Kim była siostra Anny z Cudu? Narrator wyjaśnił

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Netflixa Cud jest przedstawiany jako opowieść ramowa, z jedną trwałą tajemnicą, która pozostawia widzów zastanawiających się, dlaczego wszechwiedzącego narratora gra ta sama aktorka, która przedstawiła siostrę bohaterki Anny, Kitty. Cud podążał za Anną O'Donnell, która rzekomo nie jadła przez cztery miesiące. Starsza siostra Anny, Kitty, była pomniejszą postacią, której często pokazywano, jak uczy się czytać. Z kolei Narratorka była wszechwiedzącą, nowoczesną kobietą, która wyjaśniała znaczenie opowiadania historii. Wykorzystanie w filmie tej samej aktorki, Niamh Algar, w obu rolach podkreśla podstawowe motywy wiary i przekonań.





Cud Akcja rozgrywa się w irlandzkim miasteczku niedawno zniszczonym przez Wielki Głód. Miasteczko zwane w głównym bohaterze Cud , Elizabeth, angielską pielęgniarkę graną przez Florence Pugh, aby ustalić, czy Anna naprawdę jest w stanie żyć bez jedzenia. Elżbieta obserwowała Annę przez dwa tygodnie, pod koniec których miała zgłosić swoje obserwacje komitetowi mieszczan. Zanim minęły dwa tygodnie, Elżbieta ustaliła, że ​​matka Anny codziennie karmiła Annę małymi porcjami jedzenia. Kiedy Elżbieta zabroniła Annie zbliżać się do matki, Anna szybko zaczęła się pogarszać, ale nadal odmawiała jedzenia, chcąc umrzeć w ramach rytuału uwolnienia duszy brata z piekła.






Powiązane: Netflix: najlepsze nowe programy telewizyjne i filmy w ten weekend (18 listopada)



Dlaczego ta sama aktorka grała Kitty i narratora

Cud jest przedstawiana zarówno jako opowieść ramowa, jak i metafikcja. Film rozpoczął się na planie filmowym zbudowanym na scenie dźwiękowej, w którym to momencie Narrator zachęcał widzów do uwierzenia w historię, która miała się wydarzyć. Luźno oparty na prawdziwej historii, Cud przeniósł widzów do 1862 roku w pobożnie religijnym mieście. Pozycja Kitty w rodzinie jest niejednoznaczna - jej stosunek do rodziny nigdy nie został definitywnie opisany, nie było jej też na rodzinnym portrecie O'Donnellów. Jednak Kitty była postacią, która w subtelny sposób przedstawiła większość narracji w filmie: poinformowała Elizabeth o ostatnim posiłku Anny i przeczytała sensacyjne doniesienia prasowe o poście Anny.

Niezależnie od tego, jak Kitty mogła wydawać się zbędna w tej historii, Narrator był prawdopodobnie najważniejszą postacią w filmie. Widz odnosi wyraźne wrażenie, że bez Narratora opowieść nie istnieje. To założenie dodatkowo potwierdza argument, że Kitty również była kluczowa dla tej historii w tym sensie, że żadna historia nie istniała bez zawiłej sieci utkanej przez obecność i działania każdej postaci. Dla wszystkich widzów, którzy mogli pomylić Kitty z nieważną lub nieciekawą, zaskakujące zakończenie Cud ujawnia, że ​​​​Kitty jest Narratorem i rozwiewa wszelkie takie nieporozumienia.






Kto naprawdę był narratorem cudu?

W najprostszym sensie Narrator był właśnie tym; narrator, gawędziarz, ktokolwiek i wszyscy. Narratorem nie była Kitty, mimo że obie postacie zostały przedstawione przez Niamha Algara; możliwość tę wyklucza metaaspekt filmu i współczesny świat, w którym zamieszkuje Narrator. Zamiast wyobrażać sobie Niamh Algar jako grającego obie role, bardziej trafne może być stwierdzenie, że prawdziwą rolą Algara w filmie była rola gawędziarza. Narrator był oczywiście najlepszym gawędziarzem, ale w bardziej mikrokosmicznym sensie Kitty służyła w wielu punktach, aby rozwinąć historię dzięki swojej rosnącej umiejętności czytania i pisania.



Najnowszy film Florence Pugh Cud , zawierał narratora, który podkreślał główne wątki filmu: fakt kontra fikcja, nauka kontra wiara oraz nieodłączny ludzki charakter opowiadania historii. Co najważniejsze, Narrator nigdy nie twierdził, że wydarzenia z tej historii są prawdziwe lub dokładne, nawet w granicach metafikcyjnego wszechświata. Zamiast tego rzuciła widzom wyzwanie, by odłożyli na bok niedowierzanie na czas jednej historii. Nakładając ciężar wiary na widzów, film zmienił swój cel, przekształcając go w pojazd napędzany przez widza. Film jest zatem tak skuteczny lub wiarygodny, jak pozwalają na to widzowie. W ostatniej scenie Narrator rozbija czwartą ścianę i powtarza refren wypowiedziany wcześniej przez Annę: w, na zewnątrz, w, na zewnątrz. Z tym końcowym uderzeniem, Cud poinformował swoich widzów, że oni również zostali uwięzieni i uwolnieni przez historie, które wszyscy opowiadają.






Następny: Prawdziwa historia dobrej pielęgniarki: co Netflix robi dobrze i co to zmienia