Elaine często skradła show Seinfeldowi i przez lata była siłą napędową wielu kultowych odcinków. Oto 10 najlepszych przykładów.
Rola Julii Louis-Dreyfus w Seinfelda to prawdopodobnie najważniejsza kobieca postać w serialu komediowym, jaką kiedykolwiek stworzono. Elaine Benes zmieniła samą strukturę komedii, wpisując się w dziedzinę sztuki w dużej mierze zdominowaną przez mężczyzn; jej ogromny sukces jest dowodem na to, że kobiety mogą być równie zabawne (lub tak samo paskudne) jak każdy mężczyzna.
POWIĄZANE: Seinfeld: 5 dziewczyn George'a, z którymi chcielibyśmy się umówić (i 5, których nie chcielibyśmy)
Chociaż jest nieobecna w kilku odcinkach, jej obecność można wyczuć przez resztę, często przyćmiewając slapstick Kramera, znużenie Jerry'ego i nienawiść George'a do samego siebie poprzez jej własny rodzaj wybryków. Oto kilka przykładów, w których Elaine błyszczy najjaśniej.
Małe kopnięcia (S8, E4)
George patrzy, jak Elaine robi z siebie kompletną głupkę, próbując „zatańczyć” na imprezie w biurze, jak później opisuje Jerry'emu jako „pełnego, suchego fala przy muzyce”. Ona nawet nie bierze pod uwagę takiej możliwości, twierdząc, że jej pracownicy naśmiewają się z niej, ponieważ aura przegranego George'a zrujnowała jej imprezę.
Kramer i Jerry przyznają, że jej taniec „śmierdzi”, więc nagrywa swój występ, aby mieć pewność, że przyjaciele nie tylko się z nią droczą. W końcu gang (z wyjątkiem Elaine) próbuje odtworzyć jej okropne ruchy, gdy jest odwrócona plecami.
Metro (S3, E13)
George pomija kluczową rozmowę i śpi w pociągu z przypadkową kobietą, przez co zostaje okradziony nago. Jerry prowadzi spokojną, choć pełną fobii dyskusję z nagim mężczyzną w swoim wagonie metra. Ale to Elaine wykorzystuje ten odcinek najlepiej, zaczynając od próby wyjaśnienia innemu pasażerowi, jak działają wesela lesbijskie, a kończąc (?) przerażającym scenariuszem — utknięciem w zablokowanym metrze, co jest wystarczająco złe bez zasilania też wyjść, co oczywiście ma miejsce.
Bełkot Elaine sprawia, że widzowie niemal jej współczują. Prawie. Kramer jako jedyny zakończył ten odcinek dobrym akcentem (choć przy okazji prawie został napadnięty).
Broda (S6, E16)
Dziwnie jest patrzeć, jak Jerry jest tutaj głosem rozsądku, gdy próbuje przekonać Elaine, że jej marzenia o „nawróceniu” geja skończą się nieszczęściem. Ona i tak to robi, udając, że chce być tylko „brodą” dla jednego ze swoich znajomych gejów, aby mógł uniknąć zwolnienia ze względu na swoją tożsamość.
POWIĄZANE: Seinfeld: każdy dwuczęściowy odcinek, ranking
W rzeczywistości wygląda na to, że rzeczywiście jej się to udało, chytrze sugerując, że związała się z Robertem, a on „zbiegł”. Czas jednak nie jest łaskawy dla Elaine: odkrywa, że on „wrócił” do „bycia gejem”, podczas gdy Jerry mądrze rozmyśla o swoich baseballowych metaforach seksualności.
Lotnisko (S4, E12)
Jerry i Elaine przypadkowo przesiadają się do pierwszej klasy podczas lotu powrotnego do Nowego Jorku, ale jest tylko jedno miejsce (które zajmuje). Elaine jest zmuszona znosić okropności w autokarze, podczas gdy Jerry pławi się w cieple przywilejów, co sprawia, że ten odcinek jest niejasny parodia systemów klasowych i hierarchii.
Walczy z pasażerami siedzącymi obok niej, w końcu udaje jej się dotrzeć do łazienki, zanim pęknie jej pęcherz, ale potem musi poczekać, aż steward przejdzie z wózkiem z jedzeniem, zanim będzie mogła wrócić na swoje miejsce. Jakby tego było mało, bagaż Elaine zostaje celowo „zagubiony”, ponieważ ta sprzeciwia się obsłudze bagażu.
Stand In (S5, E16)
Jerry umawia Elaine na randkę z Philem Totolą, jego kumplem, i wydaje się, że między nimi naprawdę się podoba. Najpierw. Jednak tuż przed odwiezieniem jej do mieszkania mają zabawną chwilę w samochodzie, kiedy opisuje historię „Pachydermy” – tajemniczą opowieść, która do dziś pozostaje nierozwiązanym żartem o tym, jak „całe miejsce „oszalało”, kiedy jeden kawałek wylądował na twarzy Pachyderma, a drugi na twarzy kobiety.
