Adaptacja Kubricka „Lśnienie” Stephena Kinga to kultowy horror, ale klasyk jest także przebiegłą subwersją tradycyjnych filmów bożonarodzeniowych.
Podczas adaptacji Stephena Kinga w reżyserii Stanleya Kubricka Lśnienie jest powszechnie uznawany za klasykę horroru, rzadko jest postrzegany jako gatunek drugorzędny — Lśnienie to film świąteczny. Chwila Lśnienie jest o wiele mroczniejszy i bardziej przerażający niż większość świątecznych propozycji, jako historia rodziny zmuszonej do współpracy, aby przetrwać surową zimę, jest idealny do oglądania na Boże Narodzenie. Może to być zamierzone, ale nie musi, ze strony scenarzysty i reżysera Stanleya Kubricka, ale Lśnienie niemniej jednak ma wiele elementów, które sprawiają, że filmy świąteczne są tak lubiane i jako takie można je dodać do panteonu klasycznych świątecznych horrorów.
Święta Bożego Narodzenia dla każdego oznaczają coś innego, dlatego filmy lubią Być trudnym do wykorzenienia I Czarne Święta wdają się w szalone debaty na temat tego, czy na podstawie ich treści można je uznać za taryfę wakacyjną. Lśnienie należy do tej samej kategorii i tym podobnych Być trudnym do wykorzenienia istnieją pewne wyraźne wskaźniki, które to pokazują Lśnienie to film świąteczny. Szczegóły, takie jak sceneria, kostiumy, a nawet ogólna narracja, wskazują, że jest to film wakacyjny, przeznaczony do oglądania z m.in. Świąteczna opowieść I Elf wszystkie takie same. Oto wszelkie dowody na zakończenie debaty na temat tego, czy Lśnienie to film świąteczny.
Powiązane: To: Fałszywa historia pochodzenia z rozdziału 2 zrujnowała najstraszniejszą sztuczkę Pennywise'a
Dlaczego „Lśnienie” to film świąteczny
Od dziesięcioleci debata na temat tego, czym jest film bożonarodzeniowy, co roku ożywia sekcje komentarzy w Internecie. Podczas gdy Holiday Movie Universe Netflix oznacza, że słodkie kinowe słodycze lubią Przełącznik księżniczki seria bez wątpienia zaliczane są do filmów bożonarodzeniowych, inne projekty utrudniają zdefiniowanie tego terminu. Pytanie, czy brutalny film akcji w stylu R lub makabryczny slasher można nazwać filmem bożonarodzeniowym, jest trudne, ponieważ wiele z tych gatunków ma świąteczną oprawę i elementy świąteczne, ale jest sprzeczne z duchem sezonu.
W tym kontekście kultowa adaptacja Stephena Kinga Stanleya Kubricka Lśnienie to niekwestionowany klasyk horroru. Jednakże, w zależności od definicji terminu, Lśnienie to także film o tematyce bożonarodzeniowej – wbrew temu, co niektórzy czytelnicy mogą przypuszczać. Dowód na to, że czarno-komiczny horror psychologiczny zasłużył na miano filmu bożonarodzeniowego, może nie być od razu oczywisty, ale połączenie śnieżnej scenerii, historii rodziny zmagającej się razem z trudnościami oraz dodanie horroru do czegoś, co mogło być słodka historia jak Kubrick Lśnienie mało prawdopodobny, ale niezaprzeczalny film świąteczny. Jest wielu zwolenników Lśnienie na listach filmów świątecznych potwierdzają swoje argumenty, a poniżej znajdują się wszystkie powody Lśnienie należy do wyjaśnionego sezonu wakacyjnego.
Horror bożonarodzeniowy to tradycja filmowa
Największa przeszkoda, aby to stwierdzić Lśnienie to film o tematyce bożonarodzeniowej, należący do swojego gatunku. To ponury, brutalny horror – rodzaj filmu, który niewielu widzów od razu kojarzy z okresem świątecznym. Jednak od slasherów takich jak Zabójstwo Świętego Mikołaja I Cicha noc, śmiercionośna noc, do bardziej przyjaznych rodzinom dań, takich jak Krampus I Gremliny , kino bożonarodzeniowe zawsze witało zarówno dobrą zabawę, jak i makabryczny horror. Wymuszona wesołość świątecznej scenerii doskonale kontrastuje z mroczniejszymi motywami, czyli Lśnienie nie jest pierwszą odsłoną gatunku horroru, która podważa tradycyjne bożonarodzeniowe motywy filmowe. Podobnie jak w świątecznych filmach akcji Shane’a Blacka, w których strzelaniny i krwawe bójki rozgrywają się na tle śniegu i bożonarodzeniowych światełek, Lśnienie dzieli śnieżną zimową scenerię z niezliczonymi klasycznymi, mrocznymi filmami wakacyjnymi, począwszy od klasycznego proto-slashera reżysera Boba Clarka Czarne Święta do antyświątecznego filmu bożonarodzeniowego Kubricka, Oczy szeroko zamknięte . To, że jest to horror, nie ma żadnego znaczenia Lśnienie z list filmów bożonarodzeniowych — to argument za jego umieszczeniem.
