Najnowszy megahit Rolanda Emmericha W połowie drogi trafił do kin na początku tego miesiąca i całkiem nieźle wypada w porównaniu z niektórymi innymi jego filmami. Urodzony w Niemczech Emmerich rozpoczął karierę filmową podczas studiów na Uniwersytecie Telewizji i Filmu w Monachium i zdecydował się zostać reżyserem dopiero po obejrzeniu Gwiezdne Wojny .
Emmerich nakręcił w swoim rodzinnym kraju wiele filmów bezpośrednio na wideo i kin, zanim wdarł się na hollywoodzką scenę z gwiezdne wrota, który stał się niespodziewanym hitem w Stanach Zjednoczonych. Następnie zaczął zdzierać jeden sukces komercyjny po drugim, w tym Dzień Niepodległości i Godzilla. Obecnie jest jedenastym najbardziej dochodowym reżyserem w USA.
Związane z: Recenzja Midway: gustowny hołd Rolanda Emmericha dla prawdziwych bohaterów
Trzeba przyznać, że nie wszystkie filmy Emmericha wypadły dobrze wśród krytyków – czy też publiczności. Jego tendencja do przedkładania stylu i bombastycznej akcji nad treść sprawiła, że jego nazwisko stało się trochę workiem treningowym, mimo że nakręcił kilka kultowych filmów. Mimo to nikt nie sieje spustoszenia przed kamerą tak jak Emmerich, a jego talent do przedstawiania katastrof na dużym ekranie pomógł ustanowić standardy filmowania wysokobudżetowych akcji. Oto ranking wszystkich filmów Rolanda Emmericha, od najgorszego do najlepszego.
14. 10 000 pne (2008)
Każda rozmowa o tendencjach Emmericha do „przerostu stylu nad treścią” zaczyna się i kończy na 10 000 pne . Historyczna epopeja z 2008 roku, która śledzi prehistorycznych łowców mamutów i gwiazdy Stevena Straita i Camillę Belle, nie jest ani spójna, ani historycznie dokładna – szczególnie niedorzecznym punktem fabuły jest to, że ludzie szkolili mamuty włochate, aby pomagały budować piramidy. Jest tak wiele zwierząt, które istniały na ekranie w różnych okresach w tym samym czasie – niektóre już wymarły, niektóre dopiero się pojawiły – że było jasne, że Emmerich nawet nie próbował z historią. CG jest zadowalająca, ale Richard Roeper powiedział to najlepiej: „To okropny film”.
13. Kamienna ściana (2015)
Jeden z nielicznych filmów Emmericha, w którym nie ma zbyt wiele wybuchowej akcji, Kamienna ściana jest katastrofą samą w sobie. Film śledzi zamieszki w Stonewall z 1969 roku, brutalne starcie na Manhattanie, które zapoczątkowało ruch wyzwolenia gejów. Ale zamiast powiedzieć cokolwiek znaczącego o starciach, Emmerich zamiast tego zamienił to w mdły, oparty na stereotypach dramat o dojrzewaniu. Tak jak 10 000 pne , zawodzi z historyczną dokładnością, a wiele kluczowych postaci z zamieszek w Stonewall zostało skondensowanych lub całkowicie usuniętych. Co gorsza, Emmerich wybielił z filmu wszelkie pozory reprezentacji mniejszości, co doprowadziło do protestów wielu grup praw obywatelskich przeciwko wydaniu. Intencje Emmericha mogły być czyste, ale i tak była to kolosalna niewypał.
12. 2012 (2009)
2012 miał wiele do zrobienia – świetna obsada (John Cusack, Chiwetel Ejiofor, Amanda Peet, Woody Harrelson, Thandie Newton), udana wirusowa kampania marketingowa i premiera w środku czasu, w którym strach przed przepowiedniami kalendarza Majów apokalipsy z 2012 roku mocno zakorzeniła się w świadomości społecznej. Ale pomimo typowo bombastycznej akcji, scenariusz nie dostarczył niczego w zakresie postaci lub skupienia, i był o wiele za długi (158 minut). Postać Cusacka była zbyt przygnębiona i jednowymiarowa, by udźwignąć ten film, a sekwencje Emmericha niszczące miasta zostały wykonane lepiej i bardziej metodycznie w filmach takich jak Pojutrze. 2012 Jedyną wartością odkupienia był absurdalny skok do kurczaka, który był zabawny z niewłaściwych powodów.
