Dziwne: W opowieści Ala Yankovica występuje rola zatytułowana „Grizzled Narrator”, ale nie jest to głos Daniela Radcliffe'a. Oto człowiek stojący za narracją.
Ostrzeżenie: ten post zawiera spoilery z Weird: The Al Yankovic StoryWeird Al Yankovic, ukochany muzyk i piosenkarz parodyczny, doczekał się własnego filmu biograficznego Dziwne: historia Ala Yankovica . Oryginalny film Roku z Danielem Radcliffe’em w roli Weird Al staje się, cóż, dziwny. Nie jest to tradycyjny film biograficzny, ale parodia biografii muzyków nawiązująca do tropów tego gatunku. Ale choć Radcliffe wciela się w Dziwnego Ala, w samym filmie historię opowiada ktoś inny.
Na początku Dziwne: historia Ala Yankovica , narrator sugeruje, że wszystko w filmie dzieje się naprawdę i że nie jest to całkowicie sfabrykowane na potrzeby historii. Oczywiście ma to być część parodii, ponieważ film biograficzny jest luźno oparty na życiu Weirda Ala Yankovica (i większości te wydarzenia nie wydarzyły się naprawdę ). Uznawany za siwego narratora, to Diedrich Bader użycza swojego głosu do postaci spoza ekranu przez cały film. Bader jest najbardziej znany z ról Lawrence'a w Powierzchnia biurowa , Rex w Dynamit Napoleona i jako Greg Otto w serialu telewizyjnym Amerykańska gospodyni domowa . Bader jest także godnym uwagi aktorem głosowym, wcielając się w postać Bruce'a Wayne'a/Batmana w animacji Harley Quinn serial Judah Mannowdog w BoJacka Horsemana i Booster Gold w Akcja Ligi Sprawiedliwości , wśród kilku innych.
Powiązane: Dziwne: Historia Ala Yankovica i przewodnik po postaciach
Dlaczego Al Daniela Radcliffe’a nie opowiada dziwnie: historia Ala Yankovica
Daniel Radcliffe nie opowiada narracji o Weird Al w filmie biograficznym. Chociaż nie podano wyraźnego powodu, możliwe, że Grizzled Narrator ma być starszą wersją Weird Al. Dziwne: historia Ala Yankovica podąża za muzykiem przez jego dzieciństwo i dorosłe lata, ale kończy się po wydaniu Amish Paradise w wieku 40 lat. Element narratora sugeruje, że starszy Weird Al spogląda wstecz na swoje życie i opowiada publiczności o prawdziwych wydarzeniach, które wydawało im się, że znają o jego życiu. Co więcej, Radcliffe miał wiele na głowie, jeśli chodzi o wcielenie się w Weird Ala na ekranie, naukę gry na akordeonie i słów wszystkich swoich piosenek. Powierzenie roli narratora innemu aktorowi daje Radcliffe’owi więcej czasu na skupienie się na elemencie ekranowym, podczas gdy Bader doskonali swój głos narratora w najbardziej szalonych wersach filmu.
Jak dziwna narracja Ala poprawia się Dziwnie: historia Al Yankovic
Dziwne: historia Ala Yankovica ma już wiele do zaoferowania, a narracja Badera ulepsza film, stale przypominając, że jest to w rzeczywistości karykatura życia Weird Ala. Ton Badera sam w sobie jest parodią. Mówi rzeczy poważnie, a jego głos jest głęboki, jakby sugerował, że wydarzenia w Dziwne: historia Ala Yankovica należy uznać za ważniejsze, niż są w rzeczywistości. Ponieważ cały film ma charakter satyryczny, narracja nadaje mu absurdalne, przesadne poczucie humoru. Ponieważ prawie wszystko w filmie jest przesadzone, łącznie ze starciem Dziwnego Ala z Pablo Escobarem, narracja Badera sprawdza się, ponieważ podąża tą samą ścieżką, dodając jeszcze więcej lekkości i tak już absurdalnej fabule.
Narrowanie filmu biograficznego przez Badera, przy jednoczesnym zastosowaniu określonej barwy głosu w celu stworzenia komediowych akcentów i rytmów, pozwala filmowi w pełni wykorzystać jego skandaliczne elementy opowiadania historii. Jasne, Dziwne: historia Ala Yankovica mógłby zadziałać bez narracji, ale jej obecność z pewnością podnosi wartość rozrywkową filmu i sprawia, że film biograficzny staje się jeszcze bardziej kneblem, który przez cały czas zdaje się mrugać do widzów. To rodzaj filmu, który dokładnie wie, jaki jest pod względem tonu, a narracja Diedricha Badera nadaje temu aspektowi, zapewniając, że Dziwne: historia Ala Yankovica nigdy nie traktuje siebie zbyt poważnie – i że publiczność z pewnością też tego nie robi.
Dalej: Reżyser Eric Appel dzieli się swoją podróżą do Weird: historia Al Yankovic