Teoria Harry'ego Pottera głosi, że bazyliszek w Komnacie Tajemnic był horkruksem samego Salazara Slytherina – i faktycznie może się zgadzać.
Harry Potter i Komnata Tajemnic ujawniło, że potworem Slytherina był bazyliszek, ale szczegóły z historii świata czarodziejów mogą wskazywać, że bestia była również horkruksem. Wszystko sprowadza się do czarodzieja, który jako pierwszy spłodził bazyliszka, zachowania straszliwego stworzenia i mrocznej podróży Lorda Voldemorta – wszystko to wskazuje na mroczny sekret, który tylko Tom Riddle był na tyle sprytny, aby rozpracować.
Choć minęły lata, zanim Harry dowiedział się o horkruksach Voldemorta, znalazł jednego już na drugim roku nauki w Hogwarcie. Odkrycie pamiętnika Toma Riddle'a było dla Dumbledore'a pierwszą wskazówką, że Voldemort manipulował niebezpiecznymi krainami magii. Dziennik był dowodem powiązania Riddle'a z Salazarem Slytherinem i pierwszym horkruksem, jaki kiedykolwiek stworzył. Ostatecznie te dwa szczegóły mogły nie być dziełem przypadku – a Tom Riddle mógł dowiedzieć się o horkruksach dzięki odkryciu nieśmiertelnego potwora Slytherina.
POWIĄZANE: Ron Weasley jest w rzeczywistości wieszczem – wyjaśnienie teorii Harry'ego Pottera
Czarodziej, który jako pierwszy wyhodował bazyliszki w czarodziejskim świecie, wynalazł także horkruksy
Kiedy Tom Riddle przybył do Hogwartu jako dziecko, dowiedział się, że jest spadkobiercą założyciela Salazara Slytherina i postanowił odkryć swój geniusz, aby odkryć kryjówkę legendarnej Komnaty Tajemnic. Szczegóły dotyczące tego, jak do tego doszedł, są niejasne, ale odnalezienie Komnaty nie zajęłoby mu dużo czasu, zanim odkryłby, że potworem w środku był bazyliszek. Tak więc, kiedy Riddle badał nieśmiertelne stworzenia wężopodobne, dowiedział się o Herpo Wstrętnym, mrocznym czarodzieju ze starożytnej Grecji, który jako pierwszy wyhodował bazyliszka i wynalazcy horkruksów.
Herpo Podły żył tysiące lat przed Voldemortem i Harrym Potterem, ale jego badania wykazały, że udało mu się stworzyć horkruksa – chociaż nigdy nie ujawnił, jakiego przedmiotu użył. Biorąc pod uwagę powiązania Herpo z bazyliszkami, teoria mówiąca, że użył swojego magicznego potwora do przechowywania swojej duszy, może być realna. Newt Scamander zaklasyfikował bazyliszka jako czarodziejskiego zabójcę, którego nie można oswoić. Jednak Herpo był w stanie kontrolować swoje. Nie miało to nic wspólnego z faktem, że był hodowcą i Harry'ego Pottera udowodnił, że bycie wężoustym nie wystarczyło – musiał to być horkruks.
Bazyliszek Slytherina może być kontrolowany przez jego następcę w Harrym Potterze, ponieważ zawiera jego duszę
Jeśli bazyliszki nie mogą być kontrolowane przez hodowców i sama znajomość wężomowy nie wystarczyła, aby sobie z nimi poradzić (jak pokazał Harry w Komnata Tajemnic ), to oczywiste jest, że czarodziej potrzebował wyjątkowego połączenia, aby kontrolować swojego potwora. Fakt, że bazyliszki i horkruksy zostały sprowadzone do magicznego świata przez tego samego Mrocznego czarodzieja, wskazuje, że Salazar Slytherin odkrył sekret Herpo, wyhodował bazyliszka i zapłodnił go kawałkiem swojej duszy, aby przejąć nad nim kontrolę. Oznaczałoby to, że bazyliszek był nie tylko horkruksem, ale także bardzo przypominał samego Slytherina.
Jako bezpośredni potomek Salazara Slytherina, Tom Riddle mógł również wykorzystać połączenie z duszą założyciela Hogwartu do kontrolowania bazyliszka, podczas gdy inne wężomony nie mogły tego zrobić. To bardzo dobrze mogło skierować Voldemorta na ścieżkę stworzenia własnych horkruksów. Prawdopodobnie nie czułby potrzeby hodowania kolejnego bazyliszka, ale… petryfikujący potwór w Komnacie Tajemnic mogło być dokładnie tym, co zainspirowało Czarnego Pana do pewnego dnia przekształcenia Nagini w horkruksa – i skąd wiedział, że zapewni mu to nienaturalną kontrolę nad wężem.
POWIĄZANY: 1 Teoria Harry'ego Pottera w końcu wyjaśnia, dlaczego Newt znalazł się na mapie Huncwotów
Czy horkruks bazyliszka mógłby przetrwać swój własny jad w Harrym Potterze?
Z teorią horkruksa bazyliszka może być jeden problem – jad potwora jest jedną z niewielu substancji, które mogą zniszczyć horkruksa. Z pewnością, gdyby czarodziej próbował umieścić fragment swojej duszy w bazyliszku, uległby on samozniszczeniu. Jednakże, Harry Potter i Komnata Tajemnic udowodnił, że to nieprawda. Kiedy Harry został dźgnięty w ramię przez kły bazyliszka podczas bitwy w Komnacie, cząstka duszy Voldemorta, która żyła w jego bliźnie, nie została uszkodzona. Oznacza to, że jad musiałby wejść w bezpośredni kontakt z duszą, aby ją zniszczyć.
Horkruksowe przedmioty Voldemorta, takie jak medalion czy pamiętnik, miały prostą anatomię i zawierały duszę w znacznie prostszy sposób. Jednakże, jeśli bazyliszek miałby cząstkę duszy Mrocznego Czarodzieja umieszczoną bezpośrednio w jego umyśle, można założyć, że jego jad nigdy go nie dotknie. Oczywiście mogło być po prostu tak, że potwór Slytherina nie był niczym więcej niż bazyliszkiem, za jakiego wszyscy go uważali. Mimo to Harry'ego Pottera teoria, że zawierała duszę samego Slytherina, czyni rolę bazyliszka w historii Harry'ego – i śmierć mieczem Gryffindoru – tym bardziej interesującą.
WIĘCEJ: Jak Phineas Nigellus Black naprawia dziurę w fabule filmu o Harrym Potterze