Z nową limitowaną serią Toma Kinga i Bilquis Evely Supergirl: Kobieta jutra biorąc skrzydła, wielu, w tym sam pisarz King, szybko zwróciło uwagę na istotny hołd w tej historii dla klasycznej zachodniej powieści Prawdziwe męstwo , napisany przez Charlesa Portisa w 1968 roku. Ta opowieść o zemście, w której występuje dobrze wygadana młoda Mattie Ross i jej wysiłki, by zwerbować stróża prawa Roostera Cogburna do ścigania banity, który zamordował jej ojca, została wiernie odtworzona w nowej serii Kinga, z nową postacią Ruthye zastępując Mattiego i Karę Zor-El, Supergirl, analogicznie do Cogburna. Sukces Kinga w stworzeniu tego hołdu, który już zapowiada się na szaloną przejażdżkę, nie tylko poszerza jego serię najlepszych seriali w DC, ale także ujawnia zaskakującą słabość w innym głównym przedsięwzięciu twórczym DC: Rozszerzony wszechświat DC ciągłość filmu.
Z Super dziewczyna , bezpośrednie kosmiczne podejście Kinga i Evely stanowi odpowiedni kontrast z niedawnymi zabiegami ekranowymi DC dla ich stajni superbohaterów. Jest dobrze udokumentowane, że podczas gdy Marvel Cinematic Universe od dawna jest kasowym królem franczyz filmów o superbohaterach, a jego 23 filmy zarabiają obecnie ponad 22,5 miliarda dolarów na całym świecie, 10 filmów DCEU zarobiło tylko około 5,6 miliarda dolarów, nie spełniając wymagań do potencjału określonego w poprzednim DC Mroczny rycerz trylogia Christophera Nolana. Chociaż krytycy mogą różnić się co do charakteru wad w DCEU, które doprowadziły do tej rozbieżności w popularności, jedna z możliwości może mieć związek z ich odmienną podstawową koncepcją superbohatera i wynikającą z tego rozbieżnością w metodologii, którą przyjęły DC i Marvel ożywiając tę koncepcję w swoich historiach ze srebrnego ekranu.
Związane z: Wywiad: Tom King o Supergirl: Kobieta jutra
Supergirl: Kobieta jutra zaczyna się od niemal identycznego założenia Prawdziwe męstwo , obsadzając Supergirl w roli wędrownego stróża prawa, który wędkuje, by zlikwidować niesprawiedliwość w stylu podobnym do klasycznego westernu. Chociaż może się to wydawać nie na miejscu, a przynajmniej nie z charakteru, podejście Kinga podkreśla w rzeczywistości bardzo stary aspekt gatunku superbohaterów, który sięga początków w Komiksy akcji # 1: a mianowicie, że superbohaterowie, w przeciwieństwie do archetypów innych gatunków, są bohaterami bardzo plastycznymi i idealnie pasującymi do każdej sytuacji, a zatem do każdego gatunku, który ich zespoły kreatywne mogą bez problemu wymyślić.
Bohater o tysiącu ról
Sam King zademonstrował wszechstronność gatunku superbohaterów w swoich ostatnich serialach, m.in Dziwne przygody , który łączy ton klasycznego thrillera politycznego z badaniem psychologicznej dwoistości retro-futurystycznego bohatera Adama Strange'a; I Batman/Kobieta-Kot która graniczy z kryminałem/romansem dekonstrukcjonizmu superbohaterskiego. Po części stylistyka Kinga nawiązująca do klasycznych bohaterów doskonale ukazuje tę elastyczność w gatunku superbohaterów, ponieważ te macierzyste gatunki, z których wywodzą się opowieści o superbohaterach, są tak formującą częścią historii, którym składa hołd.
Jednak innym możliwym powodem może być to, że połączenie tych archetypowych postaci z klasycznymi konwencjami z innych gatunków, takich jak prawdziwa zbrodnia, science fiction i westerny, doprowadziło do powstania niektórych z najpopularniejszych historii w medium komiksowym, a także superbohatera gatunek w ogóle. To, co uderza w okolicznościach oceny podejścia Kinga i porównania go odpowiednio z MCU i DCEU, to to, jak bardzo przypomina to szalony ton Marvela w MCU i jak mało robi własną markę DC w DCEU.
