Gdyby Ragnar wiedział, w jaki koszmar zamieni się Rollo dla swojej rodziny, zabiłby go razem z Jarlem Borgiem. Ragnar przedkładał jednak więzy krwi nad rozsądek i to był jego ostateczny upadek. Ragnar Lothbrok był skomplikowanym przywódcą, który osiągnął tak wiele, popełniając po drodze wiele błędów.
POWIĄZANE: Wikingowie: 10 sposobów, w jakie Ivar The Boneless stał się gorszy i gorszy
Podczas gdy odszedł jako największy przywódca ludzi północy we wszystkich sześciu sezonach Wikingowie , nie był do końca najlepszy. Popełniał błędy, które okazały się kosztowne i doprowadziły do jego haniebnego końca, ale jego błędy nie wystarczyły, by nadpisać dobro, które wniósł do Kattegat i całej Norwegii.
Najlepsze: Najazd na Anglię
Earl Haraldson nie miał odwagi pożeglować w nieznane w nadziei na znalezienie nowej żyznej ziemi dla swojego ludu. Właściwie przed wyprawą Ragnara nikt w Kattegat nie miał ambicji odkrycia nowego miejsca do najazdu i prawdopodobnie kolonizacji.
Ragnar zrozumiał, że jałowy Kattegat nie wystarczy, by w przyszłości utrzymać jego lud przy życiu, i zdał sobie sprawę z potrzeby udania się w miejsce, w którym nikt jeszcze nie był. Jego podróż do nieznanej krainy otworzyła oczy i na zawsze zmieniła cały region. Chociaż najazd Ragnara miał swoje wady, ostatecznie przyniósł owoce, dając Wikingom alternatywne miejsce do życia.
Najgorsze: spanie z Aslaugiem
Ragnar i Aslaug zaczęli jako żart, który stał się większy niż ktokolwiek się spodziewał, źle dzieląc najbardziej znaną rodzinę w Norwegii. To był pierwszy wielki błąd, jaki popełnił Ragnar, który do końca ranił jego rodzinę. Lagertha (Katheryn Winnick) była gotowa wybaczyć Ragnarowi niewierność, o ile trzymał się z dala od jej domu.
Jednak nawiedzał ją na progu w postaci ciężko ciężarnej Aslaug i nic nie mogła na to poradzić. Kochała Ragnara, ale rozumiała, że potrzebował synów, których nie mogła mu dać, więc zostawiła go, by radził sobie z jego błędami. Dało mu to w końcu kolejną rodzinę, ale jednocześnie pozbawiło go szczęśliwego życia z Lagerthą.
Najlepsze: Walka z Earlem Haraldsonem
Ragnar był posłuszny hrabiemu aż do czasu, gdy wygonił go z domu i zagroził, że zabije go i jego rodzinę. Tolerował upokorzenie Haraldsona, kiedy skonfiskował większość łupów z pierwszego najazdu i zostawiłby mu większość drugiego, ale nie mógł znieść niesprawiedliwości, jaką wyrządził swojej rodzinie.
POWIĄZANE: Wikingowie: 5 powodów, dla których Ragnar był najlepszym królem (i 5 sposobów, w jakie król Ecbert był lepszy)
Pobity i kontuzjowany Ragnar stanął w obronie samego siebie i wyzwał Haraldsona do walki, która albo go zabije, albo uczyni hrabią Kattegat. Był to pierwszy krok do powstania Ragnara Lothbroka, a także koniec tyranii Haraldsona w Kattegat.
Najgorszy: Wybaczający Rollo
Pozostawienie brata na śmierć z rąk prawodawcy byłoby niesprawiedliwe, ale Ragnar nie musiał też przyjmować z powrotem swojego zdradzieckiego brata. Rollo udowodnił, że nie ma oparcia w Ragnarze i było oczywiste, że znowu go zdradzi.
Ragnar postanowił być większą osobą i uratować życie swojego starszego brata, mając nadzieję, że ponownie stanie się rodziną. Jego lojalność trwała tylko chwilę, dopóki Frankia nie dała mu szansy na bycie wszystkim, czego nie mógł mu dać Kattegat. Zdradził Ragnara i pokonał go, co przyczyniło się do śmierci Ragnara.
Najlepsze: Utrzymanie Athelstanu
Athelstan zwrócił na siebie uwagę Ragnara, gdy błagał o życie w języku wikingów w klasztorze Lindisfarne. Był oczywiście najbardziej zaradną rzeczą, jakiej potrzebował podczas swoich przyszłych najazdów na Anglię.
