Budowa Gwiazdy Śmierci trwała 20 lat i została zniszczona w ciągu jednego dnia. Powiązania z Gwiezdnymi Wojnami wyjaśniły, dlaczego superbroń była tak wadliwa.
Gwiezdne Wojny w pełni wyjaśnił, dlaczego stworzenie Gwiazdy Śmierci zajęło 20 lat. Największa superbroń Imperium, Gwiazda Śmierci, była w pracach na długo przed oficjalnym założeniem Imperium przez Palpatine'a. Wstępne plany odzyskano od Separatystów w Gwiezdne Wojny, część II: Atak klonów i powieść towarzysząca Katalizator ujawniło, że był to celowy chwyt ze strony Palpatine'a. Był w stanie argumentować, że Separatyści prawdopodobnie sami pracowali nad Gwiazdą Śmierci, tworząc widmowy „wyścig zbrojeń”, w którym Republika zaczęła potajemnie konstruować pierwszą Gwiazdę Śmierci nad niebem Geonosis.
A jednak, jeśli chodzi o Gwiazdę Śmierci, nic nie wyglądało tak, jak planował Imperator. Budowa superbroni trwała ponad 20 lat i oczywiście została zniszczona tego samego dnia, w którym była gotowa do zaprezentowania Galaktyce. Nie wydaje się to przykładem imperialnej efektywności – i stopniowo Gwiezdne Wojny powiązania zbadały wszystkie problemy.
Powiązane: Gwiezdne Wojny wyjaśniają pochodzenie „Manewru Holdo” Ostatniego Jedi
Pierwszą kwestią było to, że Gwiazda Śmierci była projektem na niespotykaną dotąd skalę. Program Gwiazdy Śmierci, nazwany „Projektem Stardust”, wymagał większości zasobów całej galaktyki. Co więcej, stało się to w czasie, gdy Imperium stawiało stale rosnące zapotrzebowanie na te zasoby, a Palpatine forsował cały szereg innych eksperymentalnych technologii, takich jak krążowniki Interdictor, imperialne niszczyciele gwiezdne i TIE Defenders. Oznaczało to, że Projekt Stardust nieustannie konkurował z innymi priorytetami. Co gorsza, całun tajemnicy otaczający Gwiazdę Śmierci oznaczał, że tylko wyższe szczeble Imperium wiedziały, dokąd idą te zasoby, a sieci dostaw musiały być absurdalnie skomplikowane.
Całe podejście Palpatine'a do rządu również nie pomogło; Cesarz lubił grać ludzi przeciwko sobie, w wyniku czego ci, którzy na tym skorzystali, byli zręczni w manewrowaniu politycznym, a nie w zarządzaniu projektami. Ostatecznie budową Gwiazdy Śmierci nadzorował Orson Krennic, a skala jego niekompetencji stopniowo stawała się coraz wyraźniejsza. W powieści Timothy'ego Zahna Thrawn: Zdrada , jedna grupa zbuntowanych Imperialnych była w stanie ukraść istotne zasoby z projektu Gwiazdy Śmierci na trzy lata bez wiedzy Krennica, nawet jeśli kradzieże doprowadziły do dalszego opóźnienia Projektu Stardust.
Tymczasem nie wszyscy przywódcy Imperium zostali przekonani o mądrości projektu Gwiazdy Śmierci. Niektórzy uważali to za kosztowne szaleństwo, oburzając się na zasoby zainwestowane w Stardust, a nie w ich własne pomysły. Wspomniane kradzieże zostały zorganizowane przez Wielkiego Admirała Cesarstwa Savita, któremu udało się ukraść baterie turbolaserów z Stardust, aby rozprowadzić je wśród imperialnej floty. Tymczasem sam Darth Vader zdaje się być niemal zazdrosny o Gwiazdę Śmierci, zazdrościjąc, że zastąpi go ona w roli największej broni Imperium. W efekcie w Rocznik Dartha Vadera #2 podjął kroki mające na celu sabotaż budowy; kiedy Vader dowiedział się, że eksperymenty pacyfisty Galena Erso z kryształami Kyber były niezbędne do rozwoju stacji bojowej, nakazał droidowi ujawnić Erso niszczycielskie plany Imperium.
Jak ujawniono w obu powieściach Jamesa Luceno Katalizator i Łotr 1: Historia Gwiezdnych Wojen filmie Galen Erso okazał się tajnym wrogiem Gwiazdy Śmierci. Był jedynym ekspertem w galaktyce od kryształów Kyber, a kiedy Erso i jego rodzina uciekli, cały projekt został zatrzymany. Krennic w końcu go wyśledził i zmusił Erso do wznowienia pracy, ale Galen nigdy nie był lojalny wobec Imperium. Wykorzystał przeciwko niemu własne słabości administracyjne Krennica, przez co Projekt Gwiezdny Pył ciągle się spóźniał. The Łotr Jeden nowelizacja autorstwa Alexandra Freeda ujawnia, że Erso celowo zmanipulował samego Krennica, aby podpisał kontrakt Niesławny otwór wylotowy Gwiazdy Śmierci , upewniając się, że stacja bojowa ma słabość, która ostatecznie może zostać wykorzystana do jej zniszczenia. W tym czasie Krennic był już przekonany, że Erso jest jedyną osobą, której potrzebuje, i posunął się nawet do zabicia wszystkich innych wybitnych naukowców, którzy przyczynili się do Projektu Gwiezdny Pył, uznając, że zmniejsza to ryzyko bezpieczeństwa. Dzięki takiemu podejściu nie pozostał przy życiu nikt, kto mógłby zrozumieć zdradę Erso, w wyniku czego Orson Krennic przypieczętował los Gwiazdy Śmierci.
Więcej: Gwiezdne Wojny: Ujawniono plan Palpatine'a na przyszłość
Kluczowe daty wydania
-
Gwiezdne Wojny: Część IX – Skywalker
Data wydania: 2019-12-20