Opowieść o dwóch wszechświatach
Popularność superbohatera jako gatunku wzrastała i spadała od czasu jego powstania w 1938 roku, zaczynając od stosunkowo surowego stylu, zanim przeniósł się do obozu lat 50. i 60. iz powrotem do swoich podstaw w latach 80. Ważne jest, aby pamiętać, że ich początki wyrosły z pulp fiction z początku lat 20czCentury, takich jak zamaskowani bohaterowie westernów, jak Zorro, czy kolorowe opowieści detektywistyczne Dicka Tracy'ego . To pochodzenie zawsze było ważne w nadawaniu tonu elementom o superbohaterach.
Powiązane: Supergirl wpada w średniowieczny szał
Prawdopodobnie jeden ważny klucz do sukcesu filmu DC z 2008 roku Mroczny rycerz polegał na tym, że łączył wyjątkowy i nieco dziwaczny projekt Batmana z gatunku superbohaterów, kolorową galerię łotrów i akcję z klasycznym dramatem kryminalnym, płynne połączenie dwóch rodzajów historii, które oddają hołd pochodzeniu postaci, ale także wydają się nowe i rewolucyjne . Kierując się tą samą logiką, King każe Supergirl walczyć z kosmicznymi kowbojami; to idealne połączenie jej własnego klasycznego typu z pokrewnym gatunkiem przygodowym. Jednak opowieści o superbohaterach mają swoje korzenie w tradycji znacznie starszej niż powieści za grosze: superbohaterowie są bardziej związani z legendarni bohaterowie minionych dni , jak Zygfryd czy Gilgamesz, postacie półreligijne, które pojawiały się jako postacie w poematach epickich. Jest to tradycja, do której zmierza DCEU, i okazało się, że nie jest ona całkowicie powiązana z dzisiejszą publicznością.
Postęp w teorii gatunku
Związek między gatunkiem superbohaterów a jego rodzeństwem / gatunkami macierzystymi zademonstrowany w Mroczny rycerz został przyjęty przez MCU z dość potężnym skutkiem: Thor i jego przygody zorientowane na fantazję, Doktor Strange i jego mistyczne podróże, Strażnicy Galaktyki a ich ragtagowe eskapady science-fiction odniosły sukces, ponieważ przedstawiały ich superbohaterów wtopionych w ramy zbudowane obok innych dyscyplin gatunkowych, tak jak King obecnie robi z Super dziewczyna . Z kolei DCEU, w skład którego wchodzą filmy m.in Cudowna kobieta , Człowiek ze stali , Legion samobójców I Liga Sprawiedliwych , wydaje się, że w dużej mierze porzucił to nieco bardziej zniuansowane podejście, zamiast tego skupił się na filmach o superbohaterach, które nawiązują raczej do starożytnych mitów niż do współczesnej fikcji. I na tym polega ich problem.
Na przykład, Cudowna kobieta nie jest filmem o superbohaterach połączonym z filmem wojennym: jest to film o ponadczasowej półbogini, opowiadany jako utwór z epoki, który w niewielkim stopniu opiera się na historii rzeczywistego okresu, w którym jest osadzony, aby był skuteczny. A tym samym, Człowiek ze stali nie jest filmem science-fiction, a raczej alegoryczną opowieścią o dorastającej mesjaszowej postaci, przypowieścią, która nawet pozornie ma więcej wspólnego z antycznymi mitami niż z jakąkolwiek współczesną fikcją.
Badając podejście redakcyjne do ogólnej fabuły franczyzy, ważne jest, aby najpierw ocenić publiczność, dla której te produkcje, w tym przypadku te filmy, są przeznaczone, i podczas gdy DCEU wyprodukował wiele imponujących wizualnie i ponurych prac filozoficznych, jedną z krytyki, która została im nałożona, jest to, że nie są zabawne. Być może odnosi się to do nieco ponurego, mitycznego tonu gatunku superbohaterów w interpretacji DC, tonu, który jest po części mroczny, ponieważ wywodzi się z tego, co było zasadniczo pismem religijnym, a nie opowieściami przygodowymi dla dzieci. Rozpoczyna się bieg Kinga Supergirl: Kobieta jutra , jasne jest, że kiedy jego firma macierzysta zamiast tego stosuje nieco luźniejsze podejście do swoich postaci z serii, magia superbohaterów wciąż żyje i ma się dobrze.
Dalej: Pierwsze spojrzenie na nowy komiks Supergirl na nowo definiuje Zapomnianego Kryptończyka DC