Niestety, Phil korzysta z okazji, aby obnażyć się przed Elaine lub, jak sama mówi, „wydumał się z tego”. Nadal nie jest jasne, czy był to komentarz na temat wykorzystywania seksualnego.
Pióro (S3, E3)
To jeden z najwcześniejszych odcinków, w którym zaczyna się ujawniać melodramatyczny charakter Elaine. Podczas wizyty na gorącej i wilgotnej Florydzie ona i Jerry śpią u jego rodziców (gdzie ona niespokojnie śpi na demonicznie niewygodnej rozkładanej sofie).
POWIĄZANE: 10 filmów, które warto obejrzeć, jeśli kochasz Seinfelda
Rano jej plecy są w tak złym stanie, że przedawkowała środki zwiotczające mięśnie Morty’ego Seinfelda, co pozostawia ją w półprzytomnym stanie zerowego zahamowania. Genialna/katastrofalna interpretacja Marlona Brando w wykonaniu Elaine Tramwaj zwany pożądaniem (1951) sprawia, że wszystko ma sens, przynajmniej dla publiczności.
Susie (S8, E15)
Elaine jest ciągle mylona z nieznaną kobietą o imieniu Susie, stworzoną przez Peggy, wyczerpującą koleżankę. Bawi się razem, dopóki Peggy nie zacznie opowiadać o niej bzdur (o prawdziwej niej), z oczywistych powodów nie wiedząc, jak wygląda.
Elaine czuje się coraz bardziej wściekła, nie tyle dlatego, że jej współpracownik uważa ją za bezwartościowy dodatek do J. Petermana, ale dlatego, że ciągle nazywa ją „Suze”. Podsumowując, Elaine pozbywa się swojego fikcyjnego alter ego, twierdząc, że Susie „odebrała sobie życie”, która następnie organizuje fałszywy pogrzeb, ku irytacji prawdziwej wersji.
Taśma (S3, E8)
Elaine dla zabawy nagrywa na magnetofonie niezwykle seksualną notatkę głosową Jerry'ego podczas jego stand-upu, ale chłopcy szybko zakochują się w tym, jak bezwstydnie i gościnnie brzmi jej głos. George dowiaduje się o tym jako pierwszy, ale natychmiast zauważa rosnący pociąg do niej (w oparciu o jego alternatywne postrzeganie jej).
Na koniec George i Jerry patrzą łypiąc na Elaine, prawie tak, jakby nakładali na jej twarz „seksowny głos”, który usłyszeli; zauważając tę zmianę atmosfery, szybko wychodzi, podczas gdy pozostali walczą o prawa do odsłuchu taśmy.
Odwrócony wizjer (S9, E12)
Elaine ma tendencję do tyrad na temat praw zwierząt i środowiska – na przykład błaga Jerry'ego, żeby nie zamawiał tuńczyka ze względu na „te biedne delfiny” – ale jej aktywizm zwykle okazuje się fałszywy. W „The Reverse Peephole” nienawidzi pomysłu Puddy'ego i jego futra, więc przypadkowo pozbywa się czyjegoś ubrania, myśląc, że należy do jej chłopaka.
POWIĄZANE: Seinfeld: 10 najbardziej bezwstydnych rzeczy, jakie Kramer kiedykolwiek zrobił
Na szczęście odrzuca ten pomysł, gdy zobaczył w nim Jerry'ego (ponieważ „wyglądał trochę jak dandys”), więc decyduje się na polichromatyczny skórzany strój, który w oczach Elaine jest tak samo zły jak jego poprzedni wybór, udowadniając, że jej zależy bardziej o estetykę niż o tak zwaną etykę.
Zupowy nazista (S7, E6)
To cud, jak Kramerowi udaje się zaprzyjaźnić ze wszystkimi, których spotyka, nawet z tymi tak aspołecznymi jak Soup Nazi. Wręcz przeciwnie, związek Elaine z najbardziej zrzędliwą firmą cateringową w Nowym Jorku opiera się na wściekłości, arogancji i głębokim pragnieniu zemsty.
Po tym jak Zupowy Nazista ogłasza roczny zakaz jej wstępu, odkrywa większość jego tajnych przepisów ukrytych w jego starej szafie (którą kupuje nie zdając sobie z tego sprawy). Uzbrojona w doskonałą broń, truchta do stoiska z zupami i w zasadzie niszczy jego powołanie w najbardziej ekstrawagancki sposób, jaki można sobie wyobrazić.
DALEJ: Postacie Seinfelda przydzielone do domów z Gry o Tron