Chociaż nie został dobrze przyjęty, kiedy został wydany po raz pierwszy, John Carpenter's Rzecz ostatecznie zyskał reputację jednego z najlepszych horrorów, jakie kiedykolwiek powstały. Od kilku lat cieszy się bardziej entuzjastycznym przyjęciem, ale nawet po tych wszystkich pochwałach na przestrzeni lat, Rzecz nadal świetnie się trzyma.
POWIĄZANE: 10 najlepszych sequeli i przeróbek Obcych
Wraz ze zbliżającym się sezonem Halloween fani horrorów prawdopodobnie wrócą do tego klasyka. Na szczęście z gwiazdorską obsadą, porywającą fabułą i prawdziwie kultowym filmowym potworem, Rzecz nadal dostarcza prawie cztery dekady od jego wydania.
Sekwencja tytułów otwierających
Początkowa sekwencja poprzedzająca tytuł jest jednym z rzadkich błędów w filmie. Zawiera latający spodek, który wygląda bardzo banalnie i niezbyt przekonująco, żeglując w kosmosie i kierując się w ziemską atmosferę. Sprawia to, że film wydaje się tańszą opowieścią science-fiction i wcale nie jest potrzebny.
Na szczęście ta niezdarna sekwencja zostaje natychmiast wymazana z pamięci widzów, gdy pojawia się tytuł. Tytuł dosłownie wypala się na ekranie jak coś wyłaniającego się z ciemności i jest to o wiele bardziej odpowiedni sposób na rozpoczęcie tego filmu.
Wynik
Tuż po niesamowitej sekwencji tytułowej film nie chce puścić uwagi widza, uderzając go klasyczną ścieżką dźwiękową. Podczas gdy John Carpenter często pisał muzykę do własnych filmów, w tym do kultowych Halloween temat, mistrz kompozytor Ennio Morricone zapewnia genialny utwór.
Podczas gdy Morricone jest znany z filmów Quentina Tarantino i spaghetti westernów, jego ścieżka dźwiękowa jest idealną muzyką wprowadzającą nastrój do tego filmu. Jest to złowieszcza i mrożąca krew w żyłach ścieżka dźwiękowa, która działa na nerwy widzów, a jednocześnie jest równie odpowiednia do zakończenia filmu.
Odosobnione ustawienie
Jest coś w byciu ograniczonym do jednego miejsca, co wspaniale sprawdza się w horrorach. Klasyka gatunku np Lśnienie dostarczyć podobny klaustrofobiczny horror, ale Rzecz prawdopodobnie wykorzystuje swoje ustawienie lepiej niż jakikolwiek film.
Centralna załoga zostaje uwięziona w odizolowanej arktycznej placówce, odciętej od reszty świata. Oznacza to nie tylko, że ci, którzy przeżyli, nie mają dokąd uciec, ale oznacza to również, że są ostatnią linią obrony, zanim ten stwór wydostanie się na świat.
Powstanie
Podczas gdy niektóre horrory mają świetny efekt w dostarczaniu przerażenia od pierwszej sceny, Rzecz przyjmuje wolniejsze podejście, budując przerażenie na widowni. Publiczność ma wystarczająco dużo informacji, aby wiedzieć, że coś jest nie tak, ale nie wie, czego się spodziewać.
POWIĄZANE: 10 sposobów, w jakie pierścień wciąż się trzyma
Kiedy pies zostaje przywieziony na posterunek, kamera zatrzymuje się na nim, dając widzom do zrozumienia, że ten pozornie uroczy pies to coś więcej, niż się wydaje. Dzięki dodatkowemu odkryciu norweskiej ekipy napięcie jest budowane niesamowicie dobrze. Nawet gdy widzowie ponownie oglądają film i wiedzą, co się wydarzy, wyprzedzanie bohaterów jest ekscytujące.
Kurt Russell jako MacReady
Zanim Kurt Russell stał się stałym bywalcem Quentina Tarantino, on i John Carpenter współpracowali przy wielu projektach z Rzecz będąc najpopularniejszym. Choć z pewnością film ma charakter zespołowy, Russell odgrywa główną rolę jako MacReady.
