Pojedynczy strzał z Gwiezdne Wojny filmy dały prawdziwy obraz skali Gwiazdy Śmierci w porównaniu z Imperialnym Gwiezdnym Niszczycielem, pozostawiając widzów w szoku. George Lucas otworzył pierwszy Gwiezdne Wojny film w stylu, w którym Tantive IV desperacko ucieka przed imperialnym gwiezdnym niszczycielem. To początkowe ujęcie było niezwykle skuteczne, natychmiast budując poczucie skali; niezdarny Sojusz Rebeliantów, desperacko próbujący wytrwać w walce z potęgą Imperium Galaktycznego. Kąty zostały starannie dobrane, aby podkreślić zastraszający rozmiar imperialnego niszczyciela gwiezdnego. Było to tym bardziej imponujące, biorąc pod uwagę prędkość, z jaką poruszał się gwiezdny niszczyciel.
Choć imperialny gwiezdny niszczyciel może być tak masywny, blednie w porównaniu z Gwiazdą Śmierci. Najpotężniejsza superbroń Imperium faktycznie zawierała flotę gwiezdnych niszczycieli – co ilustruje graficznie jedno ujęcie, które zostało znalezione w Internecie.
Gwiazda Śmierci jest tak masywna, że naprawdę można dostrzec Gwiezdnego Niszczyciela, patrząc na komentarze.
Powiązany: Teoria Gwiezdnych Wojen wyjaśnia najgorszą superbroń Sithów (i dlaczego się nie powiodła)
Jak duża była Gwiazda Śmierci?
Gwiazdy Śmierci są tak masywne, że łatwo je pomylić z księżycami. Pierwsza Gwiazda Śmierci miała szerokość 100 mil (160 km) na równiku i została zaprojektowana jako coś więcej niż tylko superbroń; była to mobilna stacja bojowa, zdolna do podróży w nadprzestrzeń, mieszcząca całą armadę. Gwiazda Śmierci została stworzona, aby funkcjonować jako własny świat, w którym mieszka prawie 2 miliony ludzi w pewnym stopniu - w tym ponad 342 000 członków imperialnej armii i marynarki wojennej, a także ponad 25 000 szturmowców. Kiedy Gwiazda Śmierci Palpatine'a została zniszczona, stracił dosłownie miliony najlepszych i najzdolniejszych w Imperium.
Porównanie Gwiazdy Śmierci z Gwiezdnym Niszczycielem Imperium pokazuje, jak niemożliwy był to projekt inżynieryjny – i dlaczego jego ukończenie zajęło ponad 20 lat, biorąc pod uwagę, że budowa rozpoczęła się w ostatnich latach Starej Republiki. Największy problem pojawił się ze źródłem zasilania; Sithowie zapomnieli, jak używać kryształów kyber jako źródeł energii. Sekret ten zaginął we mgle czasu i odkrył go dopiero Galen Erso (grany przez Madsa Mikkelsena w Łotr 1. Gwiezdne wojny — historie ). Jego ponowne odkrycie potencjału kyber doprowadziło do ukończenia stacji bojowej - ale na szczęście udało mu się również sabotować projekt.
Budowa Gwiazdy Śmierci trwała ponad 20 lat, ale ostatecznie działała tylko przez kilka dni. Najbardziej przerażająca broń w Gwiezdne Wojny został zniszczony jednym strzałem, kiedy Luke Skywalker wykorzystał sabotaż Erso i wystrzelił pocisk w otwór wylotowy. Mogło być ogromne - ale okazało się również wybuchowe.
Więcej: Superbroń Gwiezdne Wojny, o której mówiono 19 lat temu, jest teraz możliwa po Andorze