Tim Burton to autor olśniewających wpisów, ale jego filmy zmieniały się na przestrzeni lat, wraz z ich odbiorem. Jak i dlaczego to się stało?
Pomimo kultowej, charakterystycznej estetyki gotyckiej fantasy, niedawne mieszane powroty w kasie sprawiły, że wielu fanów zastanawia się, co się dokładnie stało Tim Burton kino. Choć nie ma wątpliwości, że wizja Burtona doprowadziła do powstania wyjątkowych, wspaniałych rzeczywistości w kinie, zauważalna jest zmiana w sposobie, w jaki jest on postrzegany, szczególnie w ostatnim czasie. Zarówno widzowie, jak i krytycy odnieśli wrażenie, że oryginalna magia filmów Tima Burtona z biegiem lat zanikła, nie będąc już w stanie oczarować widzów i rzucić na nich uroku tak, jak kiedyś. Co zrozumiałe, biorąc pod uwagę jego popularność jako filmowca, tendencja ta jest kłopotliwa.
Dar Burtona dla gatunku komedii fantasy został zaktualizowany w 1988 roku Sok z żuka , klasyk sam w sobie, który został opisany jako film genialnie dziwaczny i rozkosznie maniakalny. Te cechy pozostały podstawą kilku filmów Burtona, czego najlepszym przykładem jest Edward Nożycoręki , Koszmar przed świętami , Eda Wooda , i wiele więcej. Jednak w ciągu ostatniej dekady sukcesy te ustąpiły miejsca większej liczbie niewypałów niż hitów, mimo że wiele współczesnych filmów Tima Burtona wydawało się idealnie wpisanych w styl reżysera. Na przykład podczas Alicja w Krainie Czarów miał kwintesencję ekstrawagancji w stylu Burtona pod względem stylu i narracji, film sprawiał wrażenie bardziej rozdętego, obciążonego CGI spektaklu, chociaż był najbardziej dochodowym filmem Burtona wszechczasów.
POWIĄZANY: Sweeney Todd zrealizował oryginalny plan Tima Burtona dotyczący Edwarda Nożycorękiego
Schemat upadku można wywnioskować z recepcji adaptacji na żywo Dumbo , który był krytykowany za nierówny ton i brak autentycznej dawki emocji. Pomijając krytyczny odbiór, w każdym filmie Burtona istnieje również istotny problem z punktu widzenia różnorodności, ponieważ obsada wszystkich jego filmów jest w przeważającej mierze biała, co nie pozostawia miejsca dla postaci POC. Oto szczegółowe omówienie tego, co stało się z filmami Tima Burtona, a także wszystkich możliwych powodów spadku jakości i tego, dlaczego krytycy zwrócili się przeciwko niemu, jeśli w ogóle.
Jak zmieniła się reakcja na filmy Tima Burtona (i ich jakość)
Okres od końca lat 80. do początku 90. można uznać za złoty okres dla Burtona, ponieważ stworzył szeroką gamę filmów świeżych, oryginalnych i fachowo stworzonych na swój własny sposób. Burtona Sok z żuka I Edward Nożycoręki stały się najlepszymi przykładami jego zdolności do tworzenia narracji, które naprawdę obejmowałyby piękno i dziwaczność, a jednocześnie przesiąknięte patosem, szczególnie w przypadku Edwarda Nożycoręki . Niestety, te dwa filmy są jak dotąd jedynymi oryginałami Tima Burtona, ponieważ każda inna propozycja była adaptacją, co niekoniecznie jest dyskredytacją reżysera, biorąc pod uwagę złożoność tłumaczenia jednego medium na drugie. Reżyserzy tacy jak Stanley Kubrick wplatali w swoją twórczość mistrzowskie adaptacje kultowych książek, nowel i tym podobnych, co Butonowi również udało się w znacznym stopniu odnieść sukces.
Rok 1989 zapoczątkował erę wysokobudżetowych propozycji Tima Burtona wraz z wydaniem Ordynans w którym Michael Keaton wystąpił w roli krzyżowca w pelerynie, a Jack Nicholson dał niezapomniany występ w roli Jokera. Choć niektóre aspekty filmu spotkały się z krytyką, mimo to zebrał on pozytywne recenzje ze względu na jego nadrzędną, szaloną jakość, która dobrze współgrała z tkanką głównych bohaterów, a której ton był inspirowany Zabójczy żart . Dalej, Burton, decydując się nie reżyserować Koszmar przed świętami , wpadł na główną ideę, która została doceniona za odświeżającą oryginalność i doskonałość wyobraźni. Ta passa pomysłowości była kontynuowana Eda Wooda I Jeździec bez głowy , dwa filmy, które przedstawiają swoich bohaterów z wyważonymi niuansami, przy czym ten ostatni jest chwalony za przerażającą, gotycką atmosferę i oszałamiające efekty wizualne.
POWIĄZANY: Koszmar przed świętami Bożego Narodzenia: dlaczego myślisz, że Tim Burton wyreżyserował ten film
Jakość filmów Burtona uległa znacznej zmianie Marsjanie atakują! , będący hybrydą science fiction z lat 50. i gwiazdorskich filmów katastroficznych z lat 70. Film był ostro krytykowany za jawnie tandetny wydźwięk, który nie wywoływał śmiechu i powierzchowne traktowanie materiału źródłowego. Planeta małp, też okazał się absolutną katastrofą, gdyż uznano go za znacznie gorszy od pierwowzoru i ostro skrytykowano za niejednoznaczne zakończenie. Jednak epoka Burtona po 2000 roku nie była tylko serią mieszanych toreb, ponieważ wypuścił godne pochwały filmy, takie jak Duża ryba I Sweeney Todd , przy czym ten pierwszy otrzymał cztery nominacje do Złotego Globu za fascynujące i urzekające założenie. Prawdziwy spadek jakości, a raczej niewierność osobistemu stylowi Burtona zaczęła się od tego Alicja w Krainie Czarów , rozpoczynając trend nadętych filmów Burtona, które miały więcej stylu niż treści, bez uroku nieodłącznie związanego z jego reżyserskim stylem.