Powiązane: Stonewall i niezbędny ciężar dokładności historycznej
11. Księżyc 44 (1990)
Pierwsza teatralna premiera Emmericha, Księżyc 44 tylko w niemieckich kinach, uzyskując bezpośrednie traktowanie wideo w Stanach Zjednoczonych. Posiada również wątpliwe wyróżnienie, jakim jest otrzymanie 0% na Rotten Tomatoes, choć ma tylko pięć recenzji. Ten niskobudżetowy film science-fiction o wydobywaniu zasobów na Księżycu nie ma absolutnie żadnego sensu, ale Emmerichowi należy się trochę uznania za wyciśnięcie jak najwięcej z budżetu 15 milionów dolarów, z pewnymi solidnymi efektami, biorąc pod uwagę pieniądze i epokę.
10. Dzień Niepodległości: Odrodzenie (2016)
Wielu pytało, czy Dzień Niepodległości potrzebował kontynuacji 20 lat po oryginalnym hicie kinowym. Poza lekką nostalgią za latami 90., kiedy Bill Pullman i Jeff Goldblum ponownie wcielają się w swoje role, film miał niewiele do zaoferowania. Odrodzenie było w dużej mierze tym, czego można oczekiwać od Dzień Niepodległości kontynuacja – głośna, absurdalna i całkowicie niepotrzebna. W ciągu kilku chwil film próbuje twierdzić, że od dwudziestu lat nie było żadnego konfliktu zbrojnego, a narody odkładają na bok swoje „drobne różnice” po ataku obcych, który nadał ton temu, co miało nadejść. Dzień Niepodległości: Odrodzenie był również utrudniony przez fakt, że Will Smith nie wrócił do filmu. Przede wszystkim, podczas gdy oryginał był klasykiem akcji ze względu na efekty przesuwania koperty, które znacznie wyprzedzały swoje czasy, Odrodzenie nie zrobił wystarczająco dużo, aby się wyróżnić, a nawet Emmerich tego żałuje .
9. Anonimowy (2011)
Jeden z bardziej, cóż, anonimowych filmów Emmericha, Anonimowy został wydany bez rozgłosu w 2013 roku i zarobił nędzne 15 milionów dolarów przy szacowanym budżecie dwukrotnie większym. To nie tyle film akcji, co film z epoki o Edwardzie de Vere, 17. hrabim Oksfordu, który zdaniem niektórych teoretyków spiskowych jest prawdziwym autorem dzieła Williama Szekspira. Podobnie jak w niektórych innych filmach Emmericha, gra szybko i luźno z faktami, chociaż nie on napisał ten scenariusz (zamiast tego był to John Orloff, który również napisał scenariusz dla HBO Kompania braci ). Jest ładny, z ładną dbałością o szczegóły w scenografii i nie bierze się sam zbyt poważnie – więcej brutalności mogłoby natychmiast zatopić ten film. Ale narracja jest dziwna, zaczyna się we współczesnej Anglii, po czym stopniowo cofa się w czasie bez większego rymu i powodu. Bardzo łatwo się pogubić lub stracić zainteresowanie narracją, co sprawia, że trudno ją polecić.
8. Godzilla (1998)
To naturalne, że Emmerich zrobiłby godżilla film, zwłaszcza że kiedy wyszedł w 1998 roku, wchodził w fazę „jak tym razem zniszczyć miasto”. Był to 23. film z serii i pierwszy amerykański, który sprowadził potwora do Nowego Jorku, by siać spustoszenie. Emmerich zebrał gwiazdorską obsadę z lat 90. (Matthew Broderick, Jean Reno, Hank Azaria, Harry Shearer) i miał ambicje zrobienia wielkiego letniego hitu, ale rozczarował w kasie, być może z powodu negatywnego przyjęcia krytyków – film ma nędzne 16% na Rotten Tomatoes. Jak wiele filmów Emmericha, jest pełen nudnych postaci, frazesów i dziur fabularnych. Broderick lunatykuje przez film, a żaden z pozostałych aktorów nie radzi sobie dużo lepiej. Oprawa wizualna i akcja są na najwyższym poziomie, a produkt końcowy prawdopodobnie nie jest tak zły, jak niektórzy go przedstawiają. Ale jeśli chodzi o amerykańskie filmy Godzilla, ponowne uruchomienie z 2014 roku jest lepszą opcją.
