Wes Anderson uważany jest za współczesny przykład autora filmowego. Jego charakterystyczna brawura znajduje odzwierciedlenie w każdym filmie.
Wes Anderson uważany jest za współczesny przykład autora filmowego. Jego charakterystyczna brawura znajduje odzwierciedlenie w każdym filmie. Inspiracją dla Andersona były narracje François Truffauta, estetyka Stanleya Kubricka, dialogi Mike'a Nicholsa, tempo Martina Scorsese i wielkość Orsona Wellesa. Dzięki temu sformułował swój znany styl.
POWIĄZANY: Najlepsze filmy Wesa Andersona według IMDb
Wielbiciele jego twórczości z łatwością utożsamiliby się z jego tematyczną narracją, stylem wizualnym i eklektycznymi postaciami. Oprócz Wesa Andersona nie ma innego gatunku, który definiowałby Wesa Andersona. Oto dziesięć tropów filmowych, które są znakiem rozpoznawczym Wesa Andersona.
Wykorzystanie lalek i modeli praktycznych
Anderson należy do twórców filmowych, którzy wciąż stawiają na praktyczne efekty. Dlatego do tworzenia skomplikowanych scenografii wykorzystywał modele w zmniejszonej skali, animację poklatkową i schludne lalkarstwo. (Tak, łącznie ze sceną pościgu narciarskiego w Wielki hotel w Budapeszcie .) Jest to logiczny krok, ponieważ jego bohaterowie zwykle polegają na swoich praktycznych instynktach, aby pomóc im w napiętych sytuacjach.
Anderson zaczął od praktycznych efektów Podwodne życie Steve'a Zissou z zestawami stoczniowymi i rekinem tygrysim. Swój talent do tych efektów wykorzystał przy realizacji pełnometrażowych filmów poklatkowych Fantastyczny Pan Lis I Wyspa Psów .
Współczynniki proporcji
Współczynnik proporcji określa wysokość i szerokość obrazu filmowego. Dzięki innowacjom technologii filmowej opracowano wiele współczynników proporcji i nie wszystkie filmy są nagrywane w tym samym formacie. A można je nakładać tylko w odpowiednim okresie lub w odpowiedniej estetyce filmu.
POWIĄZANE: 10 dziwacznych faktów zza kulis na temat hotelu Grand Budapest
Wes Anderson w pełni wykorzystał różne współczynniki proporcji, aby zwiększyć skalę swoich efektów wizualnych i wrażenia z epoki. Widać to w Wielki hotel w Budapeszcie , gdzie użył trzech różnych proporcji, aby rozróżnić różne okresy; z latami trzydziestymi XX wieku w formacie 1,37:1, latami sześćdziesiątymi w formacie 2,35:1 i latami osiemdziesiątymi w formacie 1,85:1.
Wymowne imiona
Filmy Andersona obejmowałyby wyszukane budowanie świata z jasno określonymi kulturami i antropologią. Niezależnie od tego, czy będzie to połączenie dowolnego kraju Europy Środkowej, czy dystopijnej, imperialistycznej Japonii, w zawiły sposób rozwijał swoje scenerie i postacie. Widać to po imionach jego bohaterów.
Królewscy Tenenbaumowie ma między innymi Etheline Tenenbaum i Raleigh St. Clair. Grand Budapest ma takie nazwiska jak Jopling, Kovacs, Henckels i Clotilde jako inspiracje dla kultury środkowoeuropejskiej. Główne psy Wyspa Psów to Wódz, Rex, Król, Książę i Szef. I nadchodzące Przesyłka francuska mają bardziej wyszukane nazwy.
Moda Hipsterska
Niektóre filmy Wesa Andersona stały się kultowe wśród kinomanów, a nawet trendsetterów mody, zafascynowanych niepowtarzalnym stylem reżysera. Anderson rozmawiała z aktywnymi fanami mody vintage i stylów kontrkulturowych.
Choć każdy aktorski film Andersona miał swój własny, charakterystyczny projekt mody (z których cztery zostały zaprojektowane przez Milenę Canonero), film, który spotkał się z największym przyjęciem pod względem modowym, to Królewscy Tenenbaumowie . Załoga inspirowała się trendami z lat 60. oraz książką JD Salingera Franny i Zosia aby stworzyć niepowtarzalny wygląd Tenenbauma. Tym samym moda Margo i Chasa przetrwała próbę czasu.
Eklektyczna ścieżka dźwiękowa
Jak każdy filmowiec o charakterystycznym stylu, Anderson włączał do swoich filmów własny gust muzyczny. Z wyjątkiem Wielki Budapeszt , każdy film ma swoją eklektyczną ścieżkę dźwiękową i jedną wyjątkową piosenkę.
