Od debiutu w 1962 r. Człowiek Pająk zaoferował czytelnikom coś, czego wcześniej nie widziano w komiksach o superbohaterach: opowieść o dojrzewaniu. Podobnie jak inni superbohaterowie tamtych czasów, Spider-Man miał tajną tożsamość i wyraźny podział między życiem publicznym superbohatera a życiem prywatnym cywila. Ale w przypadku Spideya jego sekretną tożsamością był Peter Parker, cichy licealista, zamiast w pełni ukształtowanego dorosłego, takiego jak Bruce Wayne czy Clark Kent, a jego młodość odgrywa kluczową rolę w jego życiu jako superbohatera.
Była to przełomowa charakterystyka bohatera w tamtym czasie, ponieważ opowiadała historię dorastania, a także historię pochodzenia superbohatera. Z biegiem czasu opowieść o dojrzewaniu stała się podstawą komiksów Marvela. W związku z tym czyni to Spider-Mana najstarszym superbohaterem Marvela, ponieważ jego historia jest mocno zakorzeniona w wielowiekowym gatunku literackim.
Powiązane: Spider-Man ma NAJBEZPIECZNIEJSZĄ tajną tożsamość z jednego powodu
Oprócz opowiadania narracji o młodym człowieku, podstawowe elementy opowieści o dorastaniu opierają się na konflikcie między życiem osobistym bohatera a oczekiwaniami, jakie stawia przed nim społeczeństwo. Oprócz uczenia się, jak być dorosłym, bohater klasycznej opowieści o dojrzewaniu musi także nauczyć się, jak być funkcjonującym, dorosłym członkiem swojej społeczności poprzez internalizację swoich przekonań. Często dorastający bohaterowie zmagają się z negocjacjami między własnymi punktami widzenia a wartościami ich społeczeństwa lub kultury, a dla Petera Parkera ten konkretny problem nie ma końca.
W Stan Lee, Steve Ditko, a później John Romita Sr Niesamowity Spider Man run, młodość Petera Parkera jest konsekwentnie podkreślana, aby podkreślić jego pokrewieństwo z czytelnikami w każdym wieku. Chociaż serial był skierowany do młodszych ludzi, historie o dojrzewaniu są uniwersalne ze względu na wspólne doświadczenie dorastania. Narracja Lee jest pełna ciągłych przypomnień o młodzieńczym statusie Petera, stanowczo stwierdzając, że jego historia była zarówno opowieścią o dojrzewaniu, jak i opowieścią o superbohaterach.
Dla Petera jego podróż działa na dwóch poziomach, ze względu na podwójne życie jako licealista i superbohater. Wiele z niepokoju Petera w Niesamowity Spider Man jest dwojaki: nie spełnia społecznych oczekiwań co do tego, jaki młody człowiek powinien być w życiu prywatnym jako nerd Peter Parker, a jego działania jako Spider-Mana są często wyśmiewane przez członków społeczeństwa, zwłaszcza Codzienny Bugle redaktor, J. Jonah Jameson. Dwa różne zestawy wymagań, jakie stawia przed nim życie prywatne i publiczne, czasami sprawiają, że Piotrowi bardzo trudno jest sobie z tym poradzić. Dlatego też, ponieważ Peter prowadzi podwójne życie jako superbohater, musi stawić czoła podwójnemu stresowi ze świata publicznego, jakiego zwykle doświadcza bohater z powodu swoich dwóch odrębnych tożsamości.
Powiązane: Spider-Man kiedyś przypadkowo pozwał się
Niesamowity Spider Man po raz pierwszy historia o superbohaterach została włączona do szerszej struktury gatunkowej opowieści o dojrzewaniu. Należy również wiedzieć, że Fantastyczna Czwórka , seria, w której Marvel odniósł duży sukces w tym samym czasie, zawierała bohaterów, których prawdziwe imiona były znane ogółowi społeczeństwa. W związku z tym Spider-Man pojawił się jako wyraźnie nowy typ bohatera dla Marvela w momencie swojego debiutu, napotykając problemy, z którymi inni bohaterowie z ich listy byli znacznie dalej. Martwił się o relacje, stopnie, relacje z nauczycielami i swoją przyszłość w sposób, jakiego nigdy wcześniej nie widziano w komiksach o superbohaterach.
Z dużą mocą przychodzi duża odpowiedzialność
To napięcie widać po śmierci wujka Bena w r Niesamowita fantazja # 15 autorstwa Lee i Ditko. Świeżo po nakręceniu lukratywnego programu telewizyjnego jako Spider-Man, Peter pozwala złodziejowi wymknąć się obok siebie, mimo że policjant wzywa pomocy, powołując się na to, że „skończył już z popychaniem” i że teraz dba tylko o siebie. Ale po odkryciu, że ten sam złodziej był również tym, który zamordował wujka Bena, Peter dochodzi do miażdżącej świadomości, że działania jego życia publicznego jako Spider-Mana mają bezpośredni wpływ na jego życie prywatne jako Petera Parkera. Numer kończy się osobistą mantrą Spider-Mana: „z wielką mocą musi wiązać się też wielka odpowiedzialność”.
