Szczycący się jedną z najdziwniejszych i najbardziej różnorodnych filmografii każdego z wielkich twórców kina, znakomita kariera Williama Friedkina była powiązana zarówno z ogromnym sukcesem, jak i zaskakującą porażką, a jego filmy bardzo różniły się zarówno pod względem odbioru przez krytyków, jak i wyników kasowych.
POWIĄZANE: Egzorcysta: 10 najstraszniejszych momentów, ranking
Mając do czynienia z niemal każdym gatunkiem, od komedii muzycznej z horrorem o zjawiskach nadprzyrodzonych, Friedkin nakręcił także niezliczone mniejsze filmy – Błąd I Zabójca Joe , na przykład – które nie dostają miłości, na jaką zasługują. Mając to na uwadze, przyjrzyjmy się pięciu najlepszym filmom reżysera w historii, a także pięciu, które nie były tak dobre – przynajmniej w oczach IMDb.
Najlepszy: Chłopcy z zespołu (1970) - 7,6
Na podstawie sztuki teatralnej Marta Crowleya pod tym samym tytułem, Williama Friedkina Chłopcy z zespołu był zaskakująco progresywnym filmem, biorąc pod uwagę datę premiery w 1970 roku, a sam reżyser wymienił go jako jeden ze swoich ulubionych projektów.
Odbywający się w całości w jednym nowojorskim mieszkaniu film jest kroniką wydarzeń z przyjęcia urodzinowego zorganizowanego przez zdrowiejącego alkoholika Michaela. Podczas gdy wszyscy goście przyjęcia są gejami, impreza staje się napięta, gdy niespodziewanie pojawia się przyjaciel Michaela ze studiów, Alan.
Najgorszy: Jadeit (1995) – 5,3
Wydany w ślad za popularnymi thrillerami erotycznymi Podstawowy instynkt I Ostatnie uwodzenie , 1995 Wyjście była wyraźną próbą wykorzystania trendu kina naładowanego seksualnie z połowy lat 90. Niestety, film nie dorównał swoim współczesnym, a jego scenariusz wywołał szczególną krytykę ze strony widzów, którzy uważali, że jego centralnej tajemnicy brakuje wystarczającej intrygi.
POWIĄZANE: 10 innych inteligentnych thrillerów do obejrzenia po niewidzialnym człowieku
Film koncentruje się na zastępcy prokuratora okręgowego Davidzie Corelli, który odkrywa, że jego żonaty były kochanek może być zamieszany w makabryczną zbrodnię obejmującą morderstwo, niewierność i przekupstwo.
Najlepszy: Czarownik (1977) – 7,7
Chociaż jego tytuł może być mylący – co prawdopodobnie doprowadziło do jego szczególnie słabych wyników w kasie – 1977 Czarownik jest jednym z najlepszych dotychczasowych filmów Williama Friedkina.
Podążając za zróżnicowaną grupą mężczyzn – Szczęki Wśród nich Roy Scheider – kiedy próbują przetransportować bardzo lotną partię gnijących materiałów wybuchowych przez zdradziecką południowoamerykańską dżunglę, film jest mistrzowską klasą napięcia i suspensu, a jego koncepcja jest jedną z najbardziej wyjątkowych i ekscytujących w całej karierze Friedkina.
Najgorszy: Umowa stulecia (1983) - 4,7
Komedia z 1983 roku z udziałem Chevy'ego Chase'a i Sigourney Weaver, Transakcja stulecia opowiada historię wielu handlarzy bronią strzelecką, którzy zostają uwikłani w eskalację rywalizacji o sprzedaż broni grupie głodnych wojny rebeliantów z Ameryki Południowej.
Chociaż jego obsada i założenia mogły być obiecujące, film nie wywarł wpływu na jego premierę, a głównym zmartwieniem krytyków było to, że film po prostu nie był zabawny. Transakcja stulecia również osiągnął gorsze wyniki w kasie, dopiero co zwracając swój budżet w wysokości 10 milionów dolarów.
Najlepszy: Francuski łącznik (1971) - 7,7
Być może najbardziej lubiany film Friedkina poza Egzorcysta , 1971 Francuski łącznik jest kroniką prawdziwej historii dwóch detektywów narkotykowych NYPD, którzy mają za zadanie obalić potężnego francuskiego barona narkotykowego Alaina Charniera.
POWIĄZANE: 10 najlepszych filmów akcji 2018 roku według IMDb
Chwalony za inteligentny, prowokujący do myślenia scenariusz, napiętą, wciągającą akcję i pierwszorzędne kreacje aktorskie, Francuski łącznik Sprzątanie domu na 44czNagrody Akademii, zabierając do domu statuetki za najlepszy film, najlepszego reżysera, najlepszego aktora, najlepszy scenariusz adaptowany i najlepszy montaż.
