Prawdziwa historia pewnego razu Tarantino w Hollywood

Jaki Film Można Zobaczyć?
 

Film Quentina Tarantino Once Upon a Time in Hollywood opowiada o losach Los Angeles późnych lat 60. XX wieku i inwazji rodziny Mansonów.





Quentin Tarantino's Pewnego razu w Hollywood przedstawia prawdziwą historię Los Angeles późnych lat 60. i inwazji rodziny Mansonów. Dziewiąty (i prawdopodobnie przedostatni) film nagrodzonego Oscarem reżysera miał swoją premierę na festiwalu w Cannes i zebrał dobre recenzje, a także prośbę samego Tarantino, by krytycy nie zepsuli filmu. Okazało się to fascynujące dla niektórych, biorąc pod uwagę, że film podejmuje jedno z najbardziej rozpoznawalnych i niesławnych wydarzeń, jakie kiedykolwiek miały miejsce w historii Hollywood, i dostosowuje go do dużego ekranu. Z Pewnego razu w Hollywood teraz w kinach, oto ponura prawdziwa historia, która go zainspirowała.






Kontynuuj przewijanie, aby kontynuować czytanie Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.

W sierpniu 1969 roku grupa hipisów, kierowana przez pseudo-kultowego przywódcę Charlesa Mansona, zamordowała siedem osób, w tym aktorkę Sharon Tate, która była wówczas w ósmym miesiącu ciąży. Doprowadziło to do nowej ery hollywoodzkiego strachu, który dominował w branży przez dziesięciolecia. W dzisiejszych czasach morderstwa Tate-LaBianca są legendą, w dużej mierze dzięki ogromnej liczbie głównych celebrytów, którzy byli związani ze sprawą lub z nią związani. Pisarka Joan Didion, której zbiór esejów Biały album poruszył ten temat i pomógł zdefiniować go jako punkt odniesienia dla pokolenia, słynnie powiedział, że morderstwa sygnalizują prawdziwy koniec lat sześćdziesiątych i wszystko, co reprezentują. Historia nigdy wcześniej nie była dostosowywana na taką skalę, ponieważ dla niektórych w branży jest to zbyt osobista historia do opowiedzenia, biorąc pod uwagę popularność Sharon Tate i niesławę jej męża, reżysera Romana Polańskiego.



Powiązane: Najlepsza postać w każdym filmie Quentin Tarantino, ranking

Aby opowiedzieć historię, Tarantino stworzył obszerny zespół, który koncentruje się głównie na dwóch fikcyjnych postaciach, granych przez Leonardo DiCaprio i Brada Pitta. Wokół nich rozwija się historia Tate, rodziny Mansonów i niezliczonych sławnych celebrytów poruszających się w tamtym czasie w tym ekosystemie. Niektóre z największych nazwisk w branży przybierają obecnie kultowe role, od Margot Robbie w roli Sharon Tate po Damiena Lewisa, który przywdziewa płaszcz Steve'a McQueena. Przygotowując się do premiery, oto prawdziwa historia Pewnego razu w Hollywood .






Kim była rodzina Mansonów?

Charles Manson był małym oszustem czasowym z serią drobnych przestępstw i więzieniem na swoim koncie, kiedy przeniósł się do Kalifornii. Kiedy mieszkał w San Francisco, zdobył wielu zwolenników, głosząc mieszankę porad dotyczących samopomocy, ideałów hippisów, scjentologii, rasistowskich nadużyć i tekstów Beatlesów. Często twierdził, że sam jest Chrystusem i / lub Szatanem, i wkrótce miał dziesiątki chętnych naśladowców gotowych pojechać z nim do Los Angeles, gdzie miał nadzieję przebić się jako muzyk.



Podczas pobytu w Hollywood Manson okazał się pociągający dla wielu postaci z Hollywood. Producent Universal Pictures, Gary Stromberg, rozważał nakręcenie filmu o Jezusie żyjącym we współczesnej Ameryce i pomyślał, że Manson byłby interesującym studium przypadku. Przez pewien czas rodzina była blisko z Dennisem Wilsonem z Beach Boys, nawet przez jakiś czas mieszkała w jego domu. Manson napisał piosenki dla zespołu, które nagrywali, ale dramatycznie zmienili i nie przypisywali mu tego, co rozgniewało Mansona. Wilson zapłacił nawet za czas studyjny Mansona i przedstawił go Terry'emu Melcherowi, producentowi muzycznemu i synowi Doris Day. Był odpowiedzialny za produkcję pierwszych dwóch albumów The Byrds i podobno obiecał spotkać się z Mansonem, aby posłuchać niektórych jego piosenek, ale nigdy się nie pojawił.






