Przez dziesięciolecia dramat sądowy był jednym z najpopularniejszych i najbardziej dochodowych gatunków. Co spowodowało zanik tego niegdyś wszechobecnego gatunku?
Dziś dramat sądowy to rzadki widok w kinach, a w 2019 r. wyemitowano tylko kilka dużych premier studyjnych, takich jak Tylko Miłosierdzie I Oficjalne tajemnice , co jest dalekie od klasycznej ery Hollywood, która obejmowała jedne z najlepszych filmów tego podgatunku. Nagrodzone i nominowane do Oscara filmy, takie jak Anatomia morderstwa , 12 gniewnych ludzi , I Zabić drozda, wszystkie wydane w latach 1957–1962 sprawiły, że dramat sądowy stał się prestiżowym elementem obrazu. Ale dlaczego Hollywood odeszło od tego niegdyś niezawodnego podgatunku?
Gatunek ten utrzymywał się na stałym poziomie, zarówno pod względem jakości, jak i ilości, aż do lat 90. XX wieku, kiedy pojawiło się mnóstwo tytułów opartych na powieściach Johna Grishama, a przede wszystkim na sukcesach powieści z 1992 r. Kilku dobrych ludzi i 1993 rok Filadelfia . Jednak nawet w tej złotej dekadzie początek XXI wieku zapoczątkował tendencję spadkową w przypadku dramatów sądowych, wydając tylko kilka premier, takich jak Michaela Claytona (2007) i Erin Brockovich (2000), zdobywając ten sam poziom prestiżu nagród, co poprzednie wpisy w podgatunku.
Powiązane: Jaka jest wartość netto Dicka Wolfa?
Spadek popularności dramatów sądowych można przypisać wielu czynnikom, w tym wzrostowi liczby programów telewizyjnych takich jak Prawo i porządek i Davida E. Kelleya Ally McBeal I Praktyka. Ponadto w hollywoodzkich produkcjach panuje trend w kierunku spektakli o większym budżecie, a gatunki średniobudżetowe, takie jak komedia romantyczna i dramat sądowy, są relegowane do platform streamingowych lub telewizji. Wiele z tych czynników pozostawało poza kontrolą osób odpowiedzialnych za realizację tych filmów.
Złoty wiek dramatów prawnych w telewizji
Dramaty sądowe są stałym elementem programów telewizyjnych. Wracając do takich jak Perry'ego Masona I Włóczek , dramaty prawnicze stanowią tło dla epizodycznych opowieści. W przeszłości telewizyjne i filmowe podejście do opłat sądowych mogło współistnieć, jednak z biegiem czasu ta dynamika została wywrócona na korzyść telewizyjnych dramatów sądowych. Ta zmiana rozpoczęła się wraz z debiutem Prawo i porządek 13 września 1990 r., co zaowocowało wieloma spin-offami, a te rozszerzenia zapewniły, że dziedzictwo popularnego dramatu prawniczego będzie kontynuowane przez wiele lat.
Chociaż Prawo i porządek nie zyskał popularności, kiedy po raz pierwszy trafił na fale radiowe, pod koniec lat 90. długotrwała procedura Dicka Wolfa zyskała spin-off, Prawo i porządek: Jednostka Specjalna ds. Ofiar, oraz wielu naśladowców przypadków tygodnia, takich jak Praktyka, Ally McBeal, the NCIS franczyzowa , I I, które wszystkie zakończyły się sukcesem. Dzięki różnym Prawo i porządek i podróbki, lata 2000 okazały się złotym wiekiem dla telewizyjnych dramatów sądowych. Ten złoty wiek zainspirował mnóstwo wyborów, które wiązały się z czymś, czego brakowało filmom z dramatami sądowymi: sprawdzoną marką. Dlaczego widzowie mieliby ryzykować wydanie 10 dolarów na bilet do kina na nieznany dramat sądowy, skoro mogliby zostać na kanapie i obejrzeć niezawodny film? Prawo i porządek/ME formuła?
Krajobraz filmowy zmienił się, gdy telewizja przejęła dramaty sądowe
Prawo i porządek Ekspansja na dodatkowe spin-offy w pierwszej dekadzie XXI wieku zbiegła się z dramatem sądowym rozgrywającym się na dużym ekranie. Losy kasowe Johna Grishama zaczęły słabnąć Uciekająca ława przysięgłych (2003) rozczarowujące zyski kasowe i podobne filmy Pęknięcie (2007) nie przekroczyli oczekiwań. Stało się tak pomimo tego, że w obu filmach wystąpiła gwiazdorska obsada, jak odpowiednio John Cusack i Dustin Hoffman oraz Ryan Gosling i Anthony Hopkins, którzy pomogli wcześniejszym dramatom sądowym osiągnąć chwałę kasową.
