Wes Anderson jest uważany za współczesny przykład twórcy filmowego. Jego charakterystyczna brawura znajduje odzwierciedlenie w każdym filmie. Inspiracją dla Andersona były narracje François Truffaut, estetyka Stanleya Kubricka, dialogi Mike'a Nicholsa, tempo Martina Scorsese i wielkość Orsona Wellesa. Dzięki temu sformułował swój dobrze znany styl.
POWIĄZANY: Najlepsze filmy Wesa Andersona, uszeregowane według IMDb
Wielbiciele jego twórczości z łatwością identyfikowaliby się z jego tematyczną narracją, stylem wizualnym i eklektycznymi postaciami. Nie mogło być innego gatunku, który definiowałby Wesa Andersona poza Wesem Andersonem. Oto dziesięć filmowych tropów, które są znakiem rozpoznawczym Wesa Andersona.
Wykorzystanie lalek i modeli praktycznych
Anderson jest jednym z filmowców, którzy wciąż polegają na praktycznych efektach. Dlatego wykorzystywał modele w zmniejszonej skali, animację poklatkową i schludne lalki do skomplikowanych scenografii. (Tak, w tym scena pościgu narciarskiego w Hotel Grand Budapeszt .) Jest to logiczny krok, ponieważ jego bohaterowie mieliby tendencję do polegania na swoich praktycznych instynktach, aby pomóc im w napiętych sytuacjach.
Poleganie Andersona na praktycznych efektach zaczęło się od Podwodne życie Steve'a Zissou z zestawami stoczniowymi i rekinem tygrysim. Swój talent do tych efektów wykorzystał do kręcenia pełnometrażowych filmów poklatkowych Fantastyczny Pan Lis I Wyspa psów .
Współczynniki proporcji
Współczynnik proporcji określa wysokość i szerokość obrazu filmowego. Dzięki innowacjom technologii filmowej opracowywanych jest wiele proporcji i nie wszystkie filmy są kręcone z tym samym współczynnikiem proporcji. I można je zastosować tylko w odpowiednim okresie lub estetyce filmu.
POWIĄZANE: 10 dziwacznych faktów zza kulis na temat hotelu Grand Budapest
Wes Anderson w pełni wykorzystał różne współczynniki proporcji, aby powiększyć skalę swoich efektów wizualnych i wrażenia z epoki. Jest to widoczne w Hotel Grand Budapeszt , gdzie użył trzech różnych współczynników proporcji, aby rozróżnić różne okresy; z latami trzydziestymi w 1,37:1, latami sześćdziesiątymi w 2,35:1 i latami osiemdziesiątymi w 1,85:1.
Wymowne nazwy
Filmy Andersona obejmowałyby rozbudowaną konstrukcję świata z jasno określonymi kulturami i antropologią. Niezależnie od tego, czy będzie to połączenie dowolnego kraju Europy Środkowej, czy też dystopijnej, imperialistycznej Japonii, rozbudowałby misternie swoje ustawienia i postacie. Widać to wyraźnie po imionach jego postaci.
Królewskich Tenenbaumów ma Etheline Tenenbaum i Raleigh St. Clair, żeby wymienić tylko kilka. Wielki Budapeszt ma takie nazwiska jak Jopling, Kovacs, Henckels i Clotilde jako inspiracje dla kultury środkowoeuropejskiej. Główne psy Wyspa psów to Chief, Rex, King, Duke i Boss. I nadchodzące Wysyłka francuska mają bardziej wymyślne nazwy.
Moda hipsterska
Niektóre filmy Wesa Andersona zyskały kult wśród kinomanów, a nawet twórców trendów w modzie, którzy są zachwyceni wyjątkowym stylem filmowca. Anderson rozmawiała z fanami mody vintage i aktywnymi stylami kontrkultury.
Podczas gdy każdy film aktorski Andersona miał swój charakterystyczny projekt mody (z których cztery są autorstwa Mileny Canonero), film, który spotkał się z największym przyjęciem ze względu na modę, to Królewskich Tenenbaumów . Załoga czerpała inspirację z trendów lat 60. i książki JD Salingera Franny i Zoey aby stworzyć niepowtarzalny wygląd każdego Tenenbauma. W ten sposób moda Margo i Chasa przetrwała próbę czasu.
Eklektyczna ścieżka dźwiękowa
Jak każdy filmowiec o charakterystycznym stylu, Anderson włączał do swoich filmów własny gust muzyczny. Z wyjątkiem Wielki Budapeszt , każdy film ma swoją eklektyczną ścieżkę dźwiękową i jedną wyróżniającą się piosenkę.
