Gwiezdne Wojny w pełni wyjaśnił, dlaczego wykonanie Gwiazdy Śmierci zajęło 20 lat. Największa superbroń Imperium, Gwiazda Śmierci, była faktycznie w pracach na długo przed oficjalnym założeniem Imperium przez Palpatine'a. Początkowe plany zostały odzyskane od Separatystów w Gwiezdne wojny, część II: Atak klonów i powieść powiązana Katalizator ujawnił, że był to celowy gambit ze strony Palpatine'a. Był w stanie argumentować, że Separatyści prawdopodobnie sami pracowali nad Gwiazdą Śmierci, tworząc widmowy „wyścig zbrojeń”, w którym Republika zaczęła potajemnie budować pierwszą Gwiazdę Śmierci na niebie Geonosis.
A jednak, jeśli chodzi o Gwiazdę Śmierci, nic nie potoczyło się zgodnie z planem Imperatora. Superbroń powstawała przez ponad 20 lat i oczywiście została zniszczona tego samego dnia, w którym była gotowa do zaprezentowania Galaktyce. Raczej nie wydaje się być przykładem imperialnej efektywności – i stopniowo Gwiezdne Wojny powiązania zbadały wszystkie problemy.
Powiązane: Gwiezdne wojny wyjaśniają pochodzenie „manewru Holdo” Ostatniego Jedi
Pierwszą kwestią było to, że Gwiazda Śmierci była projektem na niespotykaną dotąd skalę. Nazwany „Projektem Stardust”, program Gwiazdy Śmierci wymagał większości zasobów całej galaktyki. Co więcej, stało się to w czasie, gdy Imperium stawiało coraz większe zapotrzebowanie na te zasoby, a Palpatine forsował cały szereg innych eksperymentalnych technologii, takich jak krążowniki Interdictor, imperialne niszczyciele gwiezdne i TIE Defenders. Oznaczało to, że Project Stardust nieustannie konkurował z innymi priorytetami. Co gorsza, całun tajemnicy otaczający Gwiazdę Śmierci oznaczał, że tylko wyższe szczeble Imperium wiedziały, dokąd zmierzają te zasoby, a sieci zaopatrzenia musiały być absurdalnie złożone.
Całe podejście Palpatine'a do rządu też nie pomogło; Imperator lubił nastawiać ludzi przeciwko sobie, w wyniku czego ci, którzy odnosili korzyści, byli bardziej zręczni w manewrowaniu politycznym niż w zarządzaniu projektami. Budowę Gwiazdy Śmierci ostatecznie nadzorował Orson Krennic, a skala jego niekompetencji stopniowo stawała się coraz wyraźniejsza. W powieści Timothy'ego Zahna Thrawn: Zdrada , jedna grupa zbuntowanych imperialistów była w stanie ukraść kluczowe zasoby z projektu Gwiazdy Śmierci przez trzy lata bez wiedzy Krennica, nawet gdy kradzieże doprowadziły do dalszego opóźnienia Projektu Stardust.
Tymczasem nie wszyscy przywódcy Imperium byli przekonani o mądrości projektu Gwiazdy Śmierci. Niektórzy uważali to za kosztowną głupotę, urażeni zasobami, które zostały zainwestowane w Stardust, a nie we własne pomysły. Wspomniane kradzieże zostały zaaranżowane przez Imperialnego Wielkiego Admirała Savita, który z powodzeniem ukradł baterie turbolaserów z Stardust w celu rozprowadzenia ich po całej imperialnej flocie. Tymczasem wydaje się, że sam Darth Vader był niemal zazdrosny o Gwiazdę Śmierci, zazdrościł, że zastąpi go jako największa broń Imperium. W efekcie w Rocznik Dartha Vadera #2 podjął kroki w celu sabotażu budowy; kiedy Vader dowiedział się, że eksperymenty pacyfisty Galena Erso z kryształami Kyber były niezbędne do rozwoju stacji bojowej, kazał droidowi ujawnić Erso niszczycielskie plany Imperium.
Jak ujawniono w obu powieściach Jamesa Luceno Katalizator i Łotr 1. Gwiezdne wojny — historie Galen Erso okazał się sekretnym wrogiem Gwiazdy Śmierci. Był jedynym ekspertem galaktyki w dziedzinie kryształów Kyber, a kiedy Erso i jego rodzina uciekli, cały projekt stanął w miejscu. Krennic w końcu go wytropił i zmusił Erso do wznowienia pracy, ale Galen nigdy nie był lojalny wobec Imperium. Wykorzystał przeciwko niemu własne słabości administracyjne Krennica, zapewniając, że Projekt Stardust będzie się spóźniał. The Łotr Jeden nowelizacja autorstwa Alexandra Freeda ujawnia, że Erso celowo zmanipulował samego Krennica, aby podpisał się Niesławny otwór wylotowy Gwiazdy Śmierci , upewniając się, że stacja bojowa ma słabość, którą można ostatecznie wykorzystać do jej zniszczenia. W tym czasie Krennic był już przekonany, że Erso był jedyną osobą, której potrzebował, i posunął się nawet do zabicia wszystkich innych wybitnych naukowców, którzy przyczynili się do Projektu Gwiezdny Pył, sądząc, że zmniejszy to ryzyko bezpieczeństwa. Takie podejście sprawiło, że nie pozostał przy życiu nikt, kto mógłby zrozumieć zdradę Erso, w wyniku czego Orson Krennic przypieczętował los Gwiazdy Śmierci.
Więcej: Gwiezdne wojny: plan Palpatine'a po jego śmierci ujawniony
Kluczowe daty wydania
-
Gwiezdne wojny, część IX: Skywalker
Data wydania: 2019-12-20