Od wczesnych filmów o zombie George'a A. Romero po współczesne thrillery społeczne Jordana Peele'a, kino gatunkowe może być wykorzystywane jako wspaniały nośnik komentarzy społecznych. W rękach mistrza filmowego, takiego jak John Carpenter czy Sam Peckinpah, film może dostarczyć towarów pod względem akcji i spektaklu, a jednocześnie ma wiele do powiedzenia tematycznie.
POWIĄZANE: Death Proof i 9 innych slasherów, które mieszają się w innym gatunku
Paula Verhoevena RoboCop jest doskonałym przykładem filmu gatunkowego, który jest o wiele mądrzejszy, niż się wydaje. Na pierwszy rzut oka jest to ultrabrutalna akcja o glinie-robocie, ale istnieje ostry satyryczny podtekst dotykający wszelkiego rodzaju ważnych kwestii, takich jak autorytaryzm i prywatyzacja.
RoboCop (1987)
Na początku RoboCop , policjant o dobrych intencjach zostaje zastrzelony na służbie, a następnie bezduszna korporacja nasyca jego ciało technologią robotyczną, aby zmienić go w autorytarną maszynę do zabijania.
Klasyk Paula Verhoevena z lat 80. zapewnia całą wybuchową akcję, na jaką można liczyć w filmie o robotach policyjnych, ale także krytykuje kapitalizm, korporacyjną chciwość i media po drodze.
Cukierek (1992)
Na podstawie opowiadania The Forbidden autorstwa Clive'a Barkera, Cukierkowy facet kręci się wokół studentki studiów magisterskich badającej miejską legendę i stwierdzającej, że jest ona dokładniejsza, niż się spodziewała.
Oryginalna historia Barkera koncentrowała się na problemach klasowych w Liverpoolu, ale scenarzysta i reżyser Bernard Rose zmienił kontekst, aby miała miejsce na osiedlu mieszkaniowym Cabrini-Green w Chicago, dzięki czemu mógł zbadać rasę i śródmieście.
Szalenie (2010)
George A. Romero jest prekursorem w przepychaniu komentarzy społecznych poprzez historie gatunkowe. Jego najbardziej pamiętne przykłady horrorów naładowanych społecznie rozgrywają się podczas apokalipsy zombie, ale Szaleniec jest kolejnym dobrym przykładem.
Przybywając w niepewnej epoce po Watergate, Szaleniec widzi, jak wojsko amerykańskie przypadkowo uwalnia broń biologiczną w małym miasteczku, zamieniając jego mieszkańców w mordercze potwory.
Godzilla (1954)
Kilka hollywoodzkich przeróbek godżilla wyeliminowaliśmy podtekst, ale oryginalny film z 1954 roku tak naprawdę nie jest o gigantycznym potworze; gigantyczny potwór jest metaforą.
POWIĄZANE: 5 najlepszych (i 5 najgorszych) filmów o potworach, jakie kiedykolwiek powstały
W następstwie niszczycielskich skutków bombardowań atomowych Hiroszimy i Nagasaki podczas II wojny światowej, godżilla stał się symbolem wojny nuklearnej.
Ucieczka z Nowego Jorku (1981)
Chociaż film powstał dopiero w 1981 roku, początkowo napisał go John Carpenter Ucieczka z Nowego Jorku w odpowiedzi na aferę Watergate, która doprowadziła do upadku administracji Nixona. W szczególności film dotyka rozczarowania Ameryki prezydentem po skandalu.
Kurt Russell gra Snake'a Plisskena, najemnika, który zostaje wysłany do Nowego Jorku - który w dystopijnej przyszłości filmu stał się gigantycznym, otoczonym murem więzieniem - aby uratować prezydenta USA, gdy jego samolot zostaje zestrzelony i tam utknął .
Pierwsza krew (1982)
Chociaż Rambo filmy ostatecznie przekształciły się w thrillery akcji, które gloryfikują wojnę za pomocą ultrabrutalnych wyczynów dobrze naoliwionej maszyny do zabijania, zaczęły od znacznie bardziej mózgowego, prowokującego do myślenia, cynicznego podejścia do wojny.
POWIĄZANY: Rambo: 10 powodów, dla których sequele nigdy nie przebiją pierwszej krwi
W pierwszy bł dobrze , Rambo dowiaduje się, że wszyscy jego przyjaciele z Wietnamu zginęli, po czym zostaje wygnany z miasta przez skorumpowanych lokalnych stróżów prawa. W końcu gliniarze wyzwalają u niego zespół stresu pourazowego i prowadzi ich do lasu na obławę. Film ma wiele do powiedzenia na temat niesprawiedliwego traktowania weteranów wojny w Wietnamie po powrocie do domu.
Teksańska masakra piłą mechaniczną (1974)
Na pierwszy rzut oka Tobe Hooper Teksańska masakra piłą mechaniczną to przerażający slasher o sadystycznym brutalu z piłą łańcuchową, który strzela do niczego niepodejrzewających turystów w ostępach stanu Lone Star.
To jest to – i jest niesamowicie skuteczne – ale jest też pełne podtekstów. Ironia ludzi zabijanych na mięso doprowadziła do napisania filmu najbardziej pro-wegetariański film .
Żołnierze statku kosmicznego (1997)
Dziesięć lat po sterowaniu RoboCop , Paul Verhoeven zaadaptował klasykę militarnego science-fiction Roberta A. Heinleina Żołnierze statków kosmicznych w wysokobudżetowy film z równie dużą satyryczną nutą.
Opowiadając historię niektórych ludzkich żołnierzy wysłanych na międzygalaktyczną wojnę, by walczyć z gigantycznymi owadami, Żołnierze statków kosmicznych zakłada, że wojna zawsze wydobywa faszyzm po obu stronach.
Dzika banda (1969)
Na długo przed tym, jak Quentin Tarantino kazał Panu Blondynowi odciąć gliniarzowi ucho, najbardziej znanym reżyserem brutalnego kina był Sam Peckinpah, który nakręcił takie klasyczne filmy akcji, jak Ucieczka I Żelazny Krzyż . Odcisnął również swoje piętno na gatunku western z kilkoma ostrymi antywesternami, takimi jak Pat Garrett i Billy the Kid .
POWIĄZANE: McCabe i pani Miller oraz 9 innych wielkich antywestern
Prawdopodobnie najbardziej kultowym westernem Peckinpaha jest Dzika banda , który obraca się wokół bandy starzejących się banitów planujących wielki napad. Kontrowersyjna przemoc w filmie miała na celu przywołanie wojny w Wietnamie, której brutalne wydarzenia były transmitowane co wieczór w amerykańskich stacjach informacyjnych.
Noc żywych trupów (1968)
George A. Romero wynalazł współczesnego zombie Noc żywych trupów . Ustanowił także szablon dla filmów o zombie, gdy grupa ocalałych zbiera się i ukrywa w wiejskim domu. Film tak naprawdę opowiada o terrorze rasizmu, który pojawił się zaledwie cztery lata po zakończeniu segregacji.
Pośrednia kontynuacja Romero, Świt żywych trupów , podobnie wykorzystał apokalipsę zombie jako narzędzie do komentarzy społecznych. Gdy grupa ocalałych zaszyła się w centrum handlowym podczas powstania nieumarłych, Świt to przenikliwa satyra na konsumpcjonizm.
DALEJ: 10 horrorów, które trzeba zobaczyć z lat 60