Chwila Nadczłowiek słynie z ogromnej gamy niszczycielskich supermocy, nikt by się nie domyślił, że umiejętność, która pokonała jego najbardziej boskich wrogów, prawdopodobnie znalazłaby się na samym dole każdej listy najbardziej imponujących supermocy Człowieka ze Stali — nawet poniżej jego krótkotrwały superbrzuchomówca.
Obcy z planety Krypton, dziwaczna fizjologia Supermana pozwala mu przetwarzać żółte światło słoneczne w niespotykany dotąd sposób, wzmacniając jego ciało i dając mu ogromny zakres supermocy. Od super siły i zdolności latania po widzenie laserowe i zamrażanie oddechu, Superman jest potęgą, z superzmysłami, które ostrzegają go o kłopotach na całym świecie. Jednak jeśli chodzi o powstrzymywanie najpotężniejszych zagrożeń, jakie ma do zaoferowania Wszechświat DC, jest to jedna z jego pozornie najmniej użytecznych umiejętności, z której korzysta Kal-El, ze spektakularnymi wynikami.
Powiązany: Ostateczna forma Hulka zniszczyłaby Supermana (i nawet DC to przyznaje)
Ta zdolność to zdolność Supermana do identyfikowania i przeciwdziałania różnym częstotliwościom dźwięku. Choć może to zabrzmieć rozczarowująco, wcale tak nie jest. W JLA sklasyfikowane nr 15 autorstwa Warrena Ellisa i Butcha Guice'a Liga Sprawiedliwości staje w obliczu zbuntowanej istoty, która testuje, torturuje i unicestwia cywilizacje międzygwiezdne - istota, o której teoretyzuje Martian Manhunter, jest źródłem idei diabła wielu różnych światów. Podczas gdy Superman walczy z przejawem swojego największego strachu, jest w stanie uciec tylko wtedy, gdy zdaje sobie sprawę, że istota kontroluje swoich niewolników, emitując określoną częstotliwość, przeciwdziałając jej kontroli niszczycielskim wybuchem białego szumu. Ale jeśli pokonanie diabła nie wystarczy, ta moc jest także sposobem, w jaki Superman ostatecznie zniszczył Darkseida.
W Kryzys końcowy nr 7 autorstwa Granta Morrisona i Douga Mahnke, ciężko kontuzjowany Darkseid przeprowadza ostateczny atak na Supermana, zamierzając posiąść nowo utworzoną Cudowną Maszynę. Jednak w obliczu ostatecznego zła DC w jego ostatecznej formie, Superman identyfikuje, że niecielesna esencja Darkseida istnieje jako częstotliwość, niszcząc ją, wytwarzając dźwięk, który przeciwdziała wibracjom i ostatecznie niszczy Darkseida (to jest komiks, ostateczny złoczyńca później powróci, ale tylko z powodu całkowitego ponownego uruchomienia rzeczywistości.)
Pomimo tego, że ta moc pozornie nie ma żadnych możliwości ofensywnych poza być może ranieniem uszu tych, którzy ją słyszą, zdolność Supermana do tworzenia przeciw-częstotliwości jest jego podstawowym ruchem, gdy stawia czoła niektórym z najciemniejszych i najpotężniejszych bogów DC Universe. Jest prawdopodobne, że moc została użyta w tak ważnych momentach ze względu na jej wartość jako metafory – w obliczu istot zdefiniowanych przez konflikt i zło, dla Supermana o wiele bardziej inspirujące jest pokonanie ich za pomocą sprytu i połączenia ze wszechświatem niż przebicie mu drogi do zwycięstwa. Dotyczy to zwłaszcza Darkseida, ponieważ Superman był świeżo po przygodzie, która bardziej niż kiedykolwiek dostosowała go do natury wszechświata.
Choć Superman jest potężny, jest także symbolem nadziei i miłosierdzia, więc ostatecznie nie jest niespodzianką, że w jego najbardziej znaczących zwycięstwach nad siłami ciemności jego pisarze i artyści znajdują sprytny sposób, aby odnieść jego triumfy w czymś więcej niż tylko jego większe możliwości za przemoc. Jakkolwiek dziwnie to brzmi, Nadczłowiek zdolność identyfikowania i przeciwdziałania różnym częstotliwościom dźwięku okazała się niezawodną supermocą zabijania bogów w sytuacjach, gdy ludzkość potrzebowała ratunku przed przejawami ostatecznego zła.
Dalej: The One Green Lantern, który może solo Superman wreszcie zyskuje szacunek DC