Po tym, jak rodzina Wilsona eksmitowała ich z domu Dennisa, Manson i jego zwolennicy założyli bazę domową na Spahn Ranch, która wcześniej była popularna jako zestaw do westernów, ale popadła w ruinę. Manson założył także swego rodzaju bazę w Dolinie Śmierci, gdzie twierdził, że rodzina ukryje się, gdy Helter Skelter dojdzie do skutku. Mając obsesję na punkcie Biały album , nowy album Beatlesów, Manson nalegał na swoich zwolenników, że piosenki były pełne podprogowych przekazów o zbliżającej się wojnie rasowej, która zniszczy cały kraj i pozwoli Mansonowi i jego rodzinie zostać najwyższymi władcami. Od dawna dyskutowano, czy Manson naprawdę wierzył w to, co głosił, czy też było to po prostu coś, co mogło uspokoić jego często mocno odurzonych zwolenników, gdy polował na swój prawdziwy cel: kontrakt na rekord.



Szał morderstw rodziny Mansonów formalnie rozpoczął się śmiercią Gary'ego Hinmana, nauczyciela muzyki, który zaprzyjaźnił się z kilkoma członkami rodziny. Manson uważał, że Hinman jest bogaty w akcje i obligacje i powiedział swojej rodzinie, aby przekonała przyjaciela, aby do nich dołączył. Kiedy nie współpracował, trzech członków rodziny - Mary Brunner, Susan Atkins i Bobby Beausoleil - przetrzymywali go jako zakładnika przez dwa dni. Beausoleil, który przez pewien czas był przyjacielem i muzą podziemnego filmowca Kennetha Angera, zadźgał Hinmana na śmierć i napisał swoją krwią „polityczną świnkę” na ścianie domu Hinmana, mając nadzieję na powiązanie śmierci z Czarnymi Panterami. Beausoleil został aresztowany za morderstwo 6 sierpnia 1969 roku. Dwa dni później Manson powiedział swoim zwolennikom: Nadszedł czas na Helter Skelter ”.

Związane z: Każda piosenka Dawno, dawno temu w Hollywood

Wyjaśnienie morderstw Mansona

Pomiędzy 8 a 9 sierpnia 1969 r. Wyznawcy Charlesa Mansona popełnili siedem morderstw, które są zazwyczaj grupowane jako morderstwa Mansona. Wieczorem 8 sierpnia trzech najbardziej oddanych zwolenników Mansona - Tex Watson, Susan Atkins i Patricia Krenwinkel, również w towarzystwie Lindy Kasabian - otrzymało polecenie udania się na 10050 Cielo Drive w Los Angeles i ' całkowicie zniszcz wszystkich w [it], tak makabrycznie, jak tylko potrafisz ”. Dom był celem Mansona, ponieważ był domem Terry'ego Melchera, a następnie jego dziewczyny, przyszłości Murphy Brown gwiazda Candice Bergen.

Zanim wysłał swoich zwolenników na Cielo Drive, dom był rezydencją aktorki Sharon Tate i jej męża Polańskiego. Podczas gdy Polański był w Londynie, pracował nad filmem, Tate mieszkała w domu i czekała na narodziny syna. Zwolennicy Mansona weszli do posiadłości, zabijając 18-letniego studenta Stevena Parenta, który był tam, aby odwiedzić dozorcę posiadłości. W domu w tym czasie przebywała Tate, jej przyjaciel Jay Sebring, przyjaciel Polańskiego Wojciech Frykowski i dziewczyna Frykowskiego Abigail Folger - spadkobierczyni marki kawy Folger.

Cała czwórka została brutalnie zamordowana przez rozstrzelanie lub dźgnięcie nożem. Tate błagała Susan Atkins, aby została wzięta z powrotem jako zakładniczka w nadziei, że oszczędzą życie jej nienarodzonego dziecka. Została dźgnięta 16 razy nożem przez Atkinsa lub Watsona (ich zeznania zmieniały się wielokrotnie na przestrzeni lat w odniesieniu do tego szczegółu). Manson poinstruował swoich zwolenników, aby ' zostaw znak ... coś czarodziejskiego „na posesji, więc Atkins napisał na frontowych drzwiach posesji„ świnia ”krwią Tate'a.

