Film o wampirach z 1987 roku Blisko Ciemności przedstawia kreatywne lekarstwo na klątwę nieumarłych, ale w rzeczywistości sięga korzeniami Brama Stokera 'S Drakula powieść. Blisko Ciemności jest czasami określany jako western o wampirach i chociaż niekoniecznie ma wszystkie cechy tradycyjnego westernu, z pewnością czasami ma taki charakter. Tak czy inaczej, zdecydowanie nie jest to tradycyjny film o wampirach i między innymi dlatego jest tak dobry, ponieważ istnieją dosłownie setki filmów o wampirach, które wykorzystują standardowe konwencje tego podgatunku.
Blisko Ciemności był powiewem świeżego powietrza w podgatunku wampirów w latach 80. i pozostaje bardzo wyjątkowym filmem nawet teraz, ponad 30 lat po premierze. Chwila Blisko Ciemności nie do końca cieszy się szacunkiem, na jaki zasługuje – i często jest w cieniu konkurencyjnego filmu o krwiopijcach z 1987 roku Zaginieni chłopcy - ci, którzy go widzieli, wychodzą z niego pod wielkim wrażeniem. Oczywiście pomaga to, że za kamerą stoi przyszła zdobywczyni Oscara, Kathryn Bigelow, udowadniając tylko swoim drugim filmem, że naprawdę była filmowcem wartym obejrzenia.
Powiązane: 10 najlepszych filmów o Draculi, według IMDB
Fani na pewno to zapamiętają Blisko Ciemności szczyci się bardzo nietypową metodą leczenia wampiryzmu. Osoby dotknięte chorobą można wyleczyć, otrzymując wymienną transfuzję krwi od osoby niezarażonej. Wampiryzm jest zwykle traktowany jako nadprzyrodzona plaga, a użycie metody opartej na naukach medycznych – lub przynajmniej czegoś, co brzmi wiarygodnie dla przeciętnego widza – naprawdę zmienia sytuację. Jednak to lekarstwo czerpie częściową inspirację z wątku fabularnego dziadka opowieści o wampirach, Drakula.
Niezwykłe lekarstwo na wampiry firmy Near Dark ma swoje korzenie w Draculi
Blisko końca blisko Ciemności, Główny bohater Caleb (Adrian Pasdar) jest w stanie odwrócić swoją przemianę w wampira dzięki wymiennej transfuzji krwi od swojego ojca, zasadniczo usuwając zainfekowaną krew i zastępując ją niezainfekowaną krwią. Ta akcja to pomysł Caleba i nie jest jasne, co zainspirowało go do przekonania, że może zadziałać. Działa to jednak, a później działa ponownie dla ukochanej Caleba, Mae, wampirzycy, która go przemieniła iw której od tamtej pory się zakochał. To całkiem szczęśliwe zakończenie tego, co do tej pory było dość mrocznym filmem, dosłownie iw przenośni.
Dawno temu, w 1897 roku, oryginał Brama Stokera Drakula powieść przygotowała grunt dla Blisko Ciemności lekarstwo na wampiry, chociaż bez takiego samego rezultatu. Kiedy postać Lucy Westenra zostaje zaatakowana i ugryziona przez hrabiego Draculę, pozostaje w słabym, anemicznym stanie i aby powstrzymać zbliżającą się śmierć z powodu utraty krwi, Van Helsing sugeruje jej transfuzję krwi, co kończy się wymaganiem w sumie cztery. Ponieważ jest rok 1897, doszło do poważnego niedopatrzenia medycznego polegającego na tym, że nie podejmuje się żadnych prób upewnienia się, że dawcy mają zgodną grupę krwi. Jednak wiedza o takich rzeczach była wówczas jeszcze na wczesnym etapie. Chociaż te transfuzje nie zapobiegają ostatecznej transformacji Lucy – Dracula wraca później i kończy proces przemiany – utrzymuje ją przy życiu przez jakiś czas i wyznacza szablon tego, co reżyserka Kathryn Bigelow przyznaje w komentarzu do filmu inspirowanym Blisko Ciemności lekarstwo na wampiry.
Więcej: Kto zmienił Draculę w wampira (w oryginalnych książkach i programie Netflix)