Harry Potter i Komnata Tajemnic ujawnił, że potwór Slytherina był bazyliszkiem, ale szczegóły z historii świata czarodziejów mogą wskazywać, że bestia była również horkruksem. Wszystko sprowadza się do czarodzieja, który jako pierwszy wyhodował bazyliszka, zachowania strasznego stworzenia i mrocznej podróży Lorda Voldemorta – wszystko to wskazuje na Mroczną tajemnicę, którą tylko Tom Riddle był na tyle sprytny, by ją rozgryźć.
Choć minęły lata, zanim Harry dowiedział się o horkruksach Voldemorta, znalazł jeden już na drugim roku w Hogwarcie. Odkrycie pamiętnika Toma Riddle'a było pierwszą wskazówką Dumbledore'a, że Voldemort majstrował przy niebezpiecznych krainach magii. Dziennik był dowodem związku Riddle'a z Salazarem Slytherinem i pierwszym horkruksem, jaki kiedykolwiek stworzył. Ostatecznie te dwa szczegóły mogły nie być przypadkiem – a Tom Riddle mógł dowiedzieć się o horkruksach dzięki odkryciu nieśmiertelnego potwora Slytherina.
POWIĄZANE: Ron Weasley jest właściwie jasnowidzem – wyjaśnienie teorii Harry'ego Pottera
Czarodziej, który jako pierwszy wyhodował bazyliszki w świecie czarodziejów, wynalazł także horkruksy
Kiedy Tom Riddle przybył do Hogwartu jako dziecko, dowiedział się, że jest spadkobiercą założyciela Salazara Slytherina i skierował swój geniusz na odkrycie kryjówki legendarnej Komnaty Tajemnic. Szczegóły dotyczące tego, jak to wszystko opracował, są niejasne, ale nie zajęłoby mu dużo czasu po znalezieniu Komnaty, aby odkryć, że potwór w środku był bazyliszkiem. Tak więc, kiedy Riddle badał nieśmiertelne wężopodobne stworzenia, dowiedziałby się o Herponie Wstrętnym, który był czarnoksiężnikiem ze starożytnej Grecji, który jako pierwszy wyhodował bazyliszka – i wynalazcę horkruksów.
Herpon Wstrętny żył tysiące lat przed Voldemortem czy Harrym Potterem, ale jego badania wykazały, że udało mu się stworzyć horkruksa – chociaż nigdy nie ujawnił, jakiego przedmiotu użył. Biorąc pod uwagę powiązania Herpo z bazyliszkami, teoria, że użył on swojego magicznego potwora, by pomieścić swoją duszę, może być realna. Newt Scamander sklasyfikował bazyliszka jako zabójcę czarodziejów, którego nie można oswoić. Jednak Herpo był w stanie kontrolować swoje. Nie miało to nic wspólnego z faktem, że był hodowcą i Harry'ego Pottera udowodnił, że bycie wężouchem to za mało - musiał to być horkruks.
Bazyliszek Slytherina może być kontrolowany przez jego spadkobiercę w Harrym Potterze, ponieważ zawiera jego duszę
Jeśli bazyliszki nie mogą być kontrolowane przez swoich hodowców, a sama znajomość wężomowy nie wystarczyła, by sobie z nimi poradzić (co pokazał Harry w Komnata Tajemnic ), to oczywiste jest, że czarodziej potrzebował unikalnego połączenia, aby kontrolować swojego potwora. Fakt, że bazyliszki i horkruksy zostały sprowadzone do magicznego świata przez tego samego czarnoksiężnika, wskazuje, że Salazar Slytherin odkrył sekret Herpo, wyhodował bazyliszka i zapłodnił go kawałkiem swojej duszy, aby przejąć nad nim kontrolę. Oznaczałoby to, że bazyliszek był nie tylko horkruksem, ale tak blisko bycia samym Slytherinem, jak to tylko możliwe.
Jako bezpośredni potomek Salazara Slytherina, Tom Riddle mógł również użyć połączenia z duszą założyciela Hogwartu, aby kontrolować bazyliszka, podczas gdy inni wężomówy nie mogli. To bardzo dobrze mogło skierować Voldemorta na ścieżkę tworzenia własnych horkruksów. Prawdopodobnie nie czułby potrzeby rozmnażania kolejnego bazyliszka, ale... przerażający potwór w Komnacie Tajemnic mogło być dokładnie tym, co zainspirowało Czarnego Pana do pewnego dnia przekształcenia Nagini w horkruksa - i skąd wiedział, że zapewni mu to nienaturalną kontrolę nad wężem.
POWIĄZANY: 1 Teoria Harry'ego Pottera w końcu wyjaśnia, dlaczego Newt był na mapie Huncwotów
Czy horkruks bazyliszka może przetrwać własny jad w Harrym Potterze?
Z teorią horkruksa bazyliszka może być jeden problem - jad potwora jest jedną z niewielu substancji, które mogą zniszczyć horkruksa. Z pewnością, gdyby czarodziej próbował umieścić fragment ich duszy w bazyliszku, doszłoby do samozniszczenia. Jednakże, Harry Potter i Komnata Tajemnic udowodnił, że to nieprawda. Kiedy Harry został dźgnięty w ramię przez kieł bazyliszka podczas bitwy w Komnacie, kawałek duszy Voldemorta, który żył w jego bliźnie, nie został uszkodzony. Oznacza to, że jad musiałby wejść w bezpośredni kontakt z duszą, aby ją zniszczyć.
Horkruksowe przedmioty Voldemorta, takie jak medalion czy pamiętnik, miały prostą anatomię i zawierały duszę w znacznie prostszy sposób. Jednakże, gdyby bazyliszek miał kawałek duszy czarnoksiężnika umieszczony bezpośrednio w swoim umyśle, można założyć, że jego jad nigdy by go nie dotknął. Oczywiście mogło być tak, że potwór Slytherina był niczym więcej niż bazyliszkiem, za którego wszyscy go uważali. Nadal, Harry'ego Pottera teoria, że zawierała duszę samego Slytherina, czyni rolę bazyliszka w historii Harry'ego – i śmierć mieczem Gryffindora – tym bardziej interesującą.
WIĘCEJ: Jak Phineas Nigellus Black naprawia dziurę w fabule filmu o Harrym Potterze