Teen Wolf był wielkim hitem dla MTV, kiedy pojawił się na małym ekranie w 2011 roku, ale czym ten serial różnił się od inspiracji komedią horroru z 1985 roku?
Teen Wolf był wielkim hitem dla MTV, kiedy pojawił się na małym ekranie w 2011 roku, ale czym ten serial różnił się od inspiracji komedią horroru z 1985 roku o tej samej nazwie? Przez sześć sezonów program telewizyjny MTV uruchamia się ponownie Teen Wolf był uwielbiany przez fanów dramatu dla nastolatków, lykantropijnego horroru i bardzo oczywistych podtekstów. Seria była połączeniem dramatu, tajemnicy i fantazji, w którym udało się znaleźć równowagę między kampanią a fascynacją. Serial odniósł sukces zarówno wśród krytyków, jak i fanów, ponieważ nigdy nie traktował siebie zbyt poważnie, wykorzystując potężną metaforę likantropii do odkrywania wszystkiego, od męskich więzi, przez okres dojrzewania, po mitologię rdzennych Amerykanów, aż po ujawnienie się.
Kontynuuj przewijanie, aby czytać dalej Kliknij poniższy przycisk, aby szybko rozpocząć ten artykuł.
Jednak nie każdy fan serialu będzie o tym wiedział Teen Wolf była adaptacją wcześniejszego przebojowego filmu o tej samej nazwie (który sam w sobie był przeróbką wspaniale utytułowanego klasyka samochodowego z lat pięćdziesiątych Byłem nastoletnim wilkołakiem , dla każdego, kto chce wejść do króliczej nory remake'u). Horror z komedii z 1985 roku Teen Wolf (więcej o tym opisie później) podzieliło trochę DNA z późniejszą serią MTV, ale pojazd Michaela J. Foxa był znacznie bardziej beztroską i głupią sprawą. Jakie były więc kluczowe różnice między oryginalnym filmem z 1985 roku a późniejszym ponownym uruchomieniem telewizora i jak wpłynęły na Teen Wolf Ton programu telewizyjnego?
Od tego, jak Scott staje się wilkołakiem, po firmę, którą prowadzi, lub to, jak publicznie chce być ze swoim stanem, serial i film różnią się na wiele sposobów. Dodając do tego fakt, że program MTV jest kilkadziesiąt lat nowszy i został opowiedziany w formacie epizodycznym, różnice są więcej niż powierzchowne.
Scott zostaje wilkołakiem przez ugryzienie
Pomimo horroru Michaela J Foxa jako bliskiego bohatera Koszmar z ulicy Wiązów 2 , Teen Wolf nie obejmuje horroru w sposób, w jaki robi to serial telewizyjny. Spektakl nabiera poważnego horroru, gdy Scott zostaje zaatakowany i ugryziony przez wilkołaka po tym, jak natknął się na rozczłonkowane zwłoki w lesie. W filmie nie ma potrzeby zastrzyku niepokoju i przerażenia. Zamiast tego, 1985 ' Teen Wolf odkrywa, że jest wilkołakiem w trakcie niezręcznej sesji towarzyskiej i wkrótce odkrywa, że odziedziczył tę likantropię po swoim drogim starym tacie.
W związku z tym filmowa wersja Scotta ma znacznie mniej trudności z aklimatyzacją do nowego stylu życia. W końcu jego ojciec jest po to, by przeprowadzić go przez zmiany, przez które przechodzi, sam przez nie przeszedł wiele lat wcześniej. Tak więc w ruchu obalonym przez późniejsze hity horroru, takie jak Ginger Snaps i Ciało Jennifer , Teen Wolf Wyciekający wilk staje się dość prostą metaforą dojrzewania zaczerpniętą z rażącego podręcznika symboliki. I to lżejsze podejście naturalnie przenosi się na przedstawienie tajemnicy Scotta w filmie.