POWIĄZANY: 10 ścieżek dźwiękowych z filmów, które są bardziej popularne niż film
Po raz pierwszy zostało to potwierdzone Butelkowa rakieta , gdzie „Man and Love’s Alone Again” zespołu Rolling Stones z 2000 r. W Rushmore , to był hołd dla Kinks. W Królewskie Tenenbumy , „Wszyscy” Van Morrisona i „Te dni” Nico rozgrywane są w dwóch kultowych scenach. W Życie wodne , Starálfur Sigur Rós został zagrany w emocjonującym momencie. I w Królestwo wschodzącego księżyca , partytury Benjamina Brittena prześladują przez cały czas. To pokazuje, jak ważne są ścieżki dźwiękowe.
Dysfunkcjonalne postacie
Anderson zawsze miał ten sam typ postaci w każdym ze swoich filmów. Jednak większość z nich jest wyjątkowa na swoich własnych prawach. Jednak najczęstszym tematem są ich dysfunkcyjne relacje i ich ostateczne rozwiązanie.
W Butelkowa rakieta , to sprawa pomiędzy Anthonym i Bobem a Dignanem. W Rushmore , to Max kontra Pan Blume. W Królewscy Tenenbaumowie , dotyczy to głównie Royala i jego rodziny. W Darjeeling spółka z ograniczoną odpowiedzialnością , to sprawa pomiędzy braćmi Whitman. I w Królestwo wschodzącego księżyca , to Sam i Suzie kontra New Penzance. Łatwo można wychwycić konflikt relacyjny.
Zabawny ruch kamery
To, co wyróżnia Andersona, to jego zabawne techniki przed kamerą. Jest to rozszerzenie jego technik opowiadania historii, mające na celu nadanie jego opowieściom charakteru, wzbogacenie narracji, zilustrowanie tonu i stworzenie subtelnych nacięć na temat jego bohaterów.
W ten sposób możliwe byłoby wykonanie ujęć dowolnego obiektu z góry. Byłyby powiększania i pomniejszania, aby albo zintensyfikować sytuację, albo powiększyć ustawienie. Byłyby panoramy kamery, które kładłyby główny nacisk na działania postaci, czy to ze względu na humor, czy ze względu na fabułę. Często pojawiałyby się średnie ujęcia przedstawiające każdą postać, jak na przykład kultowy początek Królewscy Tenenbaumowie .
Symetryczna kompozycja scen
Anderson jest zawsze znany ze swojej obsesji na punkcie symetrii. Jako autor, jego perfekcjonistyczna dbałość o szczegóły wymaga od niego misternego konstruowania każdej sceny z finezją i oryginalnością. Tylko nielicznym filmowcom takim jak Anderson udaje się stworzyć tak charakterystyczną wizualną opowieść. Choć można dyskutować, czy w jego filmach konieczna jest symetria, narracja Andersona do niezależnych światów jest uzasadniona, jak przewracanie książeczki z baśniami. (A więc motyw rozdziałów.)
POWIĄZANE: Wszystko, co wiemy do tej pory o „The French Dispatch” Wesa Andersona
Jego symetryczna estetyka jest bardzo oczywista Rushmore w sprawie powołania klubów pozaszkolnych Rushmore Academy, Życie wodne w strzałach podwodnych i Królestwo wschodzącego księżyca z pierwszego spotkania Sama i Suzie.
Dostawa linii Deadpan
Anderson ma wyjątkowy gust humoru. To ładne, że w jego filmach pojawiają się elementy czarnej komedii zmieszane z wybrykami fizycznymi i gagami o wzroku. Zatem każdy wykonawca musi wypowiadać się tak poważnie, jak to tylko możliwe. Nikt nie jest tak głośny i wspaniały jak drugi. Każdy dostarcza humoru z powagą. Poważne przedstawienie dobrze pasuje do ciężkich tematów Andersona, takich jak śmierć, egzystencjalizm, waśnie rodzinne i ludzka natura.
Rozważ to od Wielki hotel w Budapeszcie kiedy pan Gustave wygłasza monolog o przebłyskach cywilizacji; dyktuje wprost aż do przekleństwa. To zabawna dostawa.
Połączenia ojciec-dziecko
Oprócz niezrównanej estetyki wizualnej, motywem Wesa Andersona, który został przeoczony przez innych, są subtelne wątki ojciec-dziecko. Każdy film wyznaczał cel tematyczny, który chcieli w tajemnicy osiągnąć główni bohaterowie: ojcowska więź, która nie była ich więzami krwi.
To było w pełnym blasku Rushmore z panem Blume i Maxem, w Królewscy Tenenbaumowie z Royalem i Chasem/Richie/Margot, w Życie wodne ze Stevem Zissou i Nedem, w Fantastyczny Pan Lis z panem Foxem i Ashem, w Królestwo wschodzącego księżyca z kapitanem Sharpem i Samem w Wielki hotel w Budapeszcie z M. Gustave’em i Zero oraz w Wyspa Psów z Chiefem i Atari. Albo te postacie zyskały te połączenia, albo w końcu je utraciły. Ważne, że w pewnym momencie się spełniło. To skuteczne narzędzie do tworzenia historii autorstwa Wesa Andersona.
DALEJ: Filmy Wesa Andersona, ranking według Rotten Tomatoes