Przywódca Wikingów Ragnar Lothbrok był skomplikowanym przywódcą, który wiele osiągnął, ale po drodze podjął też kilka złych decyzji.
Gdyby Ragnar wiedział, w jaki koszmar zamieni się Rollo dla swojej rodziny, zabiłby go wraz z Jarlem Borgiem. Jednak Ragnar przedłożył więzy krwi zamiast rozsądku i to ostatecznie doprowadziło do jego upadku. Ragnar Lothbrok był skomplikowanym przywódcą, który osiągnął tak wiele, popełniając po drodze tak wiele błędów.
POWIĄZANE: Wikingowie: 10 sposobów, w jakie Ivar Bez Kości stawał się coraz gorszy
Chociaż przez wszystkie sześć sezonów był największym przywódcą Ludzi Północy Wikingowie , nie był całkiem najlepszy. Popełnił błędy, które okazały się kosztowne, co doprowadziło do jego haniebnego końca, ale jego błędy nie były na tyle, aby zastąpić dobro, jakie przyniósł Kattegat i całej Norwegii.
Najlepsze: Najazd na Anglię
Earl Haraldson nie miał śmiałości płynąć w nieznane w nadziei znalezienia nowej żyznej ziemi, na której mógłby osiedlić się swój lud. Właściwie przed wyprawą Ragnara nikt w Kattegat nie miał ambicji odkrycia nowego miejsca do napadu i prawdopodobnie kolonizacji.
Ragnar zrozumiał, że jałowy Kattegat nie wystarczy, aby utrzymać swój lud przy życiu w przyszłości, i zdał sobie sprawę, że musi udać się gdzieś, gdzie nikt inny nie był. Jego podróż do nieznanej krainy otworzyła mu oczy i na zawsze zmieniła cały region. Chociaż najazd Ragnara miał swoje wady, ostatecznie zaowocował, dając Wikingom alternatywne miejsce do zarabiania na życie.
Najgorsze: spanie z Aslaugiem
Ragnar i Aslaug zaczęli od żartu, który stał się większy, niż ktokolwiek się spodziewał, i mocno podzielił najwybitniejszą rodzinę w Norwegii. To był pierwszy ogromny błąd, jaki popełnił Ragnar i do końca ranił jego rodzinę. Lagertha (Katheryn Winnick) była gotowa wybaczyć Ragnarowi niewierność, pod warunkiem, że trzymała się z dala od jej domu.
Jednak na progu domu prześladowało ją w postaci Aslaug w zaawansowanej ciąży i nic nie mogła na to poradzić. Kochała Ragnara, ale rozumiała, że potrzebował synów, których nie mogła mu dać, więc zostawiła go, aby poradził sobie z jego błędami. Dało mu to w końcu kolejną rodzinę, ale jednocześnie odebrało mu szczęśliwe życie, jakie wiódł z Lagerthą.
Najlepsze: Walka z Earlem Haraldsonem
Ragnar był posłuszny swemu hrabiemu aż do chwili, gdy wygonił go z domu i zagroził, że zabije jego i jego rodzinę. Tolerował upokorzenie Haraldsona, kiedy skonfiskował większość łupów z pierwszego nalotu, i zostawiłby go także przez większość drugiego, ale nie mógł znieść niesprawiedliwości, jaką wyrządził swojej rodzinie.
POWIĄZANE: Wikingowie: 5 powodów, dla których Ragnar był najlepszym królem (i 5 powodów, dla których król Ecbert był lepszy)
Pobity i kontuzjowany Ragnar stanął w obronie siebie i wyzwał Haraldsona na walkę, która albo go zabije, albo uczyni z niego hrabiego Kattegat. Był to pierwszy krok do awansu Ragnara Lothbroka, a także koniec tyranii Haraldsona w Kattegat.
Najgorsze: Wybaczający Rollo
Byłoby niesprawiedliwe, gdyby jego brat zginął z rąk prawodawcy, ale Ragnar nie musiał też przyjmować z powrotem swojego zdradzieckiego brata. Rollo udowodnił, że nie stoi za Ragnarem i było oczywiste, że ponownie go zdradzi.
Ragnar postanowił być większą osobą i uratować życie swojemu starszemu bratu, mając nadzieję, że ponownie stanie się rodziną. Jego lojalność trwała tylko przez krótką chwilę, dopóki Frankia nie dała mu szansy bycia wszystkim, czego Kattegat nie mógł mu dać. Zdradził Ragnara i pokonał go, co przyczyniło się do śmierci Ragnara.