Scott utrzymuje swój stan w tajemnicy
W programie telewizyjnym Teen Wolf pojawia się podtekst dotyczący trudności z ujawnieniem się, który wpływa na decyzję Scotta, by ukryć swoją transformację przed jak największą liczbą osób. Jednak w oryginalnym filmie nie ma zbyt wiele miejsca na taką interpretację. Jak większość bohaterów popkultury lat osiemdziesiątych, tytułowy bohater lat osiemdziesiątych Teen Wolf jest głośny, dumny i nieskomplikowany, co oznacza, że nasz tytułowy wilkołak nie tylko ujawnia się publiczności, ale robi to, wilcząc się przed całą szkołą.
Obie iteracje serii zawierały momenty, w których Scott stara się kontrolować swoje nowo odkryte moce , ale ponieważ oryginał to film z lat osiemdziesiątych, Scott jest natychmiast akceptowany i staje się mega popularny dzięki swojej likantropii, która czyni go supergwiazdą koszykówki. Film również nigdy nie wyjaśnia, dlaczego prawdziwy wilkołak może grać w swojej szkolnej drużynie koszykówki, nawet jeśli jest nawet Air Bud tam się ustala „Żadne zasady nie mówią, że pies nie może grać w koszykówkę”.
Program telewizyjny jest znacznie ciemniejszy niż film
Jest jasny motyw z tymi wszystkimi różnicami Teen Wolf film i Teen Wolf serial telewizyjny i nie jest trudno go odebrać. Program telewizyjny jest o wiele mroczniejszy i ostrzejszy niż kampowy, samoświadomie głupi film i jego jeszcze bardziej beztroska kontynuacja. Wynika to w dużej mierze z zamiaru stworzenia pokazu bliższego tonowi Zaginieni chłopcy i Pozostań przy mnie niż jaskrawa komedia dla nastolatków z lat osiemdziesiątych. Nie inaczej niż wcześniej nastolatek trochę Buffy The Vampire Slayer , wiele atrakcyjności telewizorów Teen Wolf leży w jego ciemniejszym tonie. Bardziej przerażające podejście pozwoliło serii na zgłębienie mitów rdzennych Amerykanów o potworach, dzięki czemu historia jest bardziej przerażająca i ekscytująca niż filmy, z którymi dzieli tytuł. Najwyższe stawki w Teen Wolf film zyskuje zainteresowanie miłością i celuje w wielkim meczu koszykówki, podczas gdy stawki Teen Wolf Adaptacje telewizyjne to często życie i śmierć (a przynajmniej życie i kończyna).
Serialowi udało się uchwycić kampowy, ale wciąż przerażający ton klasycznego nastoletniego wampira Joela Schumachera z lat osiemdziesiątych, mimo że Plik Zagubieni chłopcy sam w sobie był prawie o wiele lżejszym i głupszym romansem (który, jak na ironię, byłby podobny do filmu Teen Wolf z 1985 roku). Lubić Zagubiony chłopak s, the Teen Wolf Przedstawienie nastoletniej przyjaźni w serialu też często brzmi prawdziwie. Warto jednak zauważyć, że obie wersje Teen Wolf jak na ironię zakończyły się zaskakująco podobnymi zakończeniami. Pewnie. wersja Scotta w programie telewizyjnym mogła nie wygrać kluczowej gry w koszykówkę w pełnym trybie wilkołaka, ale obie wersje Teen Wolf otwórz się z nastoletnim bohaterem, który ma pecha w miłości i nie może znaleźć swojego miejsca w świecie, a obaj kończą się z nim przekształconym nie tylko fizycznie, ale także bardziej dojrzałym, szaleńczo zakochanym i gotowym do dorosłości po serii sprawdzonych prób jego zapał. To powiedziawszy, większość z nas prawdopodobnie wolałaby raczej walkę z rzutami wolnymi niż wyrywanie sobie oczu z Anuk-Ite.