Powiązane: Spotlight Prawdziwa historia: wyjaśnienie prawdziwego skandalu bostońskiego w filmie
Odpowiednio spadła liczba uznawanych nagród. Oprócz sześciu nominacji do Oscara za Michaela Claytona, w tym dla najlepszego filmu i najlepszego aktora drugoplanowego dla Roberta Duvalla Sędzia (2014) na oscarowej scenie w większości nie było dramatów sądowych. W porównaniu z wieloma nominacjami zdobytymi przez filmy z lat 90., takie jak Kilku dobrych ludzi, Ludzie kontra Larry Flynt, Huragan i nie tylko, gdy Akademia uznaje filmy śledcze, teraz pojawiają się w nich dziennikarze, tacy jak ci z filmu Reflektor I Dobranoc i powodzenia , a nie prawników.
Oprócz powstania seriali telewizyjnych, takich jak Prawo i porządek , jedną z przyczyn spadku popularności dramatów sądowych w kasie i podczas ceremonii wręczenia nagród jest po stronie podaży: powstaje mniej filmów średniobudżetowych. W ostatniej dekadzie amerykański przemysł filmowy doświadczył ogromnych wstrząsów spowodowanych świadomym ograniczaniem przez studia filmowe rodzajów kręconych przez siebie filmów. W Drut smakowy esej pt Jak śmierć kina średniobudżetowego pozostawiła pokolenie filmowców MIA , pisarz Jason Bailey wyjaśnia to zjawisko:
„W latach 80. i 90. XX w. […] można było finansować – niezależnie, za pośrednictwem systemu studyjnego – filmy średniobudżetowe (od 5 do 60 milionów dolarów) z wrażliwością dla dorosłych. Jednak powoli, po cichu, w ciągu mniej więcej półtorej dekady od przełomu wieków, paradygmat się zmieniał. Wytwórnie zaczęły kręcić mniej filmów, stawiając duże nadzieje na potencjalne hity kinowe, działając przy założeniu, że duże inwestycje równają się duże zyski. Filmy, które nie mieszczą się w tym pudełku [...], zostały zdegradowane do filmów niezależnych [...] Kiedy nie szukaliśmy, średniobudżetowe filmy dla dorosłych prawie zniknęły.
Dodatkowo zmieniły się oczekiwania widzów. W 1996 roku dramat sądowy Czas zabijania był ósmym co do wielkości filmem krajowej sprzedaży kasowej w 1996 roku. Pięć lat później ósmym co do wielkości filmem 2001 roku w kraju był „A Planeta małp przerobić. Nadeszła nowa era hitów kinowych, napędzana stale rozwijającą się technologią efektów wizualnych, spychając filmy o mniejszej skali na peryferie. Dzięki hitom kinowym na ekrany trafiły ukochane postacie, takie jak Spider-Man i Gandalf, a studia skupiły się na tych filmach, które miały potencjał na kontynuację i miały bardziej wybuchową wartość produkcyjną. Chociaż monolog Ala Pacino na końcu ... I Sprawiedliwość dla wszystkich może mieć mnóstwo bombastu, ale nie pasuje do spektaklu nowej ery Filmy o superbohaterach Marvela które zdominowały rynek pod koniec XXI wieku.
Czy dramat sądowy może powrócić?
Największą nadzieję dla dramatu sądowego daje najnowszy wpis w tym gatunku, pt. Tylko Miłosierdzie . Chociaż Jamie Foxx nie przyciągnął uwagi, jakiej wielu się spodziewało, Tylko Miłosierdzie doskonale zrealizował formułę, dzięki której klasyczne dramaty sądowe stały się wspaniałe: miał ciekawą sprawę, świetne kreacje gwiazdorskiej obsady i aktualne tematy, w wyniku czego jego światowy dochód podwoił szacowany budżet produkcji na 25 milionów dolarów.
Powiązane: Prawdziwa historia Just Mercy: co film robi dobrze i co zmienia
Niemniej jednak w ciągu ostatniej dekady dramaty sądowe nadal były rzadkością na srebrnym ekranie, co nie pomaga fakt, że czynniki, które wyprzedziły dramaty sądowe z mody w studiach filmowych, są tak widoczne jak zawsze. Dramaty sądowe i inne seriale kryminalne nadal cieszą się dużą popularnością w telewizji, a widzowie nadal skupiają się głównie na hitach kinowych. Jednak fani dramatów sądowych nie powinni tracić nadziei, ponieważ w gatunkach wcześniej martwych pojawiło się kilka pop-upów. Prestiżowe filmy jak La La Land I Les Miserables na krótko przywołałem musical filmowy, Prawdziwe męstwo I Django bez łańcuchów były udanymi powrotami do klasycznych westernów, a kryminał kryminalny „Whodunit” doczekał się wielkiego odrodzenia dzięki Morderstwo w Orient Expressie I Wyjęte noże zdobywając uznanie krytyków i uwagę publiczności. Być może dramat sądowy jest kolejnym podgatunkiem, który doczeka się odnowienia prestiżu.
Więcej: Zakończenie Just Mercy ma niebezpieczne przesłanie