Lata 90. to ważny okres w historii Wielkiej Brytanii. Na poziomie politycznym dekada ta oznaczała odejście Wielkiej Brytanii od drakońskiej Thatcherowskiej polityki, która rządziła latami 80., do nowego laburzystowskiego rządu Tony'ego Blaira, w tym zakończenie kłopotów w Irlandii wraz z porozumieniem wielkopiątkowym. Na poziomie kulturowym zespoły takie jak Oasis, Blur i Spice Girls wprowadziły „Britpop” na światową scenę.
POWIĄZANE: 10 brytyjskich sitcomów, które rozpoczęły karierę
Na podobnym poziomie brytyjski przemysł filmowy z pewnością nie garbił się, a niektóre z najważniejszych brytyjskich filmów wszechczasów zostały wydane w czasie, który wielu określa jako „Ostatnią wielką dekadę”. Chociaż niektóre z tych filmów były dramatami, przytłaczająca większość to komedie – przynajmniej w tym mrocznym, humorystycznym brytyjskim stylu.
Wschód to wschód (1999)
Akcja rozgrywa się w Manchesterze lat 70. Wschód to Wschód podąża za George'em Khanem, pakistańskim imigrantem, który próbuje wychować swoje dzieci na szanowanych Pakistańczyków. Ponieważ jednak wychowali się w Wielkiej Brytanii, jego dzieci niekoniecznie chcą porzucić wartości współczesnej Wielkiej Brytanii.
Wschód to Wschód to ważne i komediowe spojrzenie na życie imigrantów w latach 70., ponieważ film porusza ważne kwestie, w tym kwestie klasowe, rasizm i seksizm. Pod wieloma względami ten element z epoki jest nadal niezwykle aktualny.
Blokada, zapasy i dwie beczki do palenia (1998)
Pierwszy film teatralny Guya Ritchiego i ten, który umieścił go na mapie, Blokada, kolba i dwie beczki do palenia stworzyłby coś, co wielu sklasyfikowałoby jako kwintesencję filmu „Guy Ritchie”. Warto zauważyć, że jego debiutancki film zawiera takie podpisy, jak szybko mówiący gangsterzy z cockney, ekscentryczni przestępcy o dziwacznych nazwiskach, szybki montaż i przezabawnie mroczna przemoc.
Oprócz reżyserii Ritchiego, w filmie występują także Jason Flemyng, Jason Statham i Vinnie Jones w tym kultowym fragmencie brytyjskiego kina lat 90. Chociaż prawdopodobnie został przerobiony w kontynuacji Ritchiego Urywek który prawie udoskonala pierwotną formułę, Blokada, kolba i dwie beczki do palenia to wciąż pozycja obowiązkowa dla fanów Ritchiego i kaprysów kryminalnych z lat 90.
Pełen Monty (1997)
W rolach głównych Robert Carlyle, Mark Addy i Tom Wilkinson, Pełny Monty to komedia opowiadająca o grupie pechowych mężczyzn z klasy robotniczej, którzy postanawiają rozpocząć własny pokaz striptizu, aby zarobić szybką kasę.
Film jest jednym z najbardziej kultowych brytyjskich filmów wszechczasów, który stał się kulturowym fenomenem w rodzimej Wielkiej Brytanii i zapoczątkował kariery Carlyle'a i Addy'ego. Uznano go za tak uśpiony hit, że nominacja dla najlepszego filmu w 1997 roku była ogromną niespodzianką. Niestety przegrał z Tytaniczny, który zgarnął większość Oscarów w tym roku.
Pensjonat Paradiso (1999)
Na podstawie niedocenianego brytyjskiego sitcomu Spód , nieżyjący już wielki Rik Mayall i jego komediowy partner Adrian Edmondson przenoszą Richiego i Eddiego na duży ekran w postaci Pensjonat Paradiso.
POWIĄZANE: 5 najlepszych (i 5 najgorszych) brytyjskich sitcomów z lat 90
Film pokazuje Richiego i Eddiego prowadzących okropny hotel, w którym para okropnie traktuje siebie nawzajem i swoich gości. Film zawiera wszystko, czego można by oczekiwać od Rika Mayalla i Adriana Edmondsona.
Wiele hałasu o nic (1993)
W rolach głównych Kenneth Branagh (który również wyreżyserował film), Emma Thompson, Keanu Reeves, Michael Keaton i Denzel Washington, Wiele hałasu o nic to adaptacja klasycznej komedii szekspirowskiej pod tym samym tytułem.