Śnieżna zimowa sceneria Lśnienia
Overlook nie tylko spędza całość Lśnienie pokryty śniegiem, ale Jack dostaje tam pracę tylko dlatego, że nawiedzony hotel potrzebuje zimowego dozorcy. Od pierwszych scen, Lśnienie koncentruje się wokół śniegu, zimy i rodziny – wszystkie klasyczne motywy świąteczne, tutaj wywrócone nie do poznania. Może być trudno wyobrazić sobie hotel Overlook widziany w Lśnienie I Doktor Sen jako przyjazne i ciepłe miejsce, ale otoczenie zmusza rodzinę Torrance do wspólnego spędzania czasu i tworzenia więzi rodzinnych. Trzeba przyznać, że nie idzie to zgodnie z planem i skutkuje mroczniejszym, bardziej krwawym zakończeniem niż w większości filmów o Bożym Narodzeniu, ale opowieść o niedopasowanej rodzinie, która zostaje wrzucona do odosobnionego hotelu i zmuszona do spędzenia wakacji na miłej zabawie, jest tą, która może się rozegrać jako konwencjonalna komedia bożonarodzeniowa w rękach innego reżysera.
Powiązane: Stranger Things sezon 4 łączy Koszmar z ulicy Wiązów i Lśnienie
„Lśnienie” to historia rodzinna
Kiedy King obejrzał film Kubricka, był wyraźnie zirytowany zmianami wprowadzonymi w jego powieści Lśnienie , a zmiany w wersji historii Kubricka sprawiają, że film jest bardziej mrocznym podejściem do standardowych świątecznych tropów filmowych. Na przykład później Świecący Miniserial telewizyjny, którego scenariusz King napisał w latach 90., bagatelizuje szalone zachowanie Jacka aż do jego pobytu w Panoramie i oferuje bardziej współczujący obraz jego stopniowego załamania psychicznego. Dla kontrastu, film Kubricka wyraźnie pokazuje, że Jack jest na skraju poważnego załamania już od pierwszej sceny i Lśnienie następnie stopniowo przeradza się w niezwykle mroczną komedię, w której widzowie zmuszeni są patrzeć, jak krok po kroku jego pewność siebie słabnie. W przeciwieństwie do historii Kinga, wersja Kubricka Lśnienie nie przypomina portretu człowieka z problemami, stopniowo popadającego w szaleństwo.
Zamiast, Lśnienie Historia rodziny rozdzieranej przez izolację i wynikające z niej szaleństwo przypomina mroczną subwersję klasycznych komedii bożonarodzeniowych, w których cierpliwi ojcowie doprowadzają do szaleństwa swoje dzieci i małżonków. W przeciwieństwie do niedocenianych Nieszczęście , ta adaptacja Stephena Kinga nie zachęca widzów do utożsamiania się z bohaterem ani postrzegania go jako odrzuconego bohatera. Zamiast tego, w przeciwieństwie Święta Bożego Narodzenia w National Lampoon , Cztery Święta Bożego Narodzenia ani w żadnej innej świątecznej komedii rodzinnej, załamanie Jacka Torrance'a nie jest przedstawiane widzom jako możliwe do odniesienia lub nieszkodliwe, ale raczej jako przerażające i nieuniknione zagrożenie dla jego rodziny. Bez wątpienia dzieje się w nim dużo więcej Lśnienie , przez część krytyków odczytanych jako mroczna satyra na kolonialną historię Ameryki, ale nawet te głębsze wątki wzmacniają jego status jako wywrotowej wersji tradycyjnego filmu świątecznego.
Projekt kostiumów jest świąteczny
Lśnienie Akcja rozgrywa się podczas świąt Bożego Narodzenia w środku zimy, co oznacza, że w filmie pojawia się wiele świątecznych swetrów. Dziane swetry stanowią ogromną część garderoby Danny'ego i Jacka w adaptacji Stephena Kinga, nawet jeśli większość filmu rozgrywa się w pomieszczeniach zamkniętych. Projekt kostiumów przypomina wiele katalogów bożonarodzeniowych Sears z przeszłości, zwykle przedstawiających błyszczące, szczęśliwe i uśmiechnięte rodziny ubrane w pasujące świąteczne stroje – chociaż rodzina Torrance wcale nie jest szczęśliwa. Biorąc to pod uwagę, na pewno nie wiedziałbyś tego na podstawie ich garderoby. Choć ich ubrania nie są wyraźnie świąteczne z dzwoneczkami czy tradycyjną zielono-czerwoną kolorystyką, widok wielu dzianinowych swetrów, które nosi Danny, po prostu krzyczy o Bożym Narodzeniu, a mnogość swetrów Wendy też nie pomaga. Prawdopodobnie nie było to zamierzone ze strony Stanleya Kubricka, ale garderoba Lśnienie zdecydowanie potwierdza teorię, że horror to film wakacyjny.
Lśnienie obala klisze z filmów świątecznych (i wszystko inne)
Pchnięcie Lśnienie Fabuła – utknięcie z rodziną w mroźną zimę, znęcający się tata stara się utrzymać całość w całości – to standardowy scenariusz filmu bożonarodzeniowego. Tematy, które pojawiają się w całym tekście Lśnienie mroczna, kręta historia – Jack tęskniący za prostszymi czasami, dzieci nieposłuszne rodzicom, bohater z frustracji sięgający po alkohol – to elementy, które można wykorzystać dla śmiechu w lżejszym, pełnym nadziei filmie. Jednak film Kubricka podważa te obrazy, tworząc zupełnie mroczniejszą i bardziej złożoną historię, w której przeszłość nie jest panaceum, o którym marzą patriarchowie, ukochany ojciec jest morderczym potworem, a jego frustracja wobec rodziny przeradza się w próbę morderstwa bycia uroczą puentą. Zatem, Lśnienie działa jako subwersja tradycyjnych filmów bożonarodzeniowych i w rezultacie można go wymienić obok wielu innych klasycznych horrorów bożonarodzeniowych jako świąteczny festiwal strachu.
Więcej: Stephen King: Jak dotąd adaptacja w różnych porach roku