Historię nt Nadczłowiek i jego liczne przygody jako dorosłego, ale mniej niż dziesięć lat po debiucie Człowieka ze stali w Złotym Wieku, DC Comics postanowiło wypełnić luki, wprowadzając Super chłopak , opowiadający o przygodach ostatniego syna Kryptona z dzieciństwa w Smallville. Większość relacji o tworzeniu Superboya jest opowiadana ze strony Joe Shustera i Jerry'ego Siegela, ale cytat redaktora DC, Jacka Schiffa, jest jednym z niewielu okien, w których fani mają dostęp do nieuchwytnej i podejrzanej strony tworzenia Superboya z perspektywy redakcji DC.
W przypadku postaci, która jest po prostu młodszą wersją Supermana, większość fanów byłaby zaskoczona, słysząc, że stworzenie Superboya jest pełne kontrowersji, a im więcej się robi, tym dziwniejsza staje się historia. Jeden z najdziwniejszych szczegółów pochodzi z komentarza wydrukowanego w gazecie Przewodnik po cenach komiksów Overstreet z 1983 roku , gdzie redaktor DC, Jack Schiff, stwierdził dziwacznie, że Superboy został stworzony z powodu dodatkowego papieru. Twierdzenie Schiffa, że wydawca DC, Jack Liebowitz, nabył dodatkowy papier, budzi zdziwienie i należy wziąć pod uwagę szereg czynników, aby naświetlić jego zaskakujące implikacje.
W czasie wojny mieliśmy zapas papieru, który udało się zdobyć Jackowi Liebowitzowi. Więc (Whitney Ellsworth) zadzwonił do Joe Schustera i powiedział mu, że zamierzamy wydać magazyn Superboy. Joe spędził kilka dni w biurze, rysując różne głowy i figury Superboya i innych postaci, dopóki nie osiągnęliśmy właściwego wyniku. Opracowałem scenariusz z Donem Cameronem, który pisał Batmana, Supermana i prawie wszystko, czego potrzebowaliśmy.
Związane z: Pierwsza supermoc Supermana jest w rzeczywistości starsza niż on
Potrzebujesz papieru do drukowania komiksów
Aby sprzedawać komiksy, wydawcy potrzebują papieru do drukowania, a przed stworzeniem Superboya coraz trudniej było wydawcom i drukarzom zdobyć papier. Historyk Paul Hirsch wyjaśnił rolę rządu w złagodzeniu reglamentacji papieru wydawcom komiksów, którzy chcieli włączyć amerykańską propagandę do swoich publikacji, mówiąc w wywiadzie dla Biblioteka Kongresu:
W przeważającej mierze firmy produkujące komiksy były chętnymi wspólnikami WWB (Writer's War Board). Współpraca z WWB była postrzegana jako obowiązek patriotyczny. Współpraca z WWB miała również sens finansowy, ponieważ wydawcy musieli przestrzegać wojennych reglamentacji miazgi drzewnej, podstawowego składnika papieru do komiksów. Wydawca cieszący się dobrą reputacją, który drukował historie sankcjonowane przez WWB, może uzyskać dostęp do dodatkowej miazgi drzewnej i sprzedawać więcej komiksów.
W artykule napisanym dla Inne ego #164 , Mark Carlson-Ghost pisze:
Najważniejszą rzeczą do zrozumienia tego krótkiego okresu w historii komiksów jest to, że na początku 1943 roku rząd federalny Stanów Zjednoczonych ustalił surowe limity papieru. Ale popyt na komiksy pozostał taki sam. W dobie wojny światowej pragnienie eskapistycznych fantazji wzrosło, jeśli w ogóle, wzrosło. Więc zrób matematykę. Zmniejszony produkt w kioskach i taki sam lub zwiększony popyt oznaczały, że prawie wszystko na sprzedaż zostało wyprzedane.
Około września 1944 r New York Times ), rząd Stanów Zjednoczonych zaczął wprowadzać dodatkowe racje papieru dla wszystkich użytkowników papieru gazetowego, w tym gazet i komiksów, aby ograniczyć luki prawne, które wydawcy wykorzystywali, aby uzyskać więcej papieru. Komiksy powstawały zwykle na trzy miesiące przed premierą i trafiały do kiosków (gdzie komiksy były sprzedawane przed sklepami z komiksami) na około miesiąc do dwóch miesięcy przed datą okładki. Debiut Superboya w Więcej zabawnych komiksów nr 101 miał datę okładki styczeń 1945 i trafił do sprzedaży w połowie listopada 1944, co oznacza, że produkcja miała miejsce około września 1944, co idealnie pasuje do tego, kiedy DC zostałoby powiadomione o dodatkowej racjonowaniu. Harmonogram jest dodatkowo potwierdzony, biorąc pod uwagę poprzedni problem, Więcej zabawnych komiksów nr 100 , miał liczbę stron 56 stron w porównaniu do Więcej zabawnych komiksów nr 101 skrócono do 48 stron, więc twierdzenie Jacka Schiffa, że Liebowitz zdobył dodatkowy papier w tym czasie, nie ma racji bytu, biorąc pod uwagę, że magazyn, w którym pojawił się Superboy, miał zmniejszenie stron.
