Athelstan to jedna z najbardziej lubianych postaci w Wikingach, ale jakie były jego najlepsze i najgorsze cechy charakteru?
„Mam nadzieję, że pewnego dnia nasi bogowie będą mogli zostać przyjaciółmi” – Ragnar powiedział Athelstanowi po tym, jak wyznał, że widział Jezusa w delikatnych kroplach deszczu i Thora w ryku grzmotów. Był człowiekiem skonfliktowanym, który nie był już pewien, jaką wiarę wyznawać. Jego problemy z wiarą nie wpłynęły jednak na sposób, w jaki Athelstan traktował ludzi.
POWIĄZANE: Wikingowie: 10 rzeczy o Floki, które nie mają sensu
Był długo oczekiwanym pomostem pomiędzy Wikingami a Saksonami, którego obie strony kochały i szanowały. Zarówno Ragnar, jak i Ecbert kochali Athelstana, ale żadnemu z nich nie udało się go zatrzymać. Nienawiść w końcu zwyciężyła miłość, a Floki zabił niewinnego mnicha, który i tak uchodził za jedną z najbardziej sympatycznych postaci w historii. Wikingowie . Co zatem uczyniło Athelstan tak wyjątkowym?
Najlepsze: Towarzyski
Nawiązywanie przyjaźni to jedyna rzecz, której Athelstan nie przestaje robić przez cały serial. Gdziekolwiek się udał, potrafił nawiązywać przyjaźnie. Athelstan błagał Ragnara, aby oszczędził mu życie, gdy Duńczycy zaatakowali klasztor Lindisfarne, tylko po to, by po pijanemu podać mu położenie innych chrześcijańskich miast, na które mógłby napaść chwilę później.
Kiedy Athelstan przybył do Kattegat, stworzył więź z Gydą i Bjornem i stał się rodzicem, którego potrzebowali, podczas gdy ich ojciec i matka napadali na Anglię. Udało mu się także zmienić uczucia Ecberta i Ragnara do niego, a nawet zaprzyjaźnił się z nimi obojgiem, stając się facetem, do którego wszyscy się zwracali, gdy chcieli siebie zrozumieć.
Najgorsze: nierealne
Floki zabił Athelstana za bycie chrześcijaninem, ale kto jest za to winien? Athelstana kochano po obu stronach podziału, ponieważ lubił być jednocześnie chrześcijaninem i Duńczykiem. To było niemożliwe w Wikingowie z całą tą nienawiścią latania. W pewnym momencie, jeśli chciał przeżyć, musiał wybrać stronę i się jej trzymać.
Podczas pobytu w Wessex nawiązał romans z Judith, który, jak wiedział, może zakończyć się śmiercią, jeśli ktoś go odkryje. Następnie, świadom nienawiści, jaką żywili do niego Rollo i Floki, zdecydował się wrócić z Ragnarem do Kattegat. Nigdy nie zaakceptował realiów sytuacji, w których musiał wybrać stronę, po której chciał przeżyć.
Najlepsze: Lojalny
Jedynymi ludźmi, których Athelstan zdradził podczas swojej obecności w serialu, były bóstwa po obu stronach podziału. Kiedy on był Niewolnik Ragnara, uważał go za rodzinę i był nawet skłonny odmówić złożenia Jezusa w ofierze ze względu na Ragnara.
Nie jest jasne, jak tak bardzo pokochał Ragnara, ale pozostał mu wierny, nawet gdy wrócił do Anglii. Uratował nawet Rollo, jednego z Wikingów, który osobiście go nigdy nie lubił. Kiedy Ecbert przyjął go na swoją służbę, pozostał równie lojalny i był zaangażowany w ustanowienie pokojowego życia między dwiema odległymi rodzinami, które teraz posiadał.
Najgorsze: zbyt tolerancyjne
Cierpliwość Athelstana to jedyna cecha, która pozwoliła mu przetrwać w Kattegat. Stał z boku, gdy wszyscy drwili z niego i jego wiary. Jednak jako osoba Athelstan również zniósł zbyt wiele złego traktowania, które mogło przyczynić się do jego śmierci.
POWIĄZANE: Wikingowie: 5 powodów, dla których Ragnar był najlepszym królem (i 5 powodów, dla których król Ecbert był lepszy)
Nigdy nie walczył, gdy Floki, Rollo i inni Wikingowie go uderzyli, nawet po tym, jak uratował rodzinę Ragnara. Athelstan miał możliwość zażądania od Ragnara większej ochrony i walki o siebie, ale zawsze przyjmował to do wiadomości. Jego wrogowie zdali sobie sprawę, że mogą zrobić mu wszystko, nie napotykając żadnego oporu.
Najlepszy: Zaradny
Athelstan nie był najlepszym wojownikiem, ale był bardzo mądry i zawsze znajdował sposób na uratowanie sobie życia, nawet gdy jego możliwości wydawały się ograniczone. Kiedy Ragnar zaatakował klasztor, większość mnichów zginęła, ale Athelstan nie chciał umierać, więc błagał o życie w ojczystym języku Ragnara.