Dlaczego filmy Tima Burtona z 2010 roku były gorsze
Era Burona po roku 2000 była pełna mieszanych sytuacji, co niekoniecznie jest straszną sytuacją, ponieważ Charlie i fabryka czekolady I Gnijąca panna młoda są całkiem dobrym uzupełnieniem twórczości Burtona. Obecność Johnny'ego Deppa i Heleny Bonham Carter w większości jego filmów w większości przypadków działała na jego korzyść, ale wielokrotne używanie tej preferencji mogło z biegiem czasu stracić swój urok, ponieważ obserwowanie tego samego jest oklepane aktorzy grają podobne postacie w przerobionych koncepcjach. Doskonałym przykładem jest rok 2012 Ciemne cienie , który wypadł słabo w kasie i zebrał mieszane i negatywne recenzje od krytyków, a głównym powodem był zmęczony i stracony urok współpracy Burton-Depp. Wyraźnie brakowało integralnej esencji, która uczyniła film Burtona wyjątkowym Ciemne cienie , co również miało miejsce w przypadku Alicja w Krainie Czarów I Dumbo , które były powierzchownymi ofertami CGI, którym brakowało dziwacznego uroku reżysera.
Nie oznacza to, że filmy Tima Burtona od 2000 roku okazały się całkowitą porażką. Na przykład adaptacja Burtona Frankenweenie (na podstawie jego oryginalnego filmu aktorskiego z 1984 roku pod tym samym tytułem) jest doskonałym przykładem ciągłych umiejętności reżysera za kamerą. Chociaż jego wcześniejsza wersja została wówczas odłożona na półkę, Burton w 2012 roku nakręcił pełnometrażowy remake animacji poklatkowej, który opowiada piękną, szczerą historię, która jest zarówno mroczna, jak i olśniewająca. To pokazuje, że gdy projekt jest bliski sercu Burtona, nadal jest on w stanie go zrealizować.
Mając to na uwadze, jasne jest, że wysokobudżetowe produkcje niezbyt dobrze współgrają z wrodzonym tonem i stylem Burtona, które również wymagają odświeżenia, aby przyciągnąć obecną publiczność i uniknąć powtórzeń i powtórzeń. Innym przykładem wysokobudżetowej produkcji, która nie wypadł dobrze, mimo że zawierała elementy genialnej dziwaczności Burtona, jest Powrót Batmana , który podzielił publiczność i krytyków ze względu na ponury portret Batmana i Pingwina, choć radził sobie wyjątkowo dobrze w kasie. To samo można powiedzieć o roku 2016 Dom Osobliwych Dzieci Pani Peregrine , który był krytykowany za brak emocji i antyklimatyczną narrację, zwłaszcza w porównaniu z jego wcześniejszą twórczością.
Co dalej robi Tim Burton (i co musi naprawić)
Burton zajmie się reżyserią i produkcją Środa , serial Netflix o dorastaniu oparty na tytułowej bohaterce Rodzina Addamsów . Oczekuje się, że Jenna Ortega i Catherine Zeta-Jones wcielą się w role Wednesday i Morticii Addams, a fabuła skupi się na środowych latach młodości w Nevermore Academy. Środa to idealny powrót Burtona jako autor, gdyż założenie zawiera wszystkie elementy, w których się specjalizuje i w których jest mistrzem, niezależnie od tego, czy chodzi o tworzenie napiętej, gotyckiej atmosfery przeplatanej dowcipnym humorem, czy też ukazywanie zjawisk nadprzyrodzonych w pięknie przedziwny sposób. Jako pierwsza przygoda Burtona z reżyserią telewizyjną, Środa może potencjalnie zapewnić mu większą swobodę artystyczną, pozwalając mu rozkwitać bez ograniczeń wynikających z dyrektyw i oczekiwań studia.
POWIĄZANE: Rodzina Addamsów może nadrobić wielki błąd Tima Burtona
Ponieważ Burton w końcu dołączy do bardziej zróżnicowanej obsady, będzie to dla niego doskonała okazja, aby zademonstrować swoją zdolność rozumienia niuansów ludzkiej kondycji, tworząc serial ostry, oszałamiający i pełen serca. Można tu zgłębić trop gotyku na amerykańskich przedmieściach, co zresztą jest jego wrodzoną specjalnością. Choć obecnie nie są z nim powiązane żadne inne projekty, Burton może odwrócić losy wydarzeń na swoją korzyść, ograniczając się do preferowanych aktorów, przyciemnionych palet kolorów i powtarzając wyświechtane motywy z gotyckiego horroru. Tim Burton może nadal zaskakiwać widzów, tworząc spektakl pełen swoich podstawowych fantastycznych snów i prawdziwego napięcia emocjonalnego, jednocześnie dodając świeże, nieoczekiwane elementy, które pięknie splatają się z jego podstawową wizją.
DALEJ: Ranking wszystkich filmów Tima Burtona od najgorszego do najlepszego