Powiązane: Superman faktycznie wynalazł swoich własnych twórców komiksów
Superboy dostaje własny komiks
Ograniczenia nałożone na podstawowe artykuły podczas II wojny światowej doprowadziły do rozwoju czarnego rynku, na którym ludzie mający dostęp do towarów sprzedawali je kupującym pod stołem po zawyżonych cenach. Harry Donenfeld, który był wówczas właścicielem DC Comics, był także właścicielem maszyn drukarskich, które drukowały wszystkie tytuły DC. Donenfeld był również właścicielem firmy dystrybucyjnej o nazwie Independent News, która zajmowała się dystrybucją komiksów DC, a także komiksów i czasopism konkurencji DC. Przed wojną Donenfeld był rzekomo współpracownikiem przestępców, takich jak Frank Costello, Benny Fein i Moe Annenberg. Nie jest wykluczone, że dzięki tym powiązaniom można było teraz uzyskać dodatkowy papier.
Lata po wojnie przyniosły wzrost popytu na papier gazetowy, ponieważ racje celulozy drzewnej były powoli znoszone, ale amerykański przemysł papierniczy nie powrócił do stanu przedwojennego z poważnie zmniejszoną produkcją papieru w Stanach Zjednoczonych. W 1939 r. , Stany Zjednoczone wyprodukowały 939 000 ton papieru gazetowego, w porównaniu do 771 000 ton po wojnie w 1946 r., a zużycie papieru gazetowego w USA w 1939 r. wyniosło 3 548 000 ton w porównaniu do zużycia w 1946 r. Raport dostaw papieru gazetowego CQR .) Zmniejszona produkcja i zwiększony popyt wymagały importu większych ilości papieru gazetowego z innych krajów, przede wszystkim z Kanady, która podlegała podatkowi importowemu. Możliwe, że kiedy rządowe racje żywnościowe na papier gazetowy już nie obowiązywały, Liebowitz i Donenfeld byli w stanie zdobyć dodatkowy papier z nieoficjalnych źródeł w czasie, gdy firmom wydawniczym coraz trudniej było zdobyć ten papier, ale rządowe organy nadzorujące nie były tak czujnie sprawdzał, skąd pochodzi papier, gdy zniesiono racje żywnościowe.
Związane z: Pierwsza manga Supermana widzi, jak Człowiek ze stali je lunch w Japonii
Jeśli twierdzenie Schiffa jest trafne, możliwe, że pomylił swoją oś czasu. Jeśli rzeczywiście Leibowitz był w stanie zdobyć wystarczającą ilość dodatkowego papieru, aby stworzyć nowy tytuł komiksu, prawnie lub w inny sposób, najprawdopodobniej stałoby się to po wojnie, co oznaczałoby, że Schiff odwoływał się do komiksu z 1949 roku. Superchłopak nr 1 a nie 1945r Więcej zabawnych komiksów nr 101 . W ten sposób historia może ujawnić znacznie więcej, niż zamierzano, o machinacjach stojących za nią Super chłopak ogromną popularność.
Sukces Superboya
Jeśli młodzież Ameryki kochała Supermana, kochała Superboya prawie tak samo. Funkcja Superboya w Więcej zabawnych komiksów (i w Komiksy przygodowe sześć numerów później) był bardzo popularny, tak popularny, że na początku 1949 roku DC zdecydował, że jest wystarczająco duży, aby zostać szóstym superbohaterem DC Comics, który otrzyma własny tytuł komiksu z Superchłopak nr 1 .
Bardzo możliwe, że uzyskanie dodatkowego papieru było impulsem do podjęcia tej decyzji. Mimo młodego wieku Nadczłowiek dni w Smallville prawie minęły w dzisiejszych komiksach, chłopiec ze Złotego Wieku z Krypton odniósł ogromny sukces dla DC Comics i nawet jeśli dodatkowy papier nie był powodem jego stworzenia, nie ma wątpliwości Super chłopak zrobiony dodatkowy papier z jego sukcesem.
Specjalne podziękowania dla Warrena Bernarda i Roya Thomasa za cenne spostrzeżenia.
Dalej: Pochodzenie prawdy, sprawiedliwości i amerykańskiej drogi w komiksach
Źródła: Przewodnik po cenach komiksów Overstreet z 1983 roku , Biblioteka Kongresu , Inne ego #164 , New York Times - 15 września 1944 r , Raport dostaw papieru gazetowego CQR