Najgorszy: Diabeł i ojciec Amorth (2017) – 4,6
Chociaż jasne jest, że William Friedkin ma ogromne zainteresowanie wszystkim, co nadprzyrodzone, dokumentalny reżyser z 2017 roku ma dobre intencje Diabeł i Ojciec Amorth mimo wszystko upada całkowicie płasko, dokumentując dziewiątą próbę egzorcyzmu niespokojnej „Cristiny” przez tytularnego księdza.
Film nie przedstawia żadnych szczególnie przekonujących perspektyw na temat opętania, ani jego wywiady nie wydają się autentyczne – wyglądają raczej na zwykłe rozmowy z przyjaciółmi reżysera niż wywiady z wybranymi ekspertami. Jego prezentacja również pozostawia wiele do życzenia, nakręcona w dużej mierze chwiejnym, ręcznym aparatem. Być może najbardziej rażąca zbrodnia filmu pojawia się jednak w rozszerzonym materiale „egzorcyzmów” – w którym niezwykle wyraźnie widać, że efekty dźwiękowe zostały umieszczone nad głosem Cristiny, aby sekwencja wydawała się bardziej przerażająca.
Najlepszy: 12 gniewnych ludzi (1997) – 7,9
Najczęściej krytyczne reakcje na przeróbki – zwłaszcza hollywoodzkich klasyków – przebiegają na dwa sposoby. Najczęściej powstały film jest piętnowany za gorszą jakość i bezsensowność. W znacznie rzadszych okolicznościach film został okrzyknięty lepszym od swojego poprzednika, z Rzecz I Mucha to dwa godne uwagi przykłady.
Co dziwne, jednak stworzony dla telewizji remake tego niesamowitego Williama Friedkina 12 gniewnych ludzi wydawał się całkowicie lecieć pod radarem, pomimo przytłaczająco pozytywnych recenzji. Jasne, może nie osiągnąć poziomu klasyka z 1957 roku – który jest ósmym najwyżej ocenianym filmem wszechczasów na IMDb – ale film był chwalony za dobrze napisany scenariusz i fantastyczne występy, dzięki czemu jest więcej niż wart obejrzenia.
Najgorsze: dobre czasy (1967) - 4,6
Pełniący rolę debiutu fabularnego Williama Friedkina, Dobre czasy jest jednym z najbardziej dziwacznych debiutów reżyserskich wszechczasów, zwłaszcza biorąc pod uwagę ogromną reputację, jaką zdobył sobie później.
POWIĄZANE: 5 najlepszych (i 5 najgorszych) sequeli filmów komediowych
Film jest muzyczną komedią z Sonnym i Cher w rolach głównych, złożoną z serii parodii, z których każda dotyczy innego gatunku filmowego – między innymi filmów szpiegowskich, westernów i tajemniczych thrillerów. Dobre czasy został skrytykowany za swoje nieśmieszne, niespójne skecze i kiepskie występy centralne, zdobywając okropne 4,6 na IMDb, a także 0% na Rotten Tomatoes.
Najlepszy: Egzorcysta (1973) – 8,0
Niezaprzeczalnie film najbardziej kojarzony ze słynnym reżyserem, Egzorcysta jest opus magnum Williama Friedkina. Oparte na Klasyczna powieść Williama Petera Blatty'ego pod tym samym tytułem, Egzorcysta opowiada niepokojącą historię Regan MacNeil, młodej dziewczyny, która zostaje opętana przez złowrogą demoniczną istotę.
Równie skuteczny dzisiaj, jak w 1973 roku, film konsekwentnie zajmuje czołowe miejsca na listach największych horrorów, jakie kiedykolwiek powstały, a jego przerażające sekwencje opętania przez demony pozostają niezrównane przez prawie pół wieku.
Najgorszy: C.A.T. Skład: Python Wilk (1988) – 4,3
Jak Friedkinowi udało się uciec Egzorcysta do produkcji telewizyjnej KOT. Drużyna filmów w ciągu nieco ponad dekady, można tylko zgadywać. Jednak pomimo kiepsko brzmiącego tytułu filmu, drugi wpis do serii KOT. Skład: Python Wilk gra zaskakująco prosto, podążając za grupą żołnierzy, którzy biorą udział w nikczemnych przemytnikach z RPA.
Nawet ścieżka dźwiękowa legendarnego Ennio Morricone nie może uratować tego, z poprzednikiem filmu KOT. Drużyna zdobywając równie fatalne 4,4 na IMDb.
DALEJ: 10 najlepszych horrorów wszechczasów (według Rotten Tomatoes)