MacReady jest daleki od idealnego bohatera, co czyni go tak interesującym. Przejmuje kontrolę nad sytuacją z tchórzliwym zachowaniem Russella, a także z relatywną niechęcią. Chociaż Rzecz jest idealny jako jednorazowy film, fajnie byłoby zobaczyć Russella jako MacReady.
Paranoja
Poza tym, że jest świetnym filmem o potworach, Rzecz jest w stanie dodać więcej napięcia z pewnymi tajemniczymi aspektami. Ponieważ kosmita jest w stanie przybrać formę tego, co wchłonie, pojawia się element slashera, gdy bohaterowie próbują dowiedzieć się, kto jest zabójcą. Ale w przeciwieństwie do slashera, ten zabójca może się zmieniać.
Gdy bohaterowie zaczynają wypytywać wszystkich wokół siebie, publiczność również jest na krawędzi, wiedząc, że zagrożenie może nadejść z dowolnego miejsca. Nawet podczas ponownego oglądania ten element jest świetną zabawą, ponieważ fani mogą spróbować dostrzec, gdzie niektóre postacie zostały przejęte.
Człowiek kontra człowiek
Paranoja ostatecznie prowadzi do braku zaufania wśród ocalałych, co dodaje kolejny element ekscytacji do historii. Film nie skupia się zbytnio na uczynieniu z tych postaci nieskazitelnych bohaterów, ale raczej pokazuje, jak szybko mogą się zwrócić przeciwko sobie w tragicznych sytuacjach.
POWIĄZANE: 9 sposobów, w jakie koszmar z ulicy Wiązów wciąż się trzyma
MacReady, postać najbliższa bohaterowi filmu, w pewnym momencie zabija niewinnego człowieka. Podczas gdy w większości horrorów niebezpieczeństwem jest samotność postaci, te postacie zaczynają czuć się najbezpieczniej, gdy nikogo nie ma w pobliżu.
Badanie krwi
Gdy ocaleni spierają się o to, który z nich może być potworem, staje się jasne, że jeśli jeden z nich jest tym potworem, bardzo dobrze wtapia się w otoczenie. Kiedy napięcie osiąga punkt wrzenia, MacReady przeprowadza badanie krwi, aby zobaczyć, kogo może zaufanie.
Gdy niektórzy mężczyźni są związani, MacReady stopniowo testuje każdą z ich próbek krwi, jedną po drugiej. Ta scena jest genialnym filmem trzymającym w napięciu, ponieważ widzowie wiedzą, że coś się wydarzy, ale nie są pewni, jak rzecz zareaguje na test. Rezultat jest wielką niespodzianką, po której następuje dzikie i krwawe zakończenie.
Praktyczne efekty
Chociaż w dzisiejszych czasach za pomocą efektów wizualnych można zrobić niesamowite rzeczy, istnieją przypadki, w których CGI nie dorównuje praktycznym efektom. Rzeczywiście, Rzecz jest tego najlepszym przykładem jako jego makabryczne praktyczne skutki przewyższa prawie wszystko we współczesnych horrorach.
Sceny przekształcania rzeczy są niezwykle niepokojące i przerażające dzięki pomysłowym projektom, które są koszmarami. Zmienia film ze wspaniałej opowieści trzymającej w napięciu w krwawy arcydzieło horroru.
Niejednoznaczne zakończenie
W przeciwieństwie do wielu horrorów, Rzecz jest pełen inteligentnych postaci, które snują dobre plany tylko po to, by udaremnić je bardziej zaawansowany wróg. W pewnym momencie w historii pojawia się poczucie beznadziejności, ponieważ bohaterowie nie przeżyją i mogą mieć tylko nadzieję na powstrzymanie potwora.
To właśnie sprawia, że zakończenie jest tak niezapomniane, ponieważ nie jest jasne, czy im się udało. Ponieważ MacReady i Childs są jedynymi, którzy przeżyli, wiedząc, że nie mogą sobie ufać, film kończy się, pozostawiając ich losy do debaty.
DALEJ: 10 sposobów, w jakie Predator wciąż się trzyma