Fani Marvela na całym świecie doskonale o tym wiedzą Spider-Mana skłonność do ugrzęźnięcia we własnej winie. Petera Parkera definiuje poczucie winy w takim samym stopniu, w jakim Batmana definiuje zemsta: jest to cecha, od której obie postacie nigdy nie mogą uciec, bez względu na to, jak bardzo pisarz za pisarzem próbuje. Ale w Zdumiewający X-Men olbrzymów # 1, Poczucie winy Spider-Mana właściwie uratowało dzień, zamiast go zrujnować – podczas gdy Reeda Richardsa z Fantastyczna Czwórka użył swojej wspaniałej inteligencji do rozwiązania tego samego problemu (i poniósł porażkę).
Nienawiść do samego siebie i ciągłe wyrzuty sumienia Petera Parkera pojawiły się po raz pierwszy w szokującym zakończeniu Niesamowita fantazja #15, w którym Peter odkrywa, że zabójca wujka Bena był w rzeczywistości włamywaczem, którego nie udało mu się zatrzymać wcześniej tego dnia. W ten sposób rozpoczęła się zagubiona historia Spider-Mana obwiniającego się za wiele tragedii w swoim życiu – z których tylko niektóre są jego winą. Noc śmierci Gwen Stacy jest prawdopodobnie jednym z nich; Metoda Spider-Mana złapania Gwen Stacy faktycznie spowodowała jej śmierć (uczciwie, umarłaby niezależnie od jego działań). Ciocia May prawie umarła Spider-Man: Jeszcze jeden dzień znajduje się w moralnej szarej strefie i jest czymś, o co fani Spider-Mana wciąż się spierają do dziś.
Powiązane: Dlaczego Tim Burton nie wyreżyserował Spider-Mana 2002
W Zdumiewający X-Men olbrzymów # 1, napisany przez Jossa Whedona, kula z tajemniczego Breakworld została wystrzelona i natychmiast zagraża Ziemi. Fantastyczna Czwórka, X-Men, Avengers i inni bohaterowie wiedzą, że zbliża się kula, a także wiedzą, że runda jest chroniona przez tajemniczą „magiczną ochronę”. Ochrona ma formę manipulacji umysłem: każda postać, która planuje zatrzymać kulę, wierzy, że ją powstrzymała zanim faktycznie przybywa. Reed Richards konstruuje cudowne urządzenie, które faktycznie działa – a przynajmniej tak mu się wydaje.
Spider-Man wierzy, że powstrzymał kulę za pomocą ogromnej pajęczyny – ale wtedy jego wszechobecne poczucie winy bierze górę nad nim. Podczas gdy każdy inny superbohater jest pewny swoich umiejętności (zwłaszcza Reed Richards), Peter Parker zawsze wątpi w siebie, a ta wątpliwość wyrwała go z magicznej ochrony na wystarczająco długo, by „obudzić” pozostałych bohaterów. – Uratowałeś świat, prawda? mówi do Storma, po czym wskazuje tuzin zebranych bohaterów, wpatrujących się prosto w przestrzeń, ich umysły są zamglone. — Oni też.
W końcu Kitty Pryde udaje się przebić kulę przez całą Ziemię – ale dopiero po tym, jak prawie każdy superbohater na planecie zawiódł. Pewność siebie Reeda Richarda okazała się jego słabością, podczas gdy wątpliwości i poczucie winy Spider-Mana zdołały go uratować. Samozwańczy najmądrzejszy człowiek na świecie, Reeda Richardsa wpadł w otchłań własnej pewności siebie - ale Człowiek Pająk ciągła świadomość własnych wad czyni go człowiekiem.
Dalej: Kapitan Ameryka właśnie udowodnił, że Andrew Garfield jest godnym Spider-Manem