Ragnar również dostrzegł w młodym mnichu część siebie. Kiedy Haraldson powiedział mu, że może zatrzymać tylko jedną część wszystkiego, co ma w Anglii, Ragnar zdecydował się zatrzymać Athelstana. Athelstan okazał się w końcu bratem, którego potrzebował Ragnar.
Najgorsze: utrzymywanie w tajemnicy masakry w osadach
Koncentracja armii na misji we Frankii była ważna, ale nie wiązała się z ryzykiem wywołania rewolucji w przyszłości. Nawet po klęsce z Rollo we Frankii Wikingowie nadal szanowali Ragnara i pozostałby potężny, gdyby powiedział swojemu ludowi wszystko.
Zaufanie Ecbertowi było błędem, ale nie tylko on zawinił. Jego ludzie wróciliby z Frankii i sprowadziliby piekło na Ecberta pod przewodnictwem Ragnara, gdyby powiedział prawdę, iw końcu wszyscy by na tym skorzystali.
Najlepsze: Na ratunek Ivarowi
Ivar był potworem, który zaszkodził dziedzictwu Ragnara bardziej niż którykolwiek z jego synów, ale był Lothbrokiem, a to imię coś znaczyło. Zabicie kalekiego chłopca prześladowało Ragnara przez całe życie.
Poza tym Ivar nie był całkiem zły; był jedyną osobą, która zgodziła się wrócić z nim do Anglii i ostatecznie poprowadziła misję pomszczenia śmierci Ragnara. Udało mu się zabezpieczyć York jako twierdzę dla Wikingów, kiedy przybyli do Anglii, a także zrobił coś dobrego w Kattegat, kiedy nim rządził. Trudno byłoby wyobrazić sobie przyszłość Rodzina Ragnara bez Ivara .
Najgorsze: porzucenie Kattegat
Przegrana bitwa we Frankii była druzgocąca dla Ragnara. Zrobił wszystko, co w jego mocy, aby poprawić życie swojego ludu, ale Rollo to wszystko zniszczył. Jednak Ragnar nadal był dobrym przywódcą, a jego lud potrzebował go bardziej niż kiedykolwiek.
POWIĄZANE: 10 filmów do obejrzenia, jeśli kochasz Wikingów
Zamiast wstać i zostać królem, którym miał być, Ragnar porzucił Kattegat i zostawił swoje dzieci, by dorastały bez niego. Zanim wrócił, wszyscy stracili w niego wiarę, a to był początek jego końca.
Najlepsze: Pozwalanie swoim synom podążać własnymi ścieżkami
Ragnar Lothbrok wciąż był królem, kiedy jego synowie odmówili towarzyszenia mu w jego ostatniej podróży do Anglii. Miał prawo zachowywać się jak Horik i Haraldson i nakazać wszystkim, aby robili to, czego sobie życzył, lub kazać ich ukarać, ale tego nie zrobił. Ragnar nie był dyktatorem; Wolał pozwolić każdemu iść po swojemu.
Pozwolił Bjornowi spełnić swoje marzenie o odkrywaniu Morza Śródziemnego, a reszcie jego synów pozostać w Kattegat tak, jak chcieli. To było jak próba dojrzałości dla jego synów i początek ich odwagi, która pomogła im stać się wielkimi przywódcami po jego śmierci.
Najgorsze: powrót do Anglii bez armii
Ragnar był wojownikiem i królem i zasługiwał na to, by dożyć późnej starości i patrzeć, jak jego dzieci przejmują władzę nad światem, ale zdecydował, że nie takiej śmierci chciał. Nienawidził siebie za to, że doprowadził do śmierci swoich ludzi i stracił szacunek, który kiedyś miał, więc postanowił umrzeć dokładnie w miejscu, w którym wszystko się zaczęło.
Gdyby dał sobie wystarczająco dużo czasu, by odzyskać szacunek mieszkańców Kattegat, Ragnar wróciłby do Anglii z armią wystarczająco silną, by ukarać Egberta. Miałby również szansę uporządkować kwestię sukcesji w Kattegat, aby zapobiec rozlewowi krwi, który nastąpił po jego śmierci.
DALEJ: Wikingowie: 5 zgonów, które wszyscy widzieliśmy (i 5, które zszokowały widzów)