekroczyć swoje gatunkowe pułapki.
Wyprowadzanie umarłych
Będziemy całkowicie szczerzy: względna niejasność Wyprowadzanie umarłych jest zwariowany. Na początek gwiazdorska obsada – Nic Cage, Patricia Arquette, John Goodman, Ving Rhames! – którzy przynoszą swoją grę A. Jest też scenariusz Paula Schradera, który po mistrzowsku oddaje istotę powieści Joe Connelly'ego o ratowniku medycznym nawiedzanym przez duchy tych, których nie udało mu się uratować.
Co więcej, materiał jest niemal szyty na miarę dla Scorsese (który skłania się ku bohaterom z problemami, szukającym odkupienia) – coś, co maksymalnie wykorzystuje. Ale nic z tego się nie zatrzymało Wyprowadzanie umarłych od flopa w kasie przed zniknięciem z pola widzenia.
Po godzinach
Na tym etapie postępowania zaczęły pojawiać się pewne tematy – a jednym z najbardziej rozpowszechnionych jest to: Scorsese powinien przestać próbować swoich sił w komedii. Nie oznacza to, że nie jest w stanie nakręcić zabawnego filmu, ale raczej to, że widzowie wolą jego poważniejsze produkcje od jego pogromców jelit.
Szczerze mówiąc, to ich strata – zwłaszcza gdzie Po godzinach jest zaniepokojony. Zjadliwa satyra, która obraca się wokół wpadek, które przytrafiają się yuppie Paulowi Hackettowi podczas wieczoru w Nowym Jorku, Po godzinach plasuje się wśród najbardziej niedocenianych filmów Scorsese i jest warty wyśledzenia.
Kolor Pieniądze
Wspomnieliśmy już o nieodłącznym ryzyku związanym z przeróbką filmu, ale to nic w porównaniu z kontynuacją szanowanego klasyka. Nigdy nie grając bezpiecznie, Scorsese zrobił to właśnie w 1980 roku, kiedy wyreżyserował Kolor pieniędzy , spóźniona kontynuacja nominacji do nagrody Best Picture z 1961 roku Hustler .
Na szczęście Scorsese udaje się utrzymać lądowanie, tworząc godną kontynuację oryginalnej historii, która przyniosła legendę aktorstwa Paula Newmana – który powraca jako Szybki Eddie Felson – swojego jedynego konkurencyjnego Oscara. Gdzie indziej Tom Cruise jest magnetyczny jako młodszy rywal Felsona, a scenariusz – zwłaszcza otwierający monolog wygłoszony przez samego Scorsese – jest ostry jak brzytwa.
DALEJ: Wszystko, co wiemy o Irlandczyku Martina Scorsese