Gdy Carla Grimesa został postrzelony w głowę i stracił oko Chodzące trupy czytelnicy byli zszokowani i przerażeni, ponieważ w tamtym czasie nie było jasne, czy przeżyje makabryczną kontuzję. Na szczęście Carl przeżył, a czytelnicy mogli odetchnąć z ulgą. Niewiele fanów wiedziało jednak, że sama rana nie była najciemniejszym aspektem utraty oka przez Carla, ponieważ zapowiadała również jego tragiczną przyszłość.
Carl Grimes po raz pierwszy pojawił się w filmie Chodzące trupy # 2 autorstwa Roberta Kirkmana i Tony'ego Moore'a. Carl jest synem Ricka Grimesa, głównego bohatera Chodzące trupy i był przedstawiany jako dziecko przez całą serię, aż do ostatniego numeru, w którym jest pokazany jako dorosły z żoną i córką. Podczas gdy Carl spędził swoje lata, walcząc o życie zarówno z rojami zombie, jak i dzikimi ludźmi, był w stanie żyć wystarczająco długo, aby zobaczyć, jak społeczeństwo się odbudowuje – ale po prostu nie był w stanie uciec od okropności swojej przeszłości.
Powiązane: Zombie Walking Dead mają tajną zdolność, którą franczyza ignoruje
W Chodzące trupy # 193 autorstwa Roberta Kirkmana i Charliego Adlarda fani zostają przeniesieni o 25 lat w przyszłość po śmierci Ricka Grimesa i spotykają świat, który prawie podniósł się z epidemii zombie. Spacerowicze są teraz uważani za rozrywkę dla ludzi, którzy nie doświadczyli okropności życia wśród rojów mięsożernych potworów swobodnie przemierzających Ziemię. Kiedy mężczyzna z wózkiem pełnym zombie wjeżdża do miasta, w którym mieszka Carl i jego rodzina, Carl postanawia wymordować szwendaczy, aby ich choroba nie rozprzestrzeniła się na nowo odkryte społeczeństwo. Jednak zombie są technicznie własnością tego człowieka, a ponieważ sprzedaje bilety ludziom, aby je zobaczyć, szwendacze są również jego głównym źródłem dochodu. Tak więc Carl zostaje postawiony przed sądem i zmuszony do wędrówki po całym kraju i zastąpienia zombie, które zabił, i wyrusza w tę podróż ze starą przyjaciółką, Lydią.
Podczas podróży Carla i Lydii obaj rozbijają obóz i postanawiają spać w tym samym namiocie dla ochrony. Lydia przed zaśnięciem komentuje fakt, że Carl nie zdjął opaski z oka i pyta, czy czuje potrzebę ukrywania rany, bo się jej wstydzi. Carl mówi Lydii, że nie wstydzi się, ale przez cały czas nosi opaskę na oko, aby ukryć swoją kontuzję przed córką Andreą. Andrea urodziła się w świecie po wybuchu epidemii Chodzące trupy zombie zostały prawie całkowicie wytępione , więc nie wie o piekielnym świecie, w którym Carl musiał dorastać, i chce, aby tak pozostało. Po tej interakcji staje się jasne, że fizyczne obrażenia Carla są metaforą jego duchowych obrażeń, a także jego wewnętrznej walki z przystosowaniem się do współczesnego społeczeństwa. Carl zawsze będzie cierpiał przez to, przez co przeżył, i chociaż chce zapewnić swojej córce bezpieczeństwo, nigdy nie pogodzi się z tym, co się stało, ponieważ na stałe go to zmieniło, zarówno fizycznie, jak i psychicznie.
Używanie fizycznych ran jako metafory wewnętrznego zamieszania nie jest niczym nowym w fikcji, ale ten przykład jest szczególnie głęboki. Chodzące trupy ustalił przyszłe zmagania Carla na długo przed ostatnim wydaniem serii z kontuzją, która pozornie była spowodowana szokiem, ale w rzeczywistości miała znacznie głębsze znaczenie przez cały czas. Carla Grimesa stracił oko jako dziecko w Chodzące trupy skutecznie ustalił fakt, że nie tylko przeżyje apokalipsę, ale będzie nadal nosił okropności tego, przez co przeszedł przez resztę swojego życia.
Dalej: Walking Dead ma jedną historię, którą wciąż musi opowiedzieć: Reckoning Negana