Oryginalny plan Michaela Crichtona na Park Jurajski był znacznie gorszy niż jego powieść i adaptacja filmowa. 1993 Park Jurajski to jeden z najbardziej lubianych filmów wszechczasów i jedno z wielu koronnych osiągnięć w długiej karierze Stevena Spielberga. Sprawiło to również, że autor Michael Crichton i jego powieść stały się powszechnie znane dzięki jego ekscytującej historii połączonej z przenikliwością Spielberga w VFX przepisującym sposób tworzenia filmów.
Zanim Michael Crichton napisał powieść o parku rozrywki z dinozaurami z prawdziwymi dinozaurami, które uciekają ze swoich wybiegów i szaleją po całym parku, napisał kilka szkiców, które były zupełnie inne (poprzez Michael Crichton ). Zamiast całej wyspy pełnej dinozaurów, takich jak Tyrannosaurus Rex i Spinosaurus, plan Michaela Crichtona obejmowałby tylko jednego uskrzydlonego dinozaura; pierwotnie jego historia dotyczyła pojedynczego sklonowanego pterodaktyla. Zamiast opowiadać historię Park Jurajski Z punktu widzenia filmowych Alana Granta (Sam Neill), Iana Malcolma (Jeff Goldblum) i Ellie Sattler (Laura Dern), oryginalny pomysł Crichtona na tę historię został również opowiedziany z punktu widzenia młodego chłopca.
Powiązane: Jurassic World ma ostatni hołd Spielberg Raptor
Chociaż pierwotny plan Crichtona był kreatywny, nie byłby tak wspaniały, jak jego ostatnia historia, która stała się… Park Jurajski. Część tego, co zrobiło Park Jurajski tak ekscytującą historią był park rozrywki, który znajdował się na ogromnej wyspie pełnej różnorodnych gatunków dinozaurów. Posiadanie tylko jednego sklonowanego pterodaktyla ograniczyłoby zakres historii science-fiction Michaela Crichtona do opowieści o potworach niż napędzającej wyobraźnię epopei przygodowej, którą się stało. Ponadto zmiana głównych bohaterów powieści i późniejszego filmu z dziecka na dorosłych pozwoliła na większą dojrzałość w historii. Adaptacja filmu wykonała dobrą robotę, wprowadzając dziecinny punkt widzenia, włączając Tima (Joseph Mazzello) i Lexa (Ariana Richards) bez poświęcania żadnego z warstwowych wątków etycznych książki.
Jak Jurassic Park zmienił się w park rozrywki?
Jednym z najważniejszych aspektów pisania jest otrzymywanie wnikliwej i szczerej informacji zwrotnej od rówieśników. Nie inaczej było w przypadku Michaela Crichtona, któremu udało się opracować Park Jurajski historię dzięki opiniom, które otrzymał od swoich przyjaciół, którzy przeczytali każdy z jego wielu szkiców do projektu, który rozwijał przez lata. Początkowo był scenariuszem o pojedynczym pterodaktylu, ale nigdy nie był tak przekonujący. Ostatecznie przekształcił się w pierwszy szkic powieści, a scenografia przeniosła się do parku rozrywki i kolejnych dinozaurów, ale z małym chłopcem w roli głównego bohatera. Ten pierwszy szkic książki rozesłał do swoich rówieśników tylko po to, by powiedziano im, że go nienawidzą. Żaden z nich nie był pewien dlaczego, ale nienawidzili tego. Crichton przepisał projekt jeszcze trzy razy, wciąż otrzymując tę samą negatywną opinię.
Wreszcie jeden z jego czytelników doszedł do wniosku, dlaczego ta historia tak bardzo ich irytuje: uważali, że należy ją opowiedzieć z punktu widzenia osoby dorosłej, a nie dziecka. Po otrzymaniu tej opinii Michael Crichton przepisał książkę , tym razem z perspektywy osoby dorosłej. Ku jego zdumieniu tym razem wszyscy to pokochali, a reszta to już historia. Widzowie mogą podziękować wybrednym czytelnikom Crichtona; bez nich ani oryginalna powieść Crichtona, ani Park Jurajski film byłby tym, czym są dzisiaj.