POWIĄZANY: 10 ścieżek dźwiękowych do filmów, które są bardziej popularne niż film
Jest to po raz pierwszy udowodnione na Butelkowa rakieta , gdzie The Rolling Stones z 2000 Man and Love's Alone Again Or. W Rushmore , to był hołd dla Kinks. W Królewskie Tenenbumy , „Everybody” Vana Morrisona i „Te dni” Nico rozgrywane są w dwóch kultowych scenach. W Życie wodne , Starálfur Sigur Rós został odtworzony w emocjonującym momencie. I w Królestwo wschodzącego księżyca , partytury Benjamina Brittena prześladują przez cały czas. Dowodzi to, jak ważna jest ścieżka dźwiękowa.
Postacie dysfunkcyjne
Anderson zawsze miał te same typy postaci w każdym ze swoich filmów. Jednak większość z nich jest wyjątkowa na swoich prawach. Jednak najczęstszym tematem, jaki mają, są dysfunkcyjne relacje i ich ostateczne rozwiązanie.
W Butelkowa rakieta , to jest między Anthonym i Bobem kontra Dignan. W Rushmore , to jest Max kontra pan Blume. W Królewskich Tenenbaumów , dotyczy to głównie Royal kontra jego rodzina. W Darjeeling spółka z ograniczoną odpowiedzialnością , to między braćmi Whitman. I w Królestwo wschodzącego księżyca , to Sam i Suzie kontra New Penzance. Można łatwo wychwycić konflikt relacyjny.
Zabawny ruch kamery
To, co wyróżnia Andersona, to jego zabawne techniki przed kamerą. Jest to rozszerzenie jego technik opowiadania historii, aby jego historie były charakterystyczne, wzbogacały narrację, ilustrowały ton i tworzyły subtelne nacięcia na temat jego postaci.
W ten sposób byłyby ujęcia dowolnego obiektu z góry. Byłyby powiększenia i pomniejszenia, aby zintensyfikować sytuację lub powiększyć ustawienie. Byłyby panoramy kamery, aby położyć kluczowy nacisk na działania postaci, albo ze względu na humor, albo ze względu na fabułę. Byłyby również częste średnie ujęcia przedstawiające każdą postać, takie jak kultowe otwarcie Królewskich Tenenbaumów .
Symetryczna kompozycja scen
Anderson jest zawsze znany ze swojej obsesji na punkcie symetrii. Jako autor, jego perfekcyjna dbałość o szczegóły wymaga od niego misternej konstrukcji każdej sceny z finezją i oryginalnością. Tylko nieliczni filmowcy, tacy jak Anderson, potrafią stworzyć tak specyficzną wizualną narrację. Chociaż można dyskutować, czy symetria jest konieczna w jego filmach, uzasadnione jest narracja Andersona do samowystarczalnych światów, takich jak przewracanie książki z bajkami. (Stąd motyw rozdziałów).
POWIĄZANE: Wszystko, co wiemy do tej pory o The French Dispatch Wesa Andersona
Jego symetryczna estetyka jest bardzo oczywista Rushmore w sprawie powołania klubów pozalekcyjnych Rushmore Academy, Życie wodne w strzałach podwodnych i Królestwo wschodzącego księżyca z pierwszego spotkania Sama i Suzie.
Deadpan Line Delivery
Anderson ma wyjątkowy smak humoru. To piękne, że jego filmy mają elementy czarnej komedii, zmieszane z fizycznymi wygłupami i gagami. Tak więc każdy wykonawca musi wygłosić kwestie tak śmiertelnie poważne, jak to tylko możliwe. Nikt nie jest tak głośny ani wspaniały jak inni. Wszyscy dostarczają humor prosto w twarz. Śmiertelnie poważna linia dobrze pasuje do ciężkich tematów Andersona dotyczących śmierci, egzystencjalizmu, waśni rodzinnych i natury ludzkiej.
Rozważ to od Hotel Grand Budapeszt kiedy Monsieur Gustave wygłasza przebłyski monologu cywilizacji; on wprost dyktuje do końca przekleństw. To zabawna dostawa.
Połączenia ojciec-dziecko
Oprócz jego niezrównanej estetyki wizualnej, trop Wesa Andersona, który został przeoczony przez innych, to subtelne łuki ojca i dziecka. Każdy film zakładał tematyczny cel, który główni bohaterowie chcieli potajemnie osiągnąć: ojcowską więź, która nie pochodziła z ich krwi.
To było w pełnym blasku Rushmore z panem Blumem i Maxem, w Królewskich Tenenbaumów z Royalem i Chasem/Richiem/Margot, w Życie wodne ze Stevem Zissou i Nedem, w Fantastyczny Pan Lis z panem Foxem i Ashem, w Królestwo wschodzącego księżyca z Kapitanem Sharpem i Samem, w Hotel Grand Budapeszt z M. Gustawem i Zero oraz w Wyspa psów z Chiefem i Atari. To albo te postacie zyskały te powiązania, albo w końcu je straciły. Ważne, że w pewnym momencie się spełniło. To skuteczne narzędzie fabularne autorstwa Wesa Andersona.
DALEJ: Filmy Wesa Andersona, ranking Rotten Tomatoes