W Strachu, część 2: 1978, nastolatki z Camp Nightwing próbują odurzyć się tajemniczą białą pigułką z napisem „L484” – ale nie będą mieli dużo szczęścia.
Poszukiwane dreszczyku emocji nastolatki z Camp Nightwing próbują naćpać się tajemniczym narkotykiem o nazwie „L484” w Ulica strachu, część 2: 1978 , ale nie mają szczęścia. Czy ten zwykły środek przeciwbólowy to tylko czerwony śledź, czy może istnieje inny powód, dla którego siostra Lane trzymała go w szufladzie biurka, zanim próbowała położyć kres klątwie Sarah Fier?
Ulica strachu, część 2: 1978 to środkowy rozdział trylogii horroru Netflix, opartej na popularnej serii książek autorstwa R.L. Stine'a. W tym prequelu/kontynuacji osoby, które przeżyły zabójstwa, Ulica strachu, część 1: 1994 zasięgnij porady u C. Berman, kobiety, która przeżyła masakrę w Camp Nightwing 16 lat wcześniej. Gdy film cofa się w przeszłość, przedstawiane są dwie siostry Berman: wściekła buntowniczka Ziggy Berman i jej pruderyjna starsza siostra Cindy Berman, która desperacko próbuje uciec od swoich Shadyside. Klątwa miasta dopada ją jednak, gdy siostra Lane - matka opętanego zabójcy Ruby Lane - próbuje dźgnąć chłopaka Cindy, Tommy'ego Slatera.
Powiązane: Każda piosenka na ulicy strachu, część 2: 1978
Po tym, jak pielęgniarka Lane zostaje zabrana przez władze, Cindy i Tommy przeszukują gabinet pielęgniarki w poszukiwaniu odpowiedzi i znajdują w jej biurku nieoznakowaną butelkę z pigułkami. Cindy wierzy, że tajemniczy narkotyk w tej bitwie – podłużna biała pigułka z napisem „L484” – wyjaśnia pozorne załamanie psychotyczne siostry Lane. Ale zanim zdąży zabrać go na policję, jej była przyjaciółka Alice kradnie je i zażywa tabletki ze swoim chłopakiem, Arniem, mając nadzieję, że zaćmi się podczas poszukiwania ciała Sarah Fier. L484 nie ma jednak żadnego dostrzegalnego efektu, a Alice później zdaje sobie sprawę, dlaczego: to tylko acetaminofen, powszechnie dostępny bez recepty środek przeciwbólowy stosowany w leczeniu gorączki i łagodnego bólu. W Stanach Zjednoczonych L484 jest popularnie sprzedawany pod marką Tylenol.
Chociaż zazwyczaj nie powoduje to, że pielęgniarki atakują nastolatków, Tylenol ma przerażający rozdział w swojej historii. W 1982 roku, kilka lat po zaistnieniu Ulica strachu, część 2: 1978 , siedem osób w aglomeracji chicagowskiej zginęło po zażyciu Tylenolu z dodatkiem cyjanku potasu. Dochodzenie policyjne wykazało, że butelki zatrutego Tylenolu zostały umieszczone w aptekach i supermarketach w okolicy, zabijając losowo niczego niepodejrzewające ofiary. Osoba odpowiedzialna nigdy nie została odnaleziona, a morderstwa Chicago Tylenol pozostają tajemnicą do dziś.
Dziwne skupienie, które Ulica strachu, część 2: 1978 miejsca na leku i jego etykiecie „L484” (którą powtarza w piosence Arniego) mogą być po prostu ukłonem w stronę prawdziwego terroru związanego z morderstwami Tylenolu i czerwonym śledziem w tajemnicy ataku siostry Lane. Biorąc pod uwagę, jak bardzo siostra Lane była dręczona przez morderczy szał i samobójstwo córki, nie byłoby w ogóle zaskoczeniem, gdyby dokuczały jej regularne bóle głowy. Jeśli jednak w pigułkach jest coś więcej niż tylko to, znaczenie L484 może zostać ujawnione w ostatnim rozdziale historii, Ulica Strachu Część 3: 1666 .
Więcej: Strach Street Timeline: Każde wydarzenie i zabójca wyjaśnione
Kluczowe daty wydania