Pomimo wszystkich stylizowanych zawijasów i surowych występów, zagmatwana narracja True History of the Kelly Gang nie pozwala mu na pełny start.
Justina Kurzela Prawdziwa historia gangu Kelly'ego otwiera się z zastrzeżeniem stwierdzającym `` Nic, co za chwilę zobaczysz, nie jest prawdą '' przed ujawnieniem zbliżenia legendarnego buszranga Neda Kelly'ego ( 1917 George MacKay) zapisując swoją historię dla swojego dziecka, przeklinając `` nie będzie zawierało żadnego kłamstwa, czy mogę spłonąć w piekle, jeśli powiem fałszywie '' w lektorze. Przesłanie jest dość jasne: podobnie jak powieść Petera Careya, którą dostosowuje, film pozwala Kelly'emu napisać własną legendę, jako sposób na dotarcie do głębszych prawd bez martwienia się o fakty. Jednak w rzeczywistości film nie jest pewien, czy chce być brudną dekonstrukcją australijskiego bohatera folkowego, czy punkrockowym świętem jego mitu, i (frustrująco) poprzestaje na byciu czymś pomiędzy. Mimo wszystkich stylizowanych zawijasów i surowych wykonań, Prawdziwa historia gangu Kelly'ego zagmatwana narracja uniemożliwia jej pełny start.
Film, który pojawił się w Australii około 1867 roku, jest podzielony na trzy części. W pierwszym, zatytułowanym `` Chłopiec '', młody Ned (Orlando Schwerdt) osiąga pełnoletność pod opieką swojej biednej rodziny i matki prostytutki, Ellen (Essie Davis), zanim sprzedaje go Harry'emu Power (Russell Crowe) ), pozbawiony skrupułów buszranger, który stawia Neda na drodze do zostania bandytą. Drugi, zatytułowany `` Man '', przedstawia Neda (obecnie granego przez MacKaya) jako wściekłego młodego człowieka, który wchodzi w konflikt z przebiegłym policjantem imieniem Fitzpatrick (Nicholas Hoult), zanim odkrywa, że pochodzi z Sons of Sieve, długiej linii irlandzkiego buntownicy, którzy noszą sukienki, by zmylić wrogów. Wreszcie, w trzecim segmencie `` Monitor '' (odniesienie do użycia przez Neda prowizorycznej zbroi kuloodpornej do walki z policją), Ned przyjmuje swoje zbrodnicze przeznaczenie i prowadzi małą armię do walki z angielskimi ciemiężcami, którzy rządzą jego krajem za pomocą Żelazna Pięść.
Orlando Schwerdt i Essie Davis w True History of the Kelly Gang
Na wiele sposobów, Prawdziwa historia gangu Kelly'ego ma te same mocne i słabe strony, co ostatni film Kurzela, adaptacja gry wideo Assassin's Creed . Obaj łączą uderzające efekty wizualne i zręczną kinematografię (tutaj, nakręcony przez Ari Wegnera) z rozczarowującą (anty) bohaterską podróżą i zawiłą historią, co skutkuje filmem, który często toczy się dalej, nawet jeśli ma być intensywnym, powolnym doświadczeniem przerywanym chwilami czystej brutalności, czy to fizycznej, czy emocjonalnej. Strukturalnie Kurzel i jego Morderstwa w Snowtown pisarz Shaun Grant wydaje się naśladować styl materiału źródłowego Careya, który unika stosowania odpowiedniej gramatyki i interpunkcji w celu lepszego odzwierciedlenia głosu Neda. Ale robiąc to, film stara się zrealizować historię Neda od chłopca do bandyty w satysfakcjonujący sposób, co skutkuje wieloma scenami, w których nie jest jasne, dlaczego Ned decyduje się to zrobić lub nie Zrób coś. Do końca, Prawdziwa historia gangu Kelly'ego nie udaje mu się zapewnić głębszego zrozumienia, kim jest Ned i dlaczego zrobił to, co zrobił, nawet po tym, jak opowiedział swoją historię używając (dosłownie) własnych słów.