Powiązane: Jak Godzilla 1998 została przerobiona z Toho Canon (przezabawnie)
7. Biały dom w dół (2013)
Niektóre z mniejszych wysiłków Emmericha całkowicie pomijają charakter i fabułę zamiast eksplozji i dużych akcji budżetowych. Biały Dom w dół, na swoim koncie ma wystarczająco dużo do przetrawienia w dziale postaci. Channing Tatum i Jamie Foxx są całkiem zabawni w dwóch głównych rolach, jako John Cale i prezydent James Sawyer z Secret Service, a film ślizga się po ich niedopasowanej chemii. w centrum Biały Dom w dół jest najbardziej wyszukanym i wręcz absurdalnym atakiem terrorystycznym, jaki można sobie wyobrazić, i jest wiele niewiarygodnych momentów, które są nieco trudniejsze do ominięcia tutaj niż w filmach Emmericha skupiających się na kosmitach i potworach. Z drugiej strony jest mniej brutalny i przyjemniejszy niż Olimp upadł, Podobnie nakręcony film Antoine'a Fuqua, który ukazał się zaledwie trzy miesiące wcześniej, i nie jest zły jak na letnią rozrywkę eskapistyczną.
6. W połowie drogi (2019)
Najnowszy film Emmericha, Midway, był jego drugą próbą ożywienia konkretnego wydarzenia historycznego. Na szczęście nie zbliża się to do katastrofy Kamienna ściana była i jest prawdopodobnie najlepszą próbą zachowania historycznej dokładności przez filmowca. Śledzi wydarzenia z bitwy o Midway na Pacyfiku, a historia zaczyna się tuż po atakach na Pearl Harbor. Emmerichowi należy się uznanie za wyważone podejście do wydarzeń, obsadzając japońskich aktorów w wielu wybitnych rolach. Ma zabójczą obsadę, w której występuje Ed Skrein (oryginalny Daario Naharis z Gra o tron ), Patricka Wilsona, Woody'ego Harrelsona, Aarona Eckharta i Dennisa Quaida. Ale stosunkowo niski budżet i niezależny charakter filmu są dość oczywiste, ponieważ CGI i efekty wizualne nie pojawiają się tak bardzo, jak w niektórych filmach studyjnych Emmericha. W połowie drogi to wciąż lepszy film ogólny niż niektóre pełne setów hity Emmericha, ale nie jest to tak bardzo film z popcornem.
5. Uniwersalny żołnierz (1992)
uniwersalny żołnierz wyszedł po obu RoboCop I Terminator 2: Dzień sądu, więc założenie genetycznie zmodyfikowanego żołnierza nie było w tamtym czasie nowością. Może to mieć coś wspólnego z tym, dlaczego krytycy początkowo odrzucili pojazd Jeana-Claude'a Van Damme'a (chociaż miał solidny zwrot w kasie w wysokości 80 milionów dolarów – wczesne lata 90. to dobry czas na bycie humanoidalnym zabójcą). Ale reputacja filmu wzrosła z czasem i nie bez powodu – uniwersalny żołnierz ma wiele wartości rozrywkowych z filmów klasy B. Van Damme jest byłym żołnierzem zabitym w Wietnamie, a następnie wskrzeszonym w ramach tajnego projektu wojskowego, by walczyć w elitarnej jednostce antyterrorystycznej. Dolph Lundgren gra nemezis Van Damme'a, a oglądanie konfrontacji dwóch najpopularniejszych gwiazd kina akcji tamtej epoki to świetna zabawa. Film zrodził serię znacznie gorszych i mniej udanych sequeli (z których większość trafiła bezpośrednio na wideo), ale Emmerich mądrze trzymał się z daleka, chociaż Van Damme wrócił po kilka z nich. Ale oryginał uniwersalny żołnierz jest wart obejrzenia jako kawałek ponadprzeciętnej rozrywki, a ziarno niszczącej świat grafiki Emmericha jest przyjemne do oglądania, wiedząc, co będzie dalej.
