Ostrzeżenie: ten post zawiera spoilery dotyczące Weird: The Al Yankovic StoryWeird Al Yankovic, ukochany muzyk i piosenkarz parodystyczny, ma swój własny film biograficzny Dziwne: historia Ala Yankovicia . W roli głównej Daniel Radcliffe jako Weird Al, oryginalny film Roku staje się, cóż, dziwny. To nie jest tradycyjna biografia, ale parodia biografii muzyków, która opiera się na tropach tego gatunku. Ale podczas gdy Radcliffe wciela się w Weird Al, sam film ma kogoś innego, kto opowiada historię.
Na początku Dziwne: historia Ala Yankovicia , narrator sugeruje, że wszystko w filmie dzieje się naprawdę i nie jest całkowicie sfabrykowane ze względu na historię. Oczywiście ma to być część parodii, ponieważ film biograficzny jest tylko luźno oparty na życiu Weird Al Yankovic (i większość wydarzenia nie wydarzyły się naprawdę ). Zapisany jako Posiwiały Narrator, to Diedrich Bader użycza swojego głosu do postaci poza ekranem przez cały film. Bader jest najbardziej znany z roli Lawrence'a w Powierzchnia biurowa , Rex w Dynamit Napoleona oraz jako Greg Otto w serialu telewizyjnym Amerykańska gospodyni domowa . Bader jest także znanym aktorem głosowym, wcielając się w Bruce'a Wayne'a / Batmana w animacji Harley Quinn seria, Judah Mannowdog w BoJack Horseman i Booster Gold w Akcja Ligi Sprawiedliwości , między innymi.
Powiązane: Dziwne: Obsada i przewodnik po postaciach Al Yankovic
Dlaczego Daniel Radcliffe's Al Narrate Weird: The Al Yankovic Story Daniela Radcliffe'a
Daniel Radcliffe nie jest narratorem Weird Al w filmie biograficznym. Chociaż nie podano wyraźnego powodu, możliwe, że Grizzled Narrator ma być starszą wersją Weird Al. Dziwne: historia Ala Yankovicia podąża za muzykiem przez jego dzieciństwo i dorosłe lata, ale kończy się po wydaniu Amish Paradise w wieku 40 lat. Narrator sugeruje, że starszy Weird Al spogląda wstecz na swoje życie i opowiada widzom prawdziwe wydarzenia, o których myśleli, że znają o jego życiu. Co więcej, Radcliffe miał dużo na głowie, jeśli chodzi o wcielenie Weird Ala na ekranie, naukę gry na akordeonie i słów wszystkich jego piosenek. Powierzenie roli narratora innemu aktorowi daje Radcliffe'owi więcej czasu na skupienie się na elemencie ekranowym, podczas gdy Bader doskonali swój głos narratora, by uzyskać jedne z najbardziej zwariowanych kwestii w filmie.
Jak dziwna narracja Ala poprawia dziwność: historia Ala Yankovicia
Dziwne: historia Ala Yankovicia już wiele się dzieje, a narracja Badera poprawia film, będąc ciągłym przypomnieniem, że jest to rzeczywiście karykatura życia Weird Al. Ton Badera jest sam w sobie parodią. Mówi rzeczy poważnym tonem, głębokim głosem, jakby sugerował, że wydarzenia są w toku Dziwne: historia Ala Yankovicia należy uznać za ważniejsze niż są w rzeczywistości. Ponieważ cały film jest satyrą, narracja nadaje absurdalne, przesadne poczucie humoru. Ponieważ większość wszystkiego w filmie jest przesadą, w tym pojedynek Dziwnego Ala z Pablo Escobarem, narracja Badera działa, ponieważ podąża tą samą ścieżką, dodając jeszcze więcej lekkości do i tak już niedorzecznej fabuły.
Narracja filmu biograficznego przez Badera, przy jednoczesnym użyciu określonej barwy do tworzenia komediowych akcentów i rytmów, pozwala filmowi w pełni wykorzystać jego oburzające elementy narracji. Jasne, Dziwne: historia Ala Yankovicia mógłby działać bez narracji, ale jego obecność z pewnością zwiększa wartość rozrywkową filmu i sprawia, że film biograficzny jest jeszcze bardziej kneblem, który wydaje się mrugać do publiczności przez cały czas. To rodzaj filmu, który dokładnie wie, czym jest pod względem tonu, a narracja Diedricha Badera nadaje temu aspektowi, zapewniając, że Dziwne: historia Ala Yankovicia nigdy nie bierze siebie zbyt poważnie — i że publiczność z pewnością też nie.
Dalej: Reżyser Eric Appel opowiada o swojej podróży do dziwactwa: historia Ala Yankovicia