Seria BBC Sherlocku odmłodził Sherlocka Holmesa Mythos z nowoczesnym podejściem do brytyjskiego detektywa. Dzięki gwiazdorskim występom m.in Benedicta Cumberbatcha I Martina Freemana w połączeniu ze scenariuszami Stevena Moffata i Marka Gattisa serial stał się międzynarodowym hitem.
POWIĄZANE: 10 brytyjskich tajemnic morderstw, które musisz obejrzeć
Oprócz doskonałej charakterystyki i pisania, seria jest pełna odniesień i szczegółów, których na pewno przegapisz za pierwszym razem. Patrząc wstecz na przebieg jego przebiegu, oto dziesięć szczegółów, które mogłeś przegapić Sherlocku.
Kawa kryterium
W pierwszym odcinku serialu John Watson grany przez Martina Freemana siada w parku i spotyka starego przyjaciela, Mike'a Stamforda. Obaj zaczynają rozmawiać, a Watson jest odnoszony do Sherlocka w kontekście możliwej sytuacji zakwaterowania.
W tej scenie obaj piją filiżanki kawy. Etykiety na kubkach głosiły Criterion, najwyraźniej pobliską sieć kawiarni. W rzeczywistości jest to odniesienie do Criterion Bar, miejsca, w którym Watson i Stamford spotykają się w oryginale Sherlocka Holmesa powieści.
Strzelająca ręka Watsona
W drugim odcinku serialu Sherlock i Watson odkrywają serię kodów wskazujących na tożsamość zabójcy w Londynie. Dedukując miejsce zbrodni, Sherlock wspomina, co następuje: „Jest wysoce nieprawdopodobne, aby leworęczny mężczyzna strzelił sobie w prawą stronę głowy”.
Jak na ironię, jest to bezpośredni cios w Watsona. John, który jest leworęczny, nie strzela tą ręką. Zamiast tego używa swojej prawej ręki, aby pociągnąć za spust.
Połączenie Doctor Who
W finale pierwszego sezonu Sherlock zostaje zaatakowany w planetarium. Ta scena była jedną z najbardziej przerażających w całej serii, z potężnym zabójcą ukrytym za Sherlockiem przez stroboskopowe światła.
POWIĄZANE: 15 najlepszych detektywów telewizyjnych wszechczasów
W scenie można usłyszeć narratora planetarium, który przekazuje swoją nagraną wcześniej wiadomość. W rzeczywistości zostało to nagrane przez Petera Davidsona, byłego Piątego Doktora w długo emitowanym serialu science fiction Doktor Kto.
Stare czasowe pisanie
Jedną z charakterystycznych cech charakteru Johna jest jego obsesja na punkcie swojego bloga. To tutaj nagrywa swoje przygody u boku Sherlocka, zdobywając rzesze fanów na całym świecie. Jednak w przeciwieństwie do większości współczesnych maszynistek, John pisze tylko dwoma palcami wskazującymi.
Wydaje się, że jest to bezpośredni hołd złożony technice pisania epoki wiktoriańskiej. W czasach, gdy John Watson używał maszyny do pisania w oryginalnych powieściach, nie używałby wszystkich palców tak jak my.
Coś mocniejszego niż herbata
Jedną z najbardziej charakterystycznych cech Sherlocka, w każdej iteracji, jest jego uzależniająca osobowość. Chociaż nie zawsze jest to tak oczywiste, jak w książkach, większość iteracji ma jakieś odniesienie do jego wyniszczających nawyków.
W jednym z odcinków Sherlocku, na przykład ktoś proponuje mu filiżankę herbaty. Sherlock odpowiada, mówiąc, że potrzebuje czegoś mocniejszego, konkretnie o 7% mocniejszego. Jest to bezpośrednia aluzja do faktu, że Sherlock używał 7% roztworu kokainy w oryginalnych powieściach.
Złodziejka Sroka
Moriarty to jeden z najbardziej kultowych czarnych charakterów angielskiej fikcji. W związku z tym zawsze musi mieć wpływ na każdą adaptację. Interpretacja Andrew Scotta z pewnością nie zawiodła. W jednym ze swoich najbardziej oburzających momentów Moriarty Scotta włamuje się do skarbca z klejnotami koronnymi w londyńskiej Tower.
Scenie towarzyszy utwór muzyczny La Cass Ladra Gioacchino Rossiniego. Tytuł można dosłownie przetłumaczyć jako The Thieving Magpie, aluzję do ptaków, które mają skłonność do kradzieży błyszczących przedmiotów.
Brak ławy przysięgłych w Hamburgu
W pierwszym odcinku trzeciego sezonu rozgrywa się scena na sali sądowej w Hamburgu w Niemczech. Wydaje się to dość przeciętne, na tej sali jest wszystko tak, jak być powinno. Sędzia, komornik i ława przysięgłych. Ale jedna z tych rzeczy nie pasuje.
W niemieckiej jurysdykcji nie ma czegoś takiego jak ława przysięgłych. W tym systemie ich po prostu nie ma. Wydaje się, że jest to najważniejsza rzecz, której ten zespół nie może przeoczyć.
Pantofelkowy palacz
Wesele może być trochę stresujące dla każdego. Mimo całej brawury Sherlocka, jest on równie zestresowany, uciekając się do jednej ze swoich największych wad, palenia. W odcinku ślubu Johna i Mary jest to w pełni widoczne.
POWIĄZANE: Sherlock: Każdy Watson, Ranking
Sherlocka można zobaczyć, jak wpycha paczkę papierosów do środka jednego pantofla. Jest to ponownie bezpośrednie odniesienie do książki, ponieważ Sherlock Holmes był znany z tego, że trzymał swój tytoń fajkowy w perskim pantofelku.
Pan i Pani Holmes
Jeśli chodzi o rodziny, Holmesowie są dalecy od ideału. Relacja między Sherlockiem a Mycroftem jest co najmniej drażliwa, a widzowie ledwo widzą coś więcej.
Ale w jednym odcinku fani mogli rzucić okiem na rodziców pary. Jeśli myślałeś, że wyglądają znajomo, to dlatego, że mieli bardzo bliski związek z głównym aktorem serialu. Co zabawne, w role pana i pani Holmes zagrali prawdziwi rodzice Benedicta Cumberbatcha, aktorzy Timothy Carlton i WandaVentham.
Ikoniczne hasło
Całe założenie serii Sherlocku było wzięcie tych ukochanych postaci literackich i wtopienie ich w nasze czasy. Tak więc, kiedy fanom obiecano rzucić okiem na autentyczne podejście do mitu Sherlocka z udziałem tego samego zespołu, nikt nie mógł prosić o więcej.
Obrzydliwa panna młoda idealnie wpasowała się w ustaloną estetykę i nastrój nowej serii, ale nasyciła ją klasycznym wiktoriańskim urokiem książek. Watson odzyskał wąsy, włosy Sherlocka zostały zaczesane do tyłu w gładki wiktoriański sposób, a samochody zostały zastąpione powozami konnymi. Jedną z innych rzeczy, które przyniósł ten odcinek, była szansa, aby te postacie ożywiły trochę autentyczności z książek. W szczególności jest to jedyny raz w całym cyklu Sherlocku kiedy padła nieśmiertelna linijka „Elementary, My Dear Watson”.
DALEJ: Broadchurch: 10 ukrytych szczegółów dotyczących głównych bohaterów, których nigdy nie zauważyłeś