4. Pojutrze (2004)
Kiedy spawnujesz a Park Południowy odcinku, musisz robić coś dobrze (lub strasznie źle). Emmerich robi więcej niż kilka rzeczy dobrze w swoim przeboju z 2004 roku Pojutrze , co było jedną z pierwszych prób popkultury w walce ze zmianami klimatycznymi. W tym filmie otrzymujemy jedne z najlepszych sekwencji niszczących miasta w historii kina – fala przypływu przemywająca Manhattan, gigantyczna burza gradowa przetaczająca się przez Tokio. Jest niezaprzeczalnie imponujący, z jednymi z najlepszych efektów wizualnych, jakie Emmerich kiedykolwiek umieścił w aparacie. I w przeciwieństwie do niektórych innych jego filmów katastroficznych, otrzymujemy solidną wczesną kreację Jake'a Gyllenhaala i przyzwoitą dynamikę postaci z jego ojcem (Dennis Quaid), aby podtrzymać film. Tak, są naukowe nieścisłości, ale czy bez nich byłby to naprawdę film Emmericha?
Związane z: Dzień Niepodległości i Faceci w Czerni popełnili ten sam błąd z Willem Smithem
3. Gwiezdne wrota (1994)
Obdarowany budżetem w wysokości 55 milionów dolarów, ponad dwukrotnie większym niż Uniwersalny Żołnierz, Gwiezdne Wrota był największym i najbardziej ambitnym filmem science-fiction Emmericha. Odniósł natychmiastowy sukces, ustanawiając wówczas rekord kasowy dla każdego filmu, który ukazał się w październiku. Kurt Russell i James Spader wcielają się w dziwną parę żołnierzy i naukowców wysłanych w celu zbadania „Gwiezdnych Wrót”, obiektu podobnego do tunelu czasoprzestrzennego, który może umożliwiać podróże między wymiarami. To śmiały i momentami dziwaczny film, którego akcja toczy się w świecie będącym mieszanką starożytnego Egiptu, Mos Eisleya z Gwiezdne Wojny, i baza wojskowa z Przyjazd. Ale efekty wizualne są niezmiennie oszałamiające i po raz pierwszy świat zobaczył, co Emmerich mógłby zrobić, gdyby miał pieniądze i zabawki, aby właściwie zrobić wysokobudżetowy popcorn. Tak jak Uniwersalny żołnierz, zapoczątkowało ogromną franczyzę – już taka była trzy serial telewizyjny na żywo oparty na filmie, a także serial animowany, serial internetowy i dwa filmy telewizyjne. To utorowało drogę filmom takim jak np Dzień Niepodległości, i jest absolutnie wart ponownego obejrzenia.
2. Patriota (2000)
Z Patriota, Emmerich zrobił sobie krótką przerwę od gatunku katastrof, aby nakręcić epos o wojnie o niepodległość. Gibson gra weterana wojennego żyjącego w kolonialnej Ameryce, którego rodzinę rozdziera brutalny brytyjski dowódca, grany przez Jasona Isaacsa, na którym poprzysięga zemstę. To najlepsza historia oparta na postaciach spośród filmów Emmericha, a mimo to niewiele mówi, dramat narasta konsekwentnie w miarę postępów w filmie. Sceny bitewne są dobrze nakręcone i intensywne, co dowodzi zdolności reżysera do filmowania akcji, gdy nie dotyczy ona obcych, potworów ani ekstremalnych warunków pogodowych. Nie byłby to film Emmericha bez historycznej nieścisłości, a wielu szybko zwróciło uwagę, że żaden brytyjski żołnierz nigdy nie spalił kolonialnych kościołów, jak pokazano w filmie. Mimo to ma mniej więcej tyle, ile można wymagać od historycznej epopei.
1. Święto Niepodległości (1996)
Dzień Niepodległości to złoty standard filmów katastroficznych, z jedną kultową sceną akcji po drugiej. Niezależnie od tego, czy jest to obraz cienia UFO otaczającego Nowy Jork, czy szalejących płomieni, które schodzą ulicami, gdy kosmici przeprowadzają atak, jest zbyt wiele pamiętnych chwil, by je zliczyć. W Dzień Niepodległości, Emmerich w pełni włada swoim niszczycielskim rzemiosłem, z efektami wizualnymi, które były przełomowe jak na swoje czasy i nadal robią wrażenie – Oscar za najlepsze efekty wizualne był w pełni zasłużony. Ponadto w filmie występuje gwiazdorska obsada, w szczególności Jeff Goldblum jako nieudolny inżynier satelitarny i Will Smith jako energiczny pilot-bohater. To absolutny klasyk i film, który zasługuje na oglądanie na jak największym ekranie.
Dalej: Dlaczego Dzień Niepodległości 3 się nie wydarzył