Najlepsze: Zatrzymanie Athelstana
Athelstan zwrócił na siebie uwagę Ragnara, gdy w klasztorze Lindisfarne błagał o życie w języku Wikingów. Najwyraźniej był najbardziej zaradną osobą, jakiej potrzebował podczas przyszłych najazdów na Anglię.
Ragnar także dostrzegł w młodym mnichu część siebie. Kiedy Haraldson powiedział mu, że może zatrzymać tylko jedną część wszystkiego, co ma w Anglii, Ragnar zdecydował się zatrzymać Athelstana. Athelstan okazał się w końcu bratem, którego Ragnar potrzebował.
Najgorsze: utrzymywanie masakry w osadach w tajemnicy
Utrzymanie koncentracji armii na misji we Frankii było ważne, ale nie wiązało się to z ryzykiem wywołania rewolucji w przyszłości. Nawet po porażce z Rollo we Frankii Wikingowie nadal szanowali Ragnara i pozostałby potężny, gdyby powiedział wszystko swojemu ludowi.
Błędem było zaufać Ecbertowi, ale nie tylko on był winny. Jego ludzie wróciliby z Frankii i sprowadziliby piekło na Ecberta pod przewodnictwem Ragnara, gdyby powiedział prawdę, i ostatecznie wszyscy by na tym skorzystali.
Najlepsze: Ratowanie Ivara
Ivar był potworem, który zranił dziedzictwo Ragnara bardziej niż którykolwiek z jego pozostałych synów, ale był Lothbrokiem i to imię coś znaczyło. Zabicie kalekiego chłopca prześladowało Ragnara przez całe życie.
Poza tym Ivar nie był całkiem zły; był jedyną osobą, która zgodziła się wrócić z nim do Anglii i ostatecznie poprowadziła misję mającą na celu pomszczenie śmierci Ragnara. Udało mu się zapewnić sobie York jako przyczółek dla Wikingów, gdy przybyli do Anglii, a także zrobił coś dobrego w Kattegat, gdy nim rządził. Trudno byłoby wyobrazić sobie przyszłość Rodzina Ragnara bez Ivara .
Najgorsze: porzucenie Kattegat
Przegrana w bitwie pod Frankią była dla Ragnara druzgocąca. Zrobił wszystko, co w jego mocy, aby życie jego ludu było lepsze, ale Rollo to wszystko zniszczył. Jednak Ragnar nadal był dobrym przywódcą, a jego ludzie potrzebowali go bardziej niż kiedykolwiek.
POWIĄZANE: 10 filmów, które warto obejrzeć, jeśli kochasz Wikingów
Zamiast wstać i zostać królem, jakim miał być, Ragnar porzucił Kattegata i pozostawił swoje dzieci, aby dorastały bez niego. Kiedy wrócił, wszyscy stracili w niego wiarę i to był dla niego początek końca.
Najlepsze: Pozwolenie swoim synom podążać ich własnymi ścieżkami
Ragnar Lothbrok nadal był królem, gdy jego synowie odmówili towarzyszenia mu w jego ostatniej podróży do Anglii. Miał prawo zachowywać się jak Horik i Haraldson i rozkazywać wszystkim, co chce, pod groźbą kary, ale tego nie zrobił. Ragnar nie był dyktatorem; Wolał, żeby każdy miał swoją drogę.
Pozwolił Bjornowi spełnić swoje marzenie o eksploracji Morza Śródziemnego, a pozostałym synom pozostać w Kattegat, tak jak chcieli. To było jak sprawdzian dojrzałości dla jego synów i początek ich śmiałości, która pomogła im stać się wielkimi przywódcami po jego śmierci.
Najgorsze: powrót do Anglii bez armii
Ragnar był wojownikiem i królem i zasługiwał na to, aby dożyć swojej starości i patrzeć, jak jego dzieci przejmują władzę nad światem, ale zdecydował, że nie takiej śmierci chciał. Nienawidził siebie za śmierć swoich ludzi i utratę szacunku, jaki kiedyś miał, więc postanowił umrzeć w tym samym miejscu, w którym wszystko się zaczęło.
Gdyby dał sobie wystarczająco dużo czasu na odzyskanie szacunku mieszkańców Kattegat, Ragnar wróciłby do Anglii z armią wystarczająco silną, aby ukarać Ecberta. Otrzyma także szansę uporządkowania kwestii sukcesji w Kattegat, aby zapobiec rozlewowi krwi, który nastąpił po jego śmierci.
DALEJ: Wikingowie: 5 zgonów, które wszyscy widzieliśmy (i 5, które zszokowały widzów)