Podczas gdy wiele postaci w Dom Gucciego czując równowagę między poważnym a komediowym, portret Paolo Gucci w wykonaniu Jareda Leto wydaje się żartem, który nie działa i idzie za daleko. Dom Gucciego jest dramatyzacją wydarzeń, które doprowadziły do upadku rodziny Gucci w 1995 roku. Skupia się wokół Patrizii Reggiani (Lady Gaga) i jej małżeństwa z czasami nonszalanckim następcą tronu Gucci, Maurizio Gucci (Adam Driver). Patrizia, żądna władzy, spiskuje, aby Maurizio i ona odziedziczyli po rodzinie markę Gucci.
W przedstawieniu bierze udział duża rodzina Gucci, w tym postać grana przez Jareda Leto, Paolo Gucci, którego kiepskie projekty i ekstrawagancki charakter izolują go od reszty rodziny. W całym filmie Paolo jest przedstawiany jako czarna owca, głupszy i bardziej naiwny niż reszta rodziny. Wiele scen z Paolo — a jest ich wiele — jest odtwarzanych w celach komediowych. Niestety, to rola Leto stawia House of Gucci na szczycie.
Powiązany: House Of Gucci to najlepszy film Ridleya Scotta z 2021 roku (Not Last Duel)
Postać Paolo ostatecznie nie jest wystarczająco ważna, aby mieć tyle czasu na ekranie, co on. Kontrowersyjny film Ridleya Scotta trwa już 2 godziny i 37 minut, a ten awangardowy dramat ciągnie się przez cały czas trwania. Przy już widocznych problemach z tempem, każda niepotrzebna rzecz powinna zostać wycięta z filmu, ale zamiast tego obszerna jest fabuła Paolo. Jest potrzebny tylko do ustalenia i wykonania zdrady Patrizii i Maurizio wobec Aldo Gucciego, ale jest faworyzowany w stosunku do innych pomniejszych postaci, pojawiając się w wielu scenach – czasami bez żadnego z głównych bohaterów. To sprawia, że film wydaje się dłuższy niż powinien.
Paolo ma tak dużo czasu na ekranie, ponieważ jest postrzegany jako komediowy pomocnik, ale ton filmu nie potrzebuje pomocy. Film przeskakuje między dramatem, który bierze się na poważnie, a kampową, awangardową dramatyzacją rodziny Gucci. Dom Gucciego Kampowe odniesienia przełamują napięcie dramatu na tyle, aby film można było oglądać, nie powodując smagania kręgów tonalnych. Jednak dodanie Paolo wydaje się odejściem od dramatyzmu oryginalnej historii. Jego postać jest grana dla komedii, ale z historią, która jest już tak starannie wyważona tonalnie, komedia nie jest potrzebna i sprawia wrażenie, jakby film nie mógł zdecydować, czym chce być. W niektórych niezwykle dramatycznych scenach, takich jak przekazanie przez Aldo swojej połowy fortuny Gucciego, Paolo osłabia napięcie, jakie powinna odczuwać publiczność.
Pragnienia i dziwactwa Paolo są odgrywane dla śmiechu, ale są najsłabszymi żartami w filmie. Jego brak umiejętności projektowych, biorąc pod uwagę jego rodowód, powinien być zabawny, ale blednie w porównaniu ze scenami takimi jak te między Patrizią Reggiani z Lady Gagi a telewizyjną psychiczną Piną (Salma Hayek), gdzie czas filmu byłby lepiej wykorzystany. W najlepszym przypadku historia jego pastelowych i brązowych projektów jest żartobliwym ukłonem w stronę tego, z czego znany jest dziś Gucci, ale w najgorszym przypadku jest to nieśmieszny żart, który film wielokrotnie przywołuje, aby utrzymać zaangażowanie publiczności. Niestety, jego charakter sprawia Dom Gucciego czuć się zbyt przesadnie, by naprawdę się cieszyć.
Dalej: Wyjaśnienie zakończenia House of Gucci i prawdziwego znaczenia