Podobnie jak w poprzednich filmach Kurzela, jest w tym poczucie artyzmu Prawdziwa historia gangu Kelly'ego co pomaga wygładzić niektóre zmarszczki. Filmowa wizja australijskich pustkowi jest wspaniale surowa i świadomie łączy autentyczne szczegóły historyczne (w dużej mierze dzięki dotykowemu projektowi produkcji Karen Murphy) z anachronicznymi momentami hiper-stylizacji, aby ożywić opowieść Neda w zdecydowanie postmodernistyczny sposób (wraz z ścieżka dźwiękowa autorstwa Jed Kurzela, która zawiera prawdziwe zawodzenie w dźwięku i furii filmu). Jednak pomimo całej swojej atmosfery krytyka bólu i cierpienia zadawanego przez kolonializm wydaje się być na wpół wypalona jak łuk postaci Neda i oferuje ograniczony wgląd w historię ucisku Australii każdemu, kto nie ma jeszcze wiedzy na ten temat. Miał Prawdziwa historia gangu Kelly'ego sprawił, że jego styl i treść były takie same, to może nie stanowić problemu; zamiast tego rozwija się jako zbiór błyszczących powierzchni o ograniczonej głębi.
Russell Crowe w True History of the Kelly Gang
Szkoda, że grałem Prawdziwa historia gangu Kelly'ego sam w sobie jest przekonujący. Davis, podobnie jak ona Babadook , maluje mroczniejszy i bardziej skomplikowany portret macierzyństwa, gdy Ellen i MacKay po raz kolejny udowadniają swoje bonafides w roli, która podobnie jak jego kolej 1917 , jest zarówno fizycznie uciążliwy, jak i często wymaga od niego emanowania z rzadkimi dialogami (oprócz narracji lektora). Crowe jest równie interesujący, jak jeden ze złych postaci ojca Neda, podobnie jak Charlie Hunnam jako sierżant O'Neill, kolejny z nikczemnych, ale potężnych ludzi, którzy wykorzystują Ellen i jej rodzinę do własnych celów. Wydaje się, że Hoult osiadł w niszy, grając nikczemnych mężczyzn między swoją rolą tutaj a Ulubiony , a nawet Thomasin McKenzie ( Jojo Rabbit ) odgrywa rolę żony Neda, Mary. Jednak mając tak wiele do zrobienia, film zazwyczaj udaje się narysować tylko szerokie odcinki większości swoich postaci, pozostawiając obsadę, aby spróbować wypełnić puste miejsce.
W ciągu dwóch godzin Prawdziwa historia gangu Kelly'ego stada w całej masie ponurej atmosfery, emocjonalnego zamieszania, rozlewu krwi, szorstkiego pontyfikatu i więcej mężczyzn bez koszul, którzy są bici, niż można potrząsnąć kijem ... dlatego wydaje się trochę dziwne, że jego największym grzechem jest bycie rodzaj slogu do siedzenia. Gdyby przeszedł całą drogę ze swoim dzikim lirycznym podejściem i porzucił wszelkie pozory zbadania, jak powstała legenda Neda Kelly'ego (lub odwrotnie), mógłby uniknąć wylądowania w niezadowalającym kompromisie. Niestety tak nie jest, a efekt końcowy to film, który mimo wszystko działa dobrze, nie do końca działa. Mimo to w opiniach na ten temat może istnieć podział; niektórzy mogą uznać, że jest to hałaśliwa epopea, za jaką się uważa, podczas gdy inni postrzegają ją jako głośny i krzykliwy, ale poza tym pusty kawałek folkloru, który zmienił historię. Może właśnie tego chciałby Ned Kelly.
Prawdziwa historia gangu Kelly'ego jest teraz dostępny w wersji cyfrowej i na żądanie. Ma 124 minuty i ma ocenę R za przemoc w całym tekście, krwawe obrazy, wszechobecny język, treści seksualne i pewną nagość.