Stephen King zebrał wiele negatywnych opinii na temat adaptacji Lśnienia w reżyserii Stanleya Kubricka, ale jego opinia na temat jednej postaci była w pełni słuszna.
Nie jest tajemnicą, że Stephen King nienawidził ekranizacji Stanleya Kubricka Lśnienie , ale chociaż niektóre aspekty filmu się sprawdziły, jedna z największych krytyk Kinga jest słuszna. King nie był zadowolony, gdy Kubrick stworzył adaptację filmową, po części dlatego, że wymazała ona znaczną część przesłania jego historii i stworzyła coś, co King wydawał się postrzegać jako abstrakcyjny, pusty film, w którym przedkładano niesamowite obrazy nad szczegółową fabułę. Jednak pomimo krytycznych uwag autora pod adresem adaptacji książki, Lśnienie stał się kultowym horrorem. Od bliźniaków duchów na korytarzach hotelu Overlook po film Jacka Nicholsona Tutaj jest johnny, „Film ma wiele niezapomnianych momentów.
Niestety, nie skończyło się to dobrze w przypadku Kinga. Czuł, że jego historia, która ukazała trudy uzależnienia i rodzinę walczącą o bycie razem, zaginęła w wielu twórczych ryzykach Kubricka. Pisarz horrorów uważał, że postać Nicholsona od początku była wytrącona z równowagi, podczas gdy rozwój Jacka Torrence’a, o którym pisał, był wolniejszy w miarę rozwoju historii. Do punktu Lśnienie kończąc, jedną z największych krytyk Kinga wobec filmu Kubricka było to, co zrobił z żoną Jacka, Wendy. King uważał, że Wendy jest skorupą postaci, którą stworzył, a jego krytyka dotycząca Wendy może być najbardziej uzasadniona ze wszystkich.
Stephen King miał rację co do „Wendy w Lśnieniu”.
W BBC wywiadzie King powiedział, że postać Duvalla była „ jedna z najbardziej mizoginicznych postaci, jakie kiedykolwiek pojawiły się w filmie. King zasugerował także, że Kubrickowskiej wersji Wendy brakuje treści i głębi, w związku z czym większość filmu spędził na bieganiu i krzyczeniu. Ma to znaczenie, ponieważ bohaterka niesamowicie bała się swojego męża i choć Kinga w wersji Wendy też tak się czuła, filmowa wersja Wendy przez cały czas trwania adaptacji opiera się bardziej na jej strachu.
Powiązane: 10 powodów, dla których Wendy Torrance jest prawdziwą bohaterką Lśnienia
Film odbiera wiele innych cech Wendy i stworzył postać, która poza ciągłym i pochłaniającym wszystko strachem ma mniej głębi. Nie oznacza to, że strach nie jest logiczną reakcją na wydarzenia Lśnienie , ponieważ horror z natury przedstawia koszmarny scenariusz. Był jednak lepszy sposób, w jaki Kubrick mógł pokazać strach Wendy, tak aby nie sprawiała wrażenia osoby pozbawionej treści poza tym.
Czym różniła się Wendy w Lśniącej Księdze?
Wersja Kinga Wendy drastycznie różniła się od tej Lśnienie film i własną wersję tej postaci. Wendy była nieustępliwa i samowystarczalna, co King pokazał w swojej adaptacji miniserialu z 1997 roku. Mogła usiąść z mężem i przedyskutować swoje obawy związane z jego zachowaniem, podczas gdy wersja Kubricka zawsze wydawała się drżeć w obecności Jacka. King's Wendy ma silną prezencję i wykazuje inteligencję podczas walki z mężem, demonstrując trójwymiarową postać.
Podczas gdy Wendy lepiej było zostawić swojego agresywnego męża, King podziwiał, jak bardzo była oddana sprawie, aby jej małżeństwo się układało, a Kubrick pominął to w swojej postaci, wraz z większością historii Wendy i jej urazy do matki. Aspekty te odegrały kluczową rolę w umożliwieniu widzom pełnego zrozumienia postaci i jej wątku fabularnego. Ostatecznie film Wendy ma wiele różnic w stosunku do wersji książkowej i Lśnienie krytyka autorki nie jest pozbawiona wagi, jeśli chodzi o nią.
Źródło: BBC