Zelda II: The Adventure of Link skręcił ostro w lewo od swojego poprzednika, a seria nigdy więcej nie doczekała się takiej gry.
Niezwykle popularna seria The Legend of Zelda ma ponad piętnaście tytułów do swojej reputacji, ale żaden nie przypomina drugiej części, Zelda II: The Adventure of Link . Znajome przedmioty i wrogowie wypełniają grę, ale sposoby, w jakie gracz osiąga różne cele Linka, znacznie różnią się od jego poprzednika i wielu następców, dzięki czemu Zelda II wyjątkowy kultowy klasyk w swojej własnej lidze.
Przygoda z Link wydany na Nintendo Entertainment System w 1987 roku, rozszerzając rozgrywkę w stosunku do oryginału Legenda o Zeldzie wprowadzona w 1986 roku. Notorycznie trudna gra, Zelda II jest podobny do oryginału, ponieważ oferuje niewielką pomoc wędrownym graczom. Link pojawia się w świątyni, pustej, ale dla śpiącej księżniczki Zeldy, z niewielkim kierunkiem lub ekspozycją, aby ustawić swoją podróż. Od tego momentu gra jest serią prób i błędów, gdy Link przemierza od miasta do miasta, szukając drogi naprzód.
Kontynuuj przewijanie, aby kontynuować czytanie Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Najbardziej rażąca różnica między Zelda II i każda inna rata The Legend of Zelda series to platforma typu side-scrolling. Kiedy jesteś w miastach i lochach, Link ogranicza się do podróżowania w lewo i prawo z krajobrazem, a nie w stylu oryginału z lotu ptaka. To jedyna gra z serii, która wykorzystuje to urządzenie platformowe, dzięki czemu jest wyjątkowym członkiem Zelda rodzina. Dodatkowo Link jest również wyposażony w możliwość skakania, której nie ma w większości innych gier.
Zelda 2: Co jeszcze sprawia, że przygoda Link jest inna?
Zelda II gra trochę bardziej jak Mario Brothers niż Zelda gry, po prostu zastępując miecz do walki zamiast ataku z wyskoku Mario. Przygoda z Link korzysta również z Overworld, przez który Link musi nawigować, aby znaleźć nowe miejsca. Podczas podróży Link ma swój stary widok z lotu ptaka, który neguje jego zdolność do skakania i kołysanie się miecza, co czyni go celem dla wrogów wędrujących po krainie. Gra sprytnie łączy te dwa style, zmuszając graczy do instancji spotkania, gdy zostaną dotknięci przez wrogów z Overworld, dzięki czemu świat wydaje się jednocześnie ogromny i dostępny, a jednocześnie niebezpieczny.
Oprócz wyjątkowego krajobrazu, Zelda II posiada również charakterystyczny system oparty na doświadczeniu. Link zbiera punkty za pokonanych wrogów, co skutkuje podniesieniem poziomu, gdy osiągnie nowy kamień milowy. W tych punktach gracz ma wybór, jak wyrównać połączenie, w tym zwiększenie życia, magiczne wzmocnienia lub zwiększenie siły ataku. Większość Zelda gry zwiększają życie i magię Linka w miarę rozwoju podróży, ale Przygoda z Link to jedyna rata, która wykorzystuje punkty doświadczenia.
Świetnie sprawdza się w grze, dając graczom możliwość opuszczenia trudnego miejsca, aby grindować kilka poziomów i wrócić do łatwiejszej walki. Jeśli gracze napotkają wyzwanie, szybko odkryją unikalny system oparty na życiu Zelda II. Kiedy zdrowie Linka spadnie do zera, traci życie i odradza się przy wejściu do tego samego pomieszczenia. Jeśli jednak Link straci wszystkie trzy życia, jest to „Koniec gry” i zostaje zmuszony do powrotu do miejsca, w którym rozpoczął grę (na szczęście utrzymując swoje przedmioty i postępy na poziomie). Może to być frustrujące, chociaż osiągnięcia, jakie osiągają gracze, są znaczące.
Podczas gdy duch gry pozostaje nienaruszony dzięki znanemu dążeniu do Triforce of Courage, Zelda II to osobliwa, ale trudna odsłona serii. Wyjątkowa rozgrywka to ekscytująca zmiana tempa, z charakterystycznymi przedmiotami i lokalizacjami, przy jednoczesnym uwzględnieniu kilku dobrze znanych wrogów, takich jak Stalfos i Lizalfos. To mistrzowskie połączenie znanych i nieznanych elementów, którymi gracze cieszą się od dziesięcioleci. Z powodu faktu Zelda wymyśla się na nowo co kilka lat, Zelda II: The Adventure of Link pasuje, mimo że jest tak inny.