Paul Newman i Robert Redford, gwiazdy Stinga, Butcha Cassidy’ego i Sundance Kida, przez dziesięciolecia poszukiwali trzeciego filmu, który mogliby wspólnie nakręcić.
Paula Newmana I Roberta Redforda często określa się ich mianem jednego z najwspanialszych par w historii kina, mimo że wystąpili razem tylko w dwóch filmach, ale nigdy nie udało im się nakręcić trzeciego. Dzieląc ich 11 lat różnicy, sprytny urok Newmana pomógł stworzyć idealnego mentora dla przystojnego, ale chętnego heteroseksualnego mężczyzny Roberta Redforda. Szacunek, zaufanie i surowy talent aktorski okazywały się widoczne za każdym razem, gdy ścieżki tych dwojga krzyżowały się na ekranie – zapewniając kuszącą równowagę humoru i brawury.
W wieku odpowiednio 44 i 33 lat Newman i Redford włożyli buty i kowbojskie kapelusze i ożywili niesławnych rabusiów bankowych Butcha Cassidy'ego i Sundance Kida. Przewiewny western z 1969 roku miał siedem Oscarów, zdobywając cztery, ponieważ pomógł wypełnić lukę między nowym i starym Hollywood. Cztery lata później ten sam reżyser, George Roy Hill, ponownie połączył parę przy planie kryminalnym, którego akcja rozgrywa się w Chicago Żądło . Oba filmy, zdobywając nagrodę dla najlepszego filmu i zapewniając Redfordowi jedyną nominację do Oscara aktorskiego (choć dziś może być znany bardziej z tego, że jest memem o kiwającym głową), stały się niezaprzeczalnym amerykańskim klasykiem.
Powiązane: Dlaczego Bruce Lee chciał uczyć Paula Newmana Kung Fu
Obaj legendarni duet wiedzieli, że stawka jest wysoka, biorąc pod uwagę dobre przyjęcie pozostałych dwóch filmów. W pogoni za dorównującą jakością stali się wybredni w kwestii możliwych projektów. O trzeciej współpracy dyskutowano przez dziesięciolecia po ich drugim sukcesie w 1973 r., obejmującym prequel Butch Cassidy i Sundance Kid i kontynuacja Żądło ; oba projekty powstały, ale bez zaangażowania Newmana i Redforda. Redford skupił się na pracy za kamerą, reżyserując swój pierwszy film fabularny, Zwykli ludzie w 1980 r.; odtąd on i on będzie odgrywał mniejsze role, jak prezydent w HBO Strażnicy i spędzać więcej czasu na rozwijaniu własnych projektów, w żaden z których Newman się nie angażował. Kiedy Redford uruchomił Festiwal Filmowy w Sundance, a Newman skupił się na działalności charytatywnej, znajdowanie projektów filmowych wydawało się coraz mniej istotne. Chociaż widzowie wyraźnie chcieli zobaczyć więcej, wybredność i zmiany w skupieniu doprowadziły do starości, co niestety uniemożliwiło kolejny występ Newman/Redford.
Najbliżej trzeciego filmu świat filmowców był w 1998 r., kiedy autor Bill Bryson opublikował wspomnienia pt. Spacer po lesie . Książka opowiada historię dwóch pozbawionych formy seniorów, którzy nawiązują kontakt, wędrując Szlakiem Appalachów. Redford przedstawił historię Newmanowi i zaczął pracować nad scenariuszem, ale Newman zrezygnował, ponieważ czuł, że w jego wieku nie poradzi sobie z fizycznością tej roli. Newman pojawił się na ekranie tylko w jeszcze jednym filmie, Droga do zatracenia , przed przejściem na emeryturę. Zmarł w 2008 roku w wieku 83 lat. Ostatecznie Redfordowi się udało Spacer po lesie w 2015 r., kiedy Nick Nolte przejął rolę Newmana.
Z Paula Newmana śmierć artysty cementuje wszelkie perspektywy nakręcenia kolejnego filmu (i stworzenia nieoficjalnej trylogii), widzom wciąż pozostają dwa niezwykłe dzieła. Miłośnicy filmów mogą spać spokojnie, wiedząc, że Newman i Redford pozostali przyjaciółmi i aktywnie chcieli ponownie współpracować. Poprzeczka została po prostu ustawiona tak wysoko, więc znalezienie czegoś tego samego kalibru co Butcha Cassidy’ego i Sundance Kida Lub Żądło zawsze było zadaniem niemożliwym. Po świetnych występach w filmach takich jak Wszystko stracone i przedstawienie się nowej publiczności w Kapitan Ameryka: Zimowy Żołnierz , Roberta Redforda ogłosił zakończenie kariery w 2018 r., więc wygląda na to, że to koniec pewnej epoki. Jednak film opowiadający o ich przyjaźni i filmach wydaje się prawdopodobną perspektywą w nadchodzących latach.
Dalej: Legendy jutra: prawdziwa historia odcinka Nixona i Roberta Redforda