Serial BBC Sherlock odświeżył mity o Sherlocku Holmesie dzięki Benedictowi Cumberbatchowi, ale wielu fanów przegapiło tak wiele…
Seria BBC Sherlocka odmłodził Sherlocka Holmesa Mythos ze współczesnym podejściem do brytyjskiego detektywa. Poprzez gwiazdorskie występy m.in Benedykta Cumberbatcha I Martina Freemana w połączeniu z scenariuszami Stevena Moffata i Marka Gattisa serial stał się międzynarodowym hitem.
POWIĄZANE: 10 brytyjskich tajemnic morderstw, które musisz obejrzeć
Oprócz doskonałej charakterystyki i scenariusza, serial jest pełen odniesień i szczegółów, które z pewnością przeoczysz za pierwszym razem. Patrząc wstecz na jego przebieg, oto dziesięć szczegółów, które mogłeś przeoczyć Sherlocka.
Kryterium Kawa
W pierwszym odcinku serialu John Watson grany przez Martina Freemana siada w parku i spotyka starego przyjaciela, Mike'a Stamforda. Oboje zaczynają rozmawiać, a Watson zostaje odniesiony do Sherlocka w kontekście możliwej sytuacji mieszkaniowej.
W tej scenie oboje piją kawę. Na etykietach na kubkach widniał napis Criterion, najwyraźniej pobliska sieć kawiarni. W rzeczywistości jest to nawiązanie do Paska Kryteriów, miejsca spotkania Watsona i Stamforda w oryginale Sherlocka Holmesa powieści.
Strzelająca dłoń Watsona
W drugim odcinku serialu Sherlock i Watson odkrywają serię kodów wskazujących na tożsamość zabójcy z Londynu. Wnioskując o miejsce zbrodni, Sherlock wspomina, co następuje: „Jest bardzo mało prawdopodobne, aby leworęczny mężczyzna strzelił sobie w prawą stronę głowy”.
Jak na ironię, jest to bezpośredni cios w Watsona. John, który jest leworęczny, nie strzela tą ręką. Zamiast tego używa prawej ręki do pociągnięcia za spust.
Połączenie Doktora Who
W finale pierwszego sezonu Sherlock zostaje zaatakowany w planetarium. Ta scena była jedną z najbardziej przerażających w całej serii, gdzie potężny zabójca ukryty był za Sherlockiem w świetle stroboskopowym.
POWIĄZANE: 15 najlepszych detektywów telewizyjnych wszechczasów
W scenie można usłyszeć narratora planetarium przekazującego nagraną wcześniej wiadomość. Zostało to faktycznie nagrane przez Petera Davidsona, byłego Piątego Doktora w długotrwałym serialu science fiction Doktor Kto.
Stare, przestarzałe pisanie
Jedną z charakterystycznych cech charakteru Johna jest jego obsesja na punkcie swojego bloga. To tutaj nagrywa swoje przygody u boku Sherlocka, zdobywając fanów na całym świecie. Jednak w przeciwieństwie do większości współczesnych maszynistek John pisze tylko dwoma palcami wskazującymi.
Wygląda to na bezpośredni hołd dla techniki pisania z epoki wiktoriańskiej. Kiedy w oryginalnych powieściach John Watson używał maszyny do pisania, nie używałby wszystkich palców tak jak my.
Coś mocniejszego niż herbata
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech Sherlocka, w każdym wydaniu, jest jego uzależniająca osobowość. Chociaż nie zawsze jest to tak oczywiste, jak w książkach, większość powtórzeń ma jakieś odniesienia do jego wyniszczających nawyków.
W jednym odcinku Sherlocku, na przykład ktoś częstuje go filiżanką herbaty. Sherlock odpowiada, że potrzebuje czegoś mocniejszego, konkretnie o 7% mocniejszego. Jest to bezpośrednia aluzja do faktu, że Sherlock w oryginalnych powieściach używał 7% roztworu kokainy.
Złodziejska Sroka
Moriarty to jeden z najbardziej znanych złoczyńców literatury angielskiej. Dlatego zawsze musi mieć wpływ na każdą adaptację. Interpretacja Andrew Scotta z pewnością nie zawiodła. W jednym z najbardziej skandalicznych momentów Moriarty włamuje się do skarbca z klejnotami koronnymi w Tower of London.
Scenie towarzyszy utwór muzyczny La Cass Ladra Gioachino Rossiniego. Tytuł w dosłownym tłumaczeniu oznacza Złodziejską Srokę, co jest aluzją do ptaków, które mają skłonność do kradnięcia błyszczących przedmiotów.
Żadnych ław przysięgłych w Hamburgu
W pierwszym odcinku trzeciego sezonu jest sekwencja na sali sądowej w Hamburgu w Niemczech. Wydaje się to dość przeciętne, na tej sali sądowej jest wszystko tak, jak powinno być. Sędzia, komornik i ława przysięgłych. Ale jedna z tych rzeczy nie należy.
W jurysdykcji niemieckiej nie ma czegoś takiego jak ława przysięgłych. W tym systemie po prostu ich nie ma. Wydaje się, że jest to najważniejsza rzecz, którą ten zespół powinien przeoczyć.
Palacz w kapciach
Ślub dla każdego może być nieco stresujący. Mimo całej brawury Sherlocka jest on równie zestresowany, uciekając się do jednej ze swoich największych wad, czyli palenia. W odcinku ślubu Johna i Marii jest to w pełni widoczne.
POWIĄZANE: Sherlock: Every Watson, rankingowe
Można zobaczyć Sherlocka wpychającego paczuszkę papierosów do jednego pantofla. Po raz kolejny jest to bezpośrednie nawiązanie do książki, ponieważ Sherlock Holmes słynął z tego, że trzymał tytoń fajkowy w perskim pantoflu.
Pan i Pani Holmes
Jeśli chodzi o rodziny, Holmesowie nie są idealni. Relacja między Sherlockiem i Mycroftem jest, delikatnie mówiąc, drażliwa, a widzowie ledwo dostrzegają coś więcej.
Jednak w jednym odcinku fani mogli rzucić okiem na rodziców pary. Jeśli wydawało Ci się, że wyglądają znajomo, to dlatego, że mieli bardzo bliskie powiązania z głównym aktorem serialu. Co zabawne, w rolę państwa Holmesów wcielili się prawdziwi rodzice Benedicta Cumberbatcha, aktorzy Timothy Carlton i WandaVentham.
Ikoniczne powiedzonko
Całe założenie serialu Sherlocka było wzięcie tych ukochanych postaci literackich i wtopienie ich w nasze czasy. Kiedy więc fanom obiecano rzut oka na autentyczne spojrzenie na mit o Sherlocku z udziałem tej samej drużyny, nikt nie mógł prosić o więcej.
Odrażająca panna młoda wpasowała się w ustaloną estetykę i nastrój nowej serii, ale nadała jej klasyczny wiktoriański urok książek. Watsonowi powróciły wąsy, Sherlockowi włosy zaczesano do tyłu na gładki wiktoriański styl, a samochody zastąpiono powozami konnymi. Jedną z innych rzeczy, które ten odcinek wniósł do dyskusji, była szansa dla tych postaci na ożywienie książek. Konkretnie, jest to jedyny raz w całym okresie Sherlocka kiedy padło nieśmiertelne zdanie: „Podstawowe, mój drogi Watsonie”.
DALEJ: Broadchurch: 10 ukrytych szczegółów na temat głównych bohaterów, których nigdy nie zauważyłeś