Spider-Man: Daleko od domu” Scena po napisach końcowych wprowadziła zmieniający grę problem, który Spider-Man Toma Hollanda musiał przezwyciężyć – ale film oferuje również proste rozwiązanie tego problemu zaledwie kilka minut później. W następstwie odnowionej umowy między Sony Pictures i Marvel Studios (częściowo dzięki samemu Tomowi Hollandowi) Spider-Man ma teraz pojawić się jeszcze dwukrotnie w MCU. Fani czołgającego się po ścianach bohatera odczuwają ulgę, ponieważ zerwanie negocjacji zagroziło szokującemu klifowi Sider-Man: Daleko od domu pozostawił do zakończenia nadchodzącej kontynuacji.
W Daleko od domu w połowie napisów końcowych, Mysterio (Jake Gyllehaal) i jego akolici zagrali słynną niszczycielską kartę atutową przeciwko Spider-Manowi. Kryminalni koledzy Becka opublikowali sfabrykowany materiał filmowy z jego ostatecznej konfrontacji ze Spideyem w Londynie, który nie tylko wrobił webheada w jego mordercę – i mózg stojący za fałszywym spiskiem Elemental – ale także ujawnił światu jego sekretną tożsamość. Chociaż Spider-Men Tobeya Maguire'a i Andrew Garfielda mieli kilka bliskich rozmów, nigdy nie zostali ujawnieni w takim stopniu, co oznacza, że ten koniec Daleko od domu to bezprecedensowy i pozornie nieodwracalny moment w historii kina Spidey. A ten ruch może mieć ogromne konsekwencje dla rogu MCU Petera Parkera.
POWIĄZANE: Wyjaśnienie NOWEJ umowy Spider-Mana Sony i Marvela
Rzeczywiście, wielu fanów spekulowało, że będzie to nieco bardziej ponury romans, z nastoletnim bohaterem, który prawdopodobnie będzie teraz uciekał przed prawem z powodu jego nienadzorowanej czujności, destrukcyjnych (ale fałszywych) ataków żywiołów i pozornej śmierci Becka. Jednakże Człowiek Pająk: Daleko od domu Scena post-kredytowa oświetliła bardzo łatwy sposób na przywrócenie Spidey'a do jego tradycyjnego status quo. Jak wiedzą fani filmu, superszpiedzy Nick Fury (Samuel L. Jackson) i Maria Hill (Cobie Smulders) rekrutowali Spideya i zarządzali nim w jego kampanii przeciwko Beckowi i żywiołakom. Albo wydawało się, że tak, przynajmniej na początku. Co więcej, decydujące żądło filmu ujawniło, że te filary MCU nigdy tam nie istniały – były fasadą dla Kapitan Marvel generała Skrullów Talos (Ben Mendelsohn) i jego żona Soren (Sharon Blynn) którzy udawali duet na zlecenie prawdziwego Nicka Fury'ego.
Sekwencja nadała filmowi kolejny zwrot akcji, wraz z dokuczaniem rozwijająca się historia Nicka Fury'ego i Skrullów. Jednak ta zmiana kształtu może być również kluczową częścią najbliższej przyszłości Spider-Mana. Z pewnością, dzięki swoim unikalnym zdolnościom, Talos czy Soren mogliby bardzo łatwo publicznie podszyć się pod Petera – podczas gdy prawdziwy Spider-Man pojawia się jednocześnie – aby udowodnić, że nie są jednym i tym samym, a tym samym przywrócić Spider-Manowi sekretną tożsamość. Taka fabuła może wydawać się trochę wymyślona, ale tego rodzaju scenariusz miał już miejsce w obszernych mitach Spider-Mana. W jednej ze słynnych historii komiksowych rozgorączkowany Peter wyznał swoje podwójne życie nie tylko Harry'emu Osbornowi i Mary Jane Watson, ale także Gwen i George'owi Stacy. W prawdziwie Spideyowski sposób Peter wkrótce potem żałował swojego błędu, więc zaprojektował sytuację, w której grupa zobaczyła, jak został zaczepiony przez prawdziwego Spider-Mana, aby ponownie ich oszukać. Spider-Manem tej fabuły był Hobie Brown, znany również jako Prowler, któremu Peter pożyczył swój kostium.
Ale to też nie była transakcja raz na zawsze. Później Brown ponownie wcielił się w rolę Spideya przez dłuższy czas, kiedy Peter był szefem Parker Industries, a dyrektor generalny chciał zdystansować się od swojego alter ego walczącego z przestępczością, którego publicznie nazwał swoim ochroniarzem. Ponadto Daredevil zwerbował także różnych bohaterów – w tym Patriota, Żelazną Pięść i Nightcrawlera – aby naśladowali webheada w sądzie, gdy Spidey miał do czynienia z szeregiem pilnych problemów prawnych. Biorąc pod uwagę, że wiele z tych postaci nie pojawiło się jeszcze w głównym nurcie MCU, jest mało prawdopodobne, że pomogą Peterowi w jego obecnej sytuacji, ale Skrulle mogą służyć temu samemu celowi. W końcu nietrudno wyobrazić sobie Talosa i Sorena pomagających Spideyowi w rozważaniu ich interakcji na samej scenie po napisach.
Generał Skrulli mógł pokazać swój zwykły grymas, gdy składał raport prawdziwej Furii, ale było jasne, że Mysterio ogromnie go zawstydził. Nie chodziło tylko o to, że nie był w stanie wykryć iluzji Becka; Talos nie był w stanie zapobiec zniszczeniu szeregu historycznych miast i nie zapewnił odpowiedniej ochrony młodemu Spider-Manowi. W związku z tym przywódcę Skrull można łatwo winić za pomoc Spider-Manowi w odzyskaniu jego tajnej tożsamości. Tak czy inaczej, nie chodzi o to, by to sugerować Spider-Man 3 powinien natychmiast się wycofać Spider-Man: Daleko od domu Cliff-hanger, korzystając z tej linii fabularnej. Dwoistość Petera Parkera i Spider-Mana jest kluczowym założeniem historii tej postaci, a rzadkie, doniosłe zmiany, takie jak ta, otworzyły różne ścieżki narracyjne, które można eksplorować w sequelu. Marvel i Sony zdecydowanie powinni wziąć pod uwagę ten potencjał opowiadania historii, aby upewnić się, że publiczne zdemaskowanie Spider-Mana przez Mysterio zachowa zarówno swoją moc, jak i obietnicę na nadchodzące lata.
WIĘCEJ: Ranking wszystkich 8 filmów o Spider-Manie (w tym Daleko od domu)