Najlepsze komedie brytyjskie przeżywały prawdopodobnie lata 90., a „Trainspotting” i inne komedie zdefiniowały zarówno dekadę, jak i brytyjską popkulturę.
Lata 90. były ważnym okresem w historii Wielkiej Brytanii. Na poziomie politycznym ta dekada oznaczała odejście Wielkiej Brytanii od drakońskiej polityki Thatcherowskiej, która rządziła w latach 80., na rzecz nowego laburzystowskiego rządu Tony’ego Blaira, co obejmowało położenie kresu kłopotom w Irlandii dzięki Porozumieniu Wielkopiątkowemu. Na poziomie kulturowym zespoły takie jak Oasis, Blur i Spice Girls wypchnęły „Britpop” na scenę światową.
POWIĄZANE: 10 brytyjskich seriali komediowych, które zapoczątkowały karierę
Na podobnym poziomie brytyjski przemysł filmowy z pewnością nie garbił się, a niektóre z najważniejszych brytyjskich filmów wszechczasów zostały wydane w okresie, który wielu określa jako „ostatnią wielką dekadę”. Chociaż niektóre z tych filmów to dramaty, przeważająca większość to komedie – przynajmniej w tym czarnym, humorystycznym brytyjskim stylu.
Wschód jest Wschodem (1999)
Akcja rozgrywa się w Manchesterze lat 70. Wschód jest Wschodem opowiada historię George'a Khana, pakistańskiego imigranta, który stara się wychować swoje dzieci na szanowanych Pakistańczyków. Jednak ponieważ wychowały się w Wielkiej Brytanii, jego dzieci niekoniecznie są skłonne porzucić wartości współczesnej Wielkiej Brytanii.
Wschód jest Wschodem to ważne i komediowe spojrzenie na życie imigrantów w latach 70., ponieważ film porusza ważne kwestie, w tym klasę, rasizm i seksizm. Pod wieloma względami ten fragment z epoki jest nadal niezwykle aktualny.
Zamek, kolba i dwie beczki do palenia (1998)
Pierwszy film teatralny Guya Ritchiego i ten, który umieścił go na mapie, Zamek, kolba i dwie beczki do palenia ustanowiłoby to, co wielu uznałoby za kwintesencję filmu „Guy Ritchie”. Warto zauważyć, że w jego debiucie występują takie charakterystyczne elementy, jak szybko gadający gangsterzy z Cockney, ekscentryczni przestępcy o dziwacznych nazwiskach, szybki montaż i przezabawnie mroczna przemoc.
Oprócz reżyserii Ritchiego, w filmie występują także Jason Flemyng, Jason Statham i Vinnie Jones w tym kultowym dziele brytyjskiego kina lat 90. Chociaż prawdopodobnie został przerobiony w kontynuacji Ritchiego Urywek co prawie udoskonala oryginalną formułę, Zamek, kolba i dwie beczki do palenia to wciąż pozycja obowiązkowa dla fanów Ritchiego i kryminałów z lat 90.
Pełny Monty (1997)
W rolach głównych: Robert Carlyle, Mark Addy i Tom Wilkinson. Pełny Monty to komedia opowiadająca o grupie pechowych mężczyzn z klasy robotniczej, którzy postanawiają rozpocząć własny program ze striptizem, aby szybko zarobić.
Film jest jednym z najbardziej kultowych brytyjskich filmów wszechczasów, stając się fenomenem kulturowym w rodzimej Wielkiej Brytanii i zapoczątkowując karierę Carlyle'a i Addy. Uznano, że jest to tak usypiający hit, że nominacja do nagrody dla najlepszego filmu w 1997 r. była ogromnym zaskoczeniem. Niestety przegrał Tytaniczny, który zgarnął większość Oscarów w tym roku.
Pensjonat Paradiso (1999)
Na podstawie niedocenianego brytyjskiego serialu komediowego Spód , nieżyjący już wielki Rik Mayall i jego partner komediowy Adrian Edmondson przenoszą Richiego i Eddiego na duży ekran w formie Pensjonat Paradiso.
POWIĄZANE: 5 najlepszych (i 5 najgorszych) brytyjskich seriali komediowych lat 90
Film pokazuje Richiego i Eddiego prowadzących okropny hotel, a oboje okropnie traktują siebie nawzajem i swoich gości. Film zawiera wszystko, czego można oczekiwać od Rika Mayalla i Adriana Edmondsona.
Wiele hałasu o nic (1993)
W rolach głównych Kenneth Branagh (który także wyreżyserował film), Emma Thompson, Keanu Reeves, Michael Keaton i Denzel Washington, Wiele hałasu o nic to adaptacja klasycznej komedii szekspirowskiej pod tym samym tytułem.
