Film o wampirach Near Dark z 1987 roku przedstawia twórcze lekarstwo na klątwę nieumarłych, ale tak naprawdę jego korzenie sięgają powieści Brama Stokera o Draculi.
Film o wampirach z 1987 roku Blisko Ciemności przedstawia twórcze lekarstwo na klątwę nieumarłych, ale w rzeczywistości ma swoje korzenie Brama Stokera 'S Dracula powieść. Blisko Ciemności jest czasami nazywany westernem o wampirach i chociaż niekoniecznie ma wszystkie cechy tradycyjnego westernu, z pewnością czasami sprawia wrażenie takiego. Tak czy inaczej, zdecydowanie nie jest to tradycyjny film o wampirach i między innymi dlatego jest tak dobry, ponieważ istnieją dosłownie setki filmów o wampirach, które wykorzystują standardowe konwencje tego podgatunku.
Blisko Ciemności był powiewem świeżego powietrza w podgatunku wampirów w latach 80. i nawet teraz, ponad 30 lat po premierze, pozostaje filmem wyjątkowym. Chwila Blisko Ciemności nie do końca cieszy się szacunkiem, na jaki zasługuje - i często jest przyćmiony przez konkurencyjny film o krwiopijcach z 1987 roku Zaginieni chłopcy - ci, którzy to widzieli, zwykle są pod wielkim wrażeniem. Oczywiście pomaga to, że za kamerą stoi przyszła zdobywczyni Oscara Kathryn Bigelow, która już w swoim drugim filmie fabularnym udowadnia, że naprawdę warto ją oglądać.
Powiązane: 10 najlepszych filmów o Drakuli według IMDB
Fani to zapamiętają Blisko Ciemności może poszczycić się bardzo niezwykłą metodą leczenia wampiryzmu. Osoby dotknięte chorobą można wyleczyć z tej choroby, przyjmując transfuzję krwi wymiennej od osoby niezakażonej. Wampiryzm zwykle traktuje się jako plagę nadprzyrodzoną, a zastosowanie metody opartej na naukach medycznych – a przynajmniej takiej, która dla przeciętnego widza brzmi wiarygodnie – naprawdę zmienia sytuację. Jednak to lekarstwo czerpie częściową inspirację z fabuły dziadka opowieści o wampirach, Dracula.
Niezwykłe lekarstwo na wampiry Near Dark ma korzenie w Draculi
Blisko końca Blisko ciemności, Bohater Caleb (Adrian Pasdar) jest w stanie odwrócić swoją przemianę w wampira dzięki transfuzji krwi wymiennej od ojca, zasadniczo usuwając jego zakażoną krew i zastępując ją niezainfekowaną krwią. To działanie jest pomysłem Caleba i nie jest jasne, co zainspirowało go do wiary, że to może zadziałać. Jednak działa, a później zadziała również w przypadku ukochanej Mae Caleba, wampira, który go przemienił i w którym się od tego czasu zakochał. To całkiem szczęśliwe zakończenie tego, co do tej pory było dość mrocznym filmem, dosłownie i w przenośni.
Dawno, dawno temu, w 1897 roku, oryginał Brama Stokera Dracula powieść przygotowała grunt pod Blisko Ciemności lekarstwo na wampiry, choć bez takiego samego rezultatu. Kiedy postać Lucy Westenra zostaje zaatakowana i ugryziona przez hrabiego Draculę, pozostaje ona w słabym, anemicznym stanie i aby zażegnać nieuchronną śmierć z powodu utraty krwi, Van Helsing sugeruje jej transfuzję krwi, co kończy się koniecznością w sumie cztery. Jest rok 1897, zatem doszło do poważnego niedopatrzenia medycznego polegającego na tym, że nie podejmowano żadnych prób sprawdzenia, czy dawcy mają zgodną grupę krwi. Jednak w tamtym czasie wiedza na ten temat była jeszcze na wczesnym etapie. Chociaż te transfuzje nie zapobiegają ostatecznej przemianie Lucy – Dracula powraca później i kończy proces przemiany – utrzymuje ją to przy życiu przez jakiś czas i wyznacza szablon dla tego, co reżyserka Kathryn Bigelow przyznaje w komentarzu do filmu zainspirowanym Blisko Ciemności lekarstwo na wampiry.
Więcej: Kto zmienił Draculę w wampira (w oryginalnych książkach i programie Netflix)