Następnej nocy sześciu członków rodziny Mansona - Leslie Van Houten, Steve „Clem” Grogan i czterech z morderstw z poprzedniej nocy - zostało odesłanych z powrotem, aby wykonać kolejne rozkazy Mansona. Udzielił Lindzie Kasabian wskazówek, które doprowadziły ich do 3301 Waverly Drive, domu dyrektora supermarketu Leno LaBianca i jego żony Rosemary. Para została zadźgana na śmierć, a Tex Watson wyrył „WOJNĘ” na brzuchu Leno LaBianca. Aby powiązać tę zbrodnię z morderstwami z poprzedniego wieczoru, Krenwinkel napisał na ścianach „Powstań” i „Śmierć świniom” oraz „Uzdrowiciel Skelter” na drzwiach lodówki, nawiązując do spisku Mansona.

Trochę zajęło policji ustalenie, że morderstwa Tate i LaBianca były popełnione przez te same osoby, przy czym pierwotna teoria była taka, że ​​Tate i firma zostali zamordowani w ramach nieudanej transakcji narkotykowej. Przełom w tej sprawie nastąpił, gdy Susan Atkins, która przebywała w więzieniu za inne przestępstwo (za śmierć Gary'ego Hinmana), powiedziała swoim współwięźniom, że jest odpowiedzialna za zabicie Sharon Tate. Wkrótce potem Manson i kilku członków jego rodziny zostało aresztowanych. Proces trwał ponad siedem miesięcy i był gorąco omawiany przez prasę, w dużej mierze dlatego, że Manson i jego zwolennicy codziennie wywoływali dramaty na trybunach, w tym niesławne wycinanie X na czołach. Linda Kasabian była jednym z głównych świadków oskarżenia, ponieważ zgodziła się wypowiadać przeciwko swoim byłym przyjaciołom w zamian za immunitet.

Główni gracze w sprawie - Manson, Atkins, Krenwinkel, Van Houten i Watson - zostali skazani na śmierć, która została zredukowana do dożywotniego więzienia po zniesieniu kary śmierci przez Kalifornię. Manson zmarł w więzieniu w 2017 roku w wieku 83 lat. Atkins zmarł w 2009 roku w więzieniu na raka mózgu. Ona, podobnie jak Van Houten i Krenwinkel, często wypowiadała się przez dziesięciolecia o ich winie za swoje zbrodnie. Patricia Krenwinkel, Leslie Van Houten i Tex Watson nadal przebywają w więzieniu, kilkadziesiąt razy odmawiano im zwolnienia warunkowego.

Powiązane: Ranking filmów Quentina Tarantino, od najgorszych do najlepszych

Kim była Sharon Tate?

W chwili śmierci Sharon Tate miała na swoim koncie tylko sześć filmów i kilka odcinków telewizyjnych, ale nawet przy tej skąpej filmografii w 1969 roku była główną gwiazdą. Została uznana za jedną z najbardziej obiecujących nowicjuszy w Hollywood, jedną z największych piękności tamtej epoki i połowę ważnej pary dzięki małżeństwu z Polańskim. Jej filmowy debiut jako gwiazda przyszedł wraz z horrorem z 1966 roku Oko diabła , ale jej najbardziej znanym filmem była bardzo głośna adaptacja Dolina lalek . Książka Jacqueline Susann była bestsellerem i Tate pomyślała, że ​​projekt legitymizuje ją jako poważną aktorkę, a nie zwykły symbol seksu. Chociaż film odniósł ogromny sukces komercyjny, został wówczas ostro krytykowany, chociaż od tego czasu został ponownie oceniony jako kultowy klasyk obozowy.