Dla Petera wielka moc, jaką dają mu jego zdolności, wymaga od niego większej odpowiedzialności wobec obojga ukochanych I dla mieszkańców Nowego Jorku, działając zgodnie z naciskiem opowieści o dojrzewaniu na sferę prywatną i publiczną. Jest to powód do znacznej konsternacji, która jest być może charakterystycznym znakiem historii Spider-Mana. Martwi się, że nie jest wystarczająco obecny w życiu swoich przyjaciół i rodziny, ale martwi się też, że jeśli nie będzie czujny, coś strasznego może spotkać niewinnych ludzi gdzieś w mieście.
Związane z: Śmierć wujka Bena w Spider-Man Noir jest o wiele bardziej makabryczna
Peter Parker: Trudna młodzież
Jako bohater własnej opowieści o dorastaniu, Peter Parker jest niezwykle wrażliwy na spełnianie oczekiwań zarówno swoich bliskich, jak i Miasta Nowy Jork. W Niesamowity Spider Man #50, po uratowaniu grupy ludzi przed rabusiami, Peter krąży po mieście, zastanawiając się, dlaczego jest tak kontrowersyjną postacią: „Cóż… tak czy inaczej, kogo obchodzi, co myślą ludzie? W tym właśnie tkwi problem – obchodzi mnie to! Bardziej narzeka na to, jak publiczność kocha Fantastyczną Czwórkę, Daredevila i Kapitana Amerykę (co najważniejsze, wszyscy dorośli bohaterowie), zanim przybywa do jego mieszkania tylko po to, by odkryć, że ciocia May zachorowała. Kiedy pojawia się u boku May, nie podoba mu się jego spóźnienie: „Gdybym był w domu… jak każdy normalny facet… szybko by do mnie dotarli! Ale nie... Napinałem mięśnie... próbując pomóc ludziom, którzy się mnie boją! Gniew Petera odzwierciedla centralne napięcie leżące u podstaw postaci Spider-Mana: czas, który poświęca na bycie Peterem Parkerem lub Spider-Manem, przynosi szkodę drugiemu.
Niespokojne relacje, jakie Spider-Man ma z ogółem społeczeństwa, wynoszą tę podstawową opowieść o dorastaniu na nowy poziom, ponieważ bada role superbohaterów w nowym kontekście. Póżniej w Niesamowity Spider Man # 50, Peter włącza wiadomości, aby zobaczyć, jak J. Jonah Jameson wzywa do ujawnienia tożsamości Spider-Mana. Dla Jamesona Spider-Man jest „egomaniakiem” i „neurotycznym wichrzycielem, obnoszącym się ze swoją władzą przed zwykłymi obywatelami, którymi gardzi”, ponieważ działa „poza prawem”. To doprowadza Petera do egzystencjalnego kryzysu, w którym dochodzi do wniosku, że naprawdę jest zagrożeniem, i wyrzuca swój kostium Spider-Mana do kosza. Odchodząc od garnituru, myśli: „...każdy chłopiec prędzej czy później... musi odłożyć swoje zabawki... i stać się mężczyzną!”
Powiązane: Okropny samochód Spider-Mana próbował go kiedyś zamordować
W reakcji Petera na słowa Jamesona kluczowe znaczenie ma aspekt prawny jego działań jako superbohatera. Część historii o dojrzewaniu obejmuje internalizację (lub odrzucenie) przez bohatera norm ich społeczeństwa, a dla Petera z pewnością wiązałoby się to z kodeksem prawnym. Jego praca jako Spider-Mana stawia go poza prawem, a ten moment rozgrywa się jako specyficzne połączenie gatunku superbohaterów i gatunku dojrzewania. W tym konkretnym przypadku element dorastania w historii Petera właściwie przeszkadza jego życie jako superbohatera, gdy Peter wydaje się akceptować prawo swojego miasta. Tutaj historia dojrzewania Petera uzurpuje sobie jego historię o superbohaterach i skutecznie antagonizuje go jako swojego bohatera.
Słowa Petera sugerują, że nie może on nadal być Spider-Manem w wieku dorosłym, co rodzi pytanie, w jakim stopniu historia Spider-Mana zależy od jej początków w gatunku dojrzewania. Podczas gdy komiksy Spider-Mana wykroczyły daleko poza historię dojrzewania, wyjątkowość Petera Parkera jako postaci polega w dużej mierze na jego młodości i żywiołowości, które kontrastują z wieloma postaciami, z którymi pracuje. Być może to właśnie ta przepychanka między elementami superbohaterów a elementami gatunku dojrzewania sprawia, że Spider-Man jest postacią, którą fani kochają od ponad pół wieku.
Bez wątpienia Spider-Man jest jedną z najbardziej ukochanych postaci Marvela, ze względu na jego pokrewieństwo z czytelnikami w każdym wieku dzięki uniwersalnemu doświadczeniu poszukiwania własnego miejsca na świecie. Jego narracyjna hybrydowość polegająca na tym, że jest zarówno opowieścią o dojrzewaniu, jak i opowieścią o superbohaterach, rozszerzyła możliwości typów problemów, które komiksy o superbohaterach mogą rozwiązać. Dla wielu, Człowiek Pająk jest bohaterem, w którym mogą się zobaczyć, ponieważ popełnia błędy tak jak każdy inny młody dorosły, dzięki wielowiekowemu gatunkowi literackiemu.
Dalej: Tajna tożsamość Spider-Mana została prawie ujawniona w najgłupszy sposób