Jego szybkie myślenie uratował mu życie, gdy Ragnar zdał sobie sprawę, że przyda mu się w przyszłych nalotach. Kiedy dom Ragnara został zaatakowany i Ragnar wpadł do wody, Athelstan szybko podpłynął i uratował go. Athelstan umiał także mówić i pisać po łacinie, co rzekomo było dla króla Ecberta tak ważne, że po raz kolejny uratowało mu życie.
Najgorsze: zbyt sentymentalne
Nie można było przewidzieć, czego Athelstan chciał od swojego życia, ponieważ nigdy nie mógł uwolnić się od swojej przeszłości. Wszystkie jego decyzje były kierowane emocjami, co czyniło go nieprzewidywalnym sojusznikiem wszystkich zaangażowanych. Miał silną pozycję u boku Ragnara, a później na dworze króla Ecberta, ale za każdym razem emocje brały nad nim górę.
On także rozwinął uczucia do Judith i był zadowolony z pobytu w Anglii. Byłby bezpieczny i pomógłby utrzymać pokój między Ecbertem i Ragnarem, gdyby został w Wessex, ale zdecydował się wrócić do Kattegat, gdzie miał więcej wrogów niż przyjaciół.
Najlepsze: Możliwość dostosowania
Athelstan był księdzem, ale gdy trzeba było się napić, pił jak każdy inny Wiking. Kiedy trzeba było przystąpić do spowiedzi, Athelstan nadal był doskonałym kapłanem, a kiedy trzeba było walczyć, nadal był w stanie to zrobić. Wielojęzyczność dwukrotnie uratowała życie Athelstana, ale wszystko sprowadzało się do jego ciekawości i umiejętności przystosowania się do nowego środowiska.
POWIĄZANE: Najbardziej znienawidzone finały seriali wszechczasów
Kiedy porwali go Wikingowie, nie poczuł się tym specjalnie urażony. Zdecydował się zaakceptować nowe życie i rozpocząć naukę od nowa, a kiedy Ragnar wrócił do Wessex, Athelstan był już wikingiem. Po powrocie do Anglii Athelstan nadal pasował na dwór króla Ecberta jako ksiądz, a nawet udało mu się znaleźć miłość, choć była ona zabroniona.
Najgorsze: wstręt do samego siebie
Mnich nigdy nie uporał się z traumą związaną z widokiem, jak jego bracia zostali zabici w klasztorze w Lindisfarne. Przez całe życie miał poczucie winy ocalałego, co wpłynęło na jego zdolność do dalszego działania. Z tego powodu nigdy nie był w stanie wyrzec się wiary chrześcijańskiej.
Potem znienawidził siebie za to, że zdradził Ragnara, kiedy w końcu zaczął nowe życie w Wessex, i miał nadzieję, że będzie mu się żyło lepiej w Kattegat niż w Wessex. Prawda była taka, że obwiniał siebie i nienawidził za rzeczy, na które nie miał wpływu, a jedyne, co musiał zrobić, to szukać własnego szczęścia pośród zamieszania.
Najlepsze: Szczere
Uczciwość była mieczem obosiecznym, który ocalił, ale później zabił Athelstana. Po prostu nie potrafił zmusić się do zostania dobrym kłamcą, a tej cechy naprawdę potrzebował miał przeżyć w Kattegat . Był szczery wobec Ragnara w kwestii swoich sprzecznych przekonań, ale otwarcie wyraził swoją miłość i szacunek dla rodziny Ragnara.
Ecbert również dostrzegł uczciwość Athelstana i powierzył mu swój święty projekt tłumaczenia tekstów rzymskich, których potrzebował, aby chronić Wessex. Jednak jego niezdolność do udawania okazała się w końcu śmiertelna, ponieważ Floki zabił go za wiarę, którą nadal praktykował w Daneland.
Najgorszy: krótkowzroczny
Athelstana nigdy nie obchodziła jego przyszłość, tylko to, co działo się z nim w tej chwili. Kiedy Ragnar uczynił go wolnym człowiekiem, miał okazję ułożyć sobie życie i imię. Zamiast tego nigdy nie przygotowywał się na swoją przyszłość jako Wiking i nadal praktykował chrześcijaństwo w miejscu, gdzie było to bardzo niebezpieczne.
Jego krótkotrwały romans z Judith był również niebezpieczną rzeczą, która prawie doprowadziła do jej śmierci. Potem nastąpił jego powrót do Kattegat, co było nierozsądne, ponieważ wielu ludzi w obozie Ragnara uważało go za zdrajcę. Miał lepszą przyszłość w Wessex, ale zamiast tego zdecydował się podążać za nieprzewidywalnymi Wikingami.
Dalej: 5 rzeczy, które Gra o tron robi lepiej niż Wikingowie (i 5 Wikingów robi lepiej)