W 1968 roku wyszła za mąż za Polańskiego, w tym samym roku stał się ulubieńcem krytyków wraz z wydaniem Dziecko Rosemary . Tate pragnęła osiedlić się w tradycyjnym życiu małżeńskim, ale Polański pozostawał notorycznie rozwiązły i nieustannie ją zdradzał. Mimo to pozostali popularną parą w Hollywood i imprezowali z niektórymi z największych nazwisk w branży. W tym samym roku Tate zacznie pracę Wrecking Crew , szpiegowska parodia z udziałem Dean'a Martina, w której wykonywała wszystkie swoje własne akrobacje i uczyła się sztuk walki u Bruce'a Lee. Nakręciła swój ostatni film, Dwanaście krzeseł we Włoszech, kiedy była w ciąży. Kiedy Tate została zamordowana w wieku 26 lat, większość uwagi prasy skupiła się na jej pięknie, ale wokół krążyło wiele spisków, że ona i jej przyjaciele byli zaangażowani w satanistyczne rytuały. Dziś jej spuścizna żyje nadal dzięki jej filmom i ponownym ocenom jej spuścizny, a także pracy kontynuowanej przez jej rodzinę w walce o prawa ofiar w systemie prawnym. Jej mąż, Polański, nadal pracuje i mieszka teraz z rodziną w Paryżu, uciekł z Ameryki, aby uniknąć oskarżenia o narkotyki i zgwałcenie nieletniej.

Co kiedyś w Hollywood dodaje (i zmienia)

Ogólnie mówiąc, Pewnego razu w Hollywood mniej dotyczy rodziny Mansonów i ich zbrodni, a bardziej koncentruje się na tym niesamowitym okresie w historii Hollywood, kiedy stary system studyjny wymarł na rzecz gorących młodych twórców i ich radykalnej polityki. Tate, Polański, rodzina Mansonów i różne inne gwiazdy występują w ogromnym zespole, ale główni gracze tej historii są fikcyjni: aktor telewizyjny Rick Dalton (w tej roli Leonardo DiCaprio) i jego kaskader Cliff Booth (w tej roli Brad Pitt) .

Dalton jest gwiazdą telewizyjną popularnego niegdyś serialu westernowego Prawo Bounty , ale jego próba przejścia na film nie powiodła się po tym, jak popularność tego gatunku zaczęła słabnąć wraz z końcem dekady. Chociaż ta postać jest fikcyjna, jest mocno zainspirowany przez Burta Reynoldsa, który został pierwotnie obsadzony Pewnego razu w Hollywood jako George Spahn przed śmiercią (rolę przejął Bruce Dern). Wieloletni współpracownik i kaskader Reynoldsa Hal Needham, który z nim pracował Smokey and the Bandit , ma duży wpływ na postać Cliff Bootha. Tarantino był takim fanem twórczości Needhama, że ​​kiedy otrzymał nagrodę Governors Award od Akademii, Tarantino zapewnił wprowadzenie.

W filmie Dalton zostaje zatrudniony do zachodniego serialu telewizyjnego Uruchomić , który był prawdziwym serialem, który trwał od 1968 do 1970 roku. Aktor i reżyser Sam Wanamaker był przywiązany do serialu. Jest chyba najbardziej znany jako jedna z czołowych postaci stojących za renowacją Globe Theatre w Londynie. W Pewnego razu w Hollywood , jest grany przez Nicholasa Hammonda, oryginalnego Petera Parkera z Niesamowity Spider Man i jedno z dzieci Von Trapp z Dźwięk muzyki . Inny Uruchomić gwiazdy występujące w Pewnego razu w Hollywood obejmują James Stacy (grany przez Timothy Olyphant) i Wayne Maunder (grany przez zmarłego Luke Perry).

Morderstwa w Tate-LaBianca nieodwołalnie zdefiniowały tę erę Hollywood w sposób, w jaki jej filmy i celebryci nie mogli sobie poradzić, więc opowiedzenie historii z tamtego okresu w historii Los Angeles zawsze będzie trudnym zadaniem, niezależnie od twórcy filmu w hełm. Tarantino zdecydowało się wykorzystać scenerię i swoje najbardziej niesławne wydarzenie jako tło do stworzenia tego, co krytycy nazywają odą do lat 60. Jak dotąd, Pewnego razu w Hollywood zbiera doskonałe recenzje, ale nawet najbardziej zagorzali fani zwracają uwagę na kontrowersyjną naturę reżysera tak bombastycznego jak Tarantino, który podejmuje temat, który wciąż jest bolesny dla wielu ludzi, którzy byli z nim związani. Niezależnie od tego, historia Sharon Tate, rodziny Mansonów i dzień, w którym skończyły się lata 60., przetrwa, na dobre lub na złe, jako ostateczna historia Hollywood.

Kluczowe daty wydania
  • Pewnego razu w Hollywood (2019) Data wydania: 26 lipca 2019 r