Branagh wykonuje niesamowitą robotę, adaptując tę klasyczną sztukę Szekspira, a znakomita gra aktorska prowadzi do jednego z najprzyjemniejszych filmów lat 90. Wiele hałasu o nic jest również powszechnie uważany za jeden z lepszych filmów Szekspira, a także jedną z najbardziej udanych finansowo adaptacji The Bard.
Szaleństwo króla Jerzego (1994)
W rolach głównych Nigel Hawthorne, Dame Helen Mirren i Ian Holm, Szaleństwo króla Jerzego w komediowy sposób przygląda się prawdziwej historii starzejącego się króla Jerzego III i tego, jak zaczął wykazywać oznaki szaleństwa w wieku, który nie rozumiał zdrowia psychicznego.
Chociaż technicznie film jest komedią, znakomita gra aktorska pozwala zachować równowagę między tym, co przejmujące, a tym, co komediowe. Nigel Hawthrone był nominowany do nagrody dla najlepszego aktora dzięki fascynującej roli króla Jerzego III, ale przegrał z Tomem Hanksem w Forresta Gumpa.
Obserwowanie pociągów (1996)
Obserwowanie pociągów to przełomowe dzieło brytyjskiego kina, poruszające wstrząsający (a czasem zabawny) temat narkomanii w Edynburgu. Film dobrze równoważy poważniejsze aspekty swojej historii z (mrocznymi) zabawniejszymi tematami.
Oprócz Ewana McGregora, Roberta Carlyle'a i Ewana Bremnera w rolach głównych, Obserwowanie pociągów został również wyreżyserowany przez Danny'ego Boyle'a , który po premierze tego filmu zrobił jedną z najbardziej chwalonych przez krytyków karier. Obserwowanie pociągów doczekał się kontynuacji w 2017 roku i tym razem dotyczy dotarcia do wieku średniego i związanego z tym rozczarowania.
Notting Hill (1999)
Jeden z najbardziej kultowych romantycznych komedii romantycznych wszech czasów, Notting Hill opowiada o tym, jak sprzedawca książek podróżniczych w dzielnicy Notting Hill w północnym Londynie zdołał zakochać się w światowej sławy gwieździe filmowej, granej przez Julię Roberts.
Notting Hill jest zarówno szczery, jak i naprawdę przezabawny, a surrealistyczny charakter celebrytów jest kwestionowany w całym filmie jako punkt komediowy. Film zawiera również jedną z najbardziej kultowych ścieżek dźwiękowych wszechczasów, dzięki czemu fani brytyjskich filmów i romantycznych filmów nie mogą się mu oprzeć.
Fasola (1997)
Jedną z najbardziej kultowych postaci komediowych wszechczasów jest bez wątpienia Jaś Fasola Rowana Atkinsona, a jego sitcom stał się jedną z najczęściej oglądanych komedii, jakie kiedykolwiek powstały, będąc jednocześnie fundamentalną częścią dzieciństwa pokolenia. Dzieje się tak pomimo faktu, że oryginalna seria miała tylko jeden sezon z piętnastoma odcinkami – chociaż ci, którzy dorastali z nią, przysięgają, że była dłuższa.
Ze względu na popularność tzw Pan Fasola sitcom, Jaś Fasola otrzymał film w postaci Fasola (alternatywnie zatytułowany Bean: Ostateczny film katastroficzny ) , z Jaś Fasolą wkraczający do USA i wdający się w niezręczne tarapaty. Jaś Fasola pojawił się oficjalnie po raz ostatni w sequelu Święto Jasia Fasoli, chociaż nadal występował w różnych scenach w reklamach i teledyskach.
Cztery wesela i pogrzeb (1994)
W rolach głównych Hugh Grant, Andie MacDowell, John Hannah i Kristen Scott Thomas, Cztery wesela i pogrzeb to złoty standard brytyjskich komedii romantycznych, który zapoczątkował współpracę Richarda Curtisa i Hugh Granta, która kontynuowana była w kilku filmach.
Akcja filmu toczy się na przestrzeni czterech ślubów i pogrzebu, a Will (Grant) próbuje zabiegać o względy nieuchwytnej Amerykanki Carrie (MacDowell), na którą wpada podczas tytułowych wydarzeń dla swoich przyjaciół. Cztery wesela i pogrzeb jest jednym z najwspanialszych brytyjskich filmów wszechczasów i jest obowiązkową pozycją dla fanów zarówno brytyjskiego kina, jak i ogólnie komedii romantycznych.
DALEJ: 5 świetnych zakończeń filmów romantycznych (i 5, które są okropne)