Branagh wykonał niesamowitą pracę, adaptując tę klasyczną sztukę Szekspira, z doskonałą grą aktorów, co doprowadziło do jednego z najprzyjemniejszych filmów lat 90-tych. Wiele hałasu o nic jest również powszechnie uważany za jeden z lepszych filmów Szekspira, a także jedną z najbardziej udanych finansowo adaptacji Barda.
Szaleństwo króla Jerzego (1994)
W rolach głównych Nigel Hawthorne, Dame Helen Mirren i Ian Holm, Szaleństwo króla Jerzego komediowo przygląda się prawdziwej historii starzejącego się króla Jerzego III i tego, jak zaczął on wykazywać oznaki szaleństwa w czasach, które nie rozumiały zdrowia psychicznego.
Chociaż film jest technicznie komedią, znakomita obsada pozwala zachować równowagę między wzruszającym a komediowym. Nigel Hawthrone był nominowany do nagrody dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za fascynującą rolę króla Jerzego III, ale przegrał z Tomem Hanksem w Forresta Gumpa.
Spotykanie pociągów (1996)
Trainspotting to przełomowe dzieło brytyjskiego kina, którego film porusza wstrząsający (a czasem zabawny) temat narkomanii w Edynburgu. Film dobrze radzi sobie z równoważeniem poważniejszych aspektów swojej historii z (mrocznie) zabawniejszymi motywami.
Oprócz Ewana McGregora, Roberta Carlyle’a i Ewana Bremnera w rolach głównych Trainspotting został także wyreżyserowany przez Danny'ego Boyle'a , który po premierze tego filmu zrobił jedną z najbardziej docenionych przez krytyków karier. Trainspotting doczekał się kontynuacji w 2017 roku i tym razem porusza temat wieku średniego i związanego z nim rozczarowania.
Notting Hill (1999)
Jedna z najbardziej kultowych komedii romantycznych wszechczasów, Notting Hill opowiada historię sprzedawcy książek podróżniczych z dzielnicy Notting Hill w północnym Londynie, który zakochał się w światowej sławy gwieździe filmowej, granej przez Julię Roberts.
Notting Hill jest jednocześnie szczery i naprawdę zabawny, a surrealistyczna natura celebrytów jest przez cały film kwestionowana jako element komedii. W filmie znajduje się także jedna z najbardziej kultowych ścieżek dźwiękowych wszechczasów, dzięki czemu fani brytyjskich filmów i filmów romantycznych nie mogą się jej oprzeć.
Fasola (1997)
Jedną z najbardziej kultowych postaci komediowych wszechczasów jest niewątpliwie Jaś Fasola Rowana Atkinsona, a jego serial komediowy stał się jedną z najczęściej oglądanych komedii, jakie kiedykolwiek powstały, a jednocześnie stanowi fundamentalną część dzieciństwa całego pokolenia. Dzieje się tak pomimo faktu, że oryginalny serial miał tylko jeden sezon i piętnaście odcinków – chociaż ci, którzy dorastali z nim, przysięgają, że był dłuższy.
Ze względu na popularność Pan Fasola serialu „Jaś Fasola” otrzymał film w formie Fasola (alternatywnie zatytułowany Fasola: Najlepszy film katastroficzny ) , z Jasiem Fasolą, który przedostał się do USA i wdał się w niezręczne tarapaty. Jaś Fasola oficjalnie pojawił się po raz ostatni w sequelu Święto Pana Fasoli, chociaż nadal występował w różnych scenach w reklamach i teledyskach.
Cztery wesela i pogrzeb (1994)
W rolach głównych wystąpili Hugh Grant, Andie MacDowell, John Hannah i Kristen Scott Thomas, Cztery wesela i pogrzeb to złoty standard brytyjskich komedii romantycznych, zapoczątkowujący współpracę Richarda Curtisa i Hugh Granta, która będzie kontynuowana w kilku filmach.
Akcja filmu rozgrywa się podczas czterech ślubów i pogrzebu, podczas których Will (Grant) próbuje zabiegać o względy nieuchwytnej Amerykanki Carrie (MacDowell), na którą wpada podczas tytułowych wydarzeń organizowanych dla swoich przyjaciół. Cztery wesela i pogrzeb to jeden z najwspanialszych brytyjskich filmów wszech czasów i pozycja obowiązkowa dla fanów zarówno brytyjskiego kina, jak i ogólnie komedii romantycznych.
DALEJ: 5 świetnych zakończeń filmów romantycznych (i 5 okropnych)