Wbrew wcześniejszym doniesieniom, nowe informacje sugerują, że Robin Williams nigdy nie był brany pod uwagę do roli Jacka w Lśnieniu.
Według nowych informacji Stanley Kubrick nigdy nie brał pod uwagę zmarłego Robina Williamsa do roli Jacka Torrance'a w filmie Lśnienie . Wydany w 1980 roku, Lśnienie jest powszechnie uważany za jeden z najlepszych filmów, jakie kiedykolwiek powstały. Film Kubricka oparty jest na powieści Stephena Kinga pod tym samym tytułem, a w rolach głównych występują Jack Nicholson jako Jack, Shelley Duvall jako Wendy, Danny Lloyd jako Danny i Scatman Crothers jako Dick Hallorann. O produkcji napisano wiele Lśnienie w ciągu lat od premiery, a kilka lat temu szeroko donoszono, że Williams był głównym kandydatem do roli Jacka, głównego bohatera, który powoli popada w szaleństwo, a później próbuje zabić swoją rodzinę.
Jak udostępniono w serwisie weryfikującym fakty Snopes , Lee Unkrich, współautor „Lśnienie” Stanleya Kubricka, wyczerpująca książka o powstawaniu filmu ujawnia, że Williams nie był pretendentem do roli Jacka, jak już wcześniej informowaliśmy. Autor i reżyser wyjaśnia, że poza innymi czynnikami Williams był za młody i nie był jeszcze na tyle dużą gwiazdą, aby brać go pod uwagę Lśnienie . Ponadto oficjalna dokumentacja Warner Bros. ujawnia, że Kubrick miał tylko jedno zastępstwo dla Jacka, gdyby Nicholson odmówił: Kris Kristofferson. Poniżej znajdziesz pełną odpowiedź e-mailową Unkricha do Snopesa na pytanie, czy Kubrick kiedykolwiek rozważał kandydaturę Williamsa do tej roli:
Stanley po raz pierwszy przeczytał galery powieści Stephena Kinga w 1977 roku. W tym samym roku obsadzono także Nicholsona. Zdjęcia do filmu rozpoczęły się w kwietniu 1978 roku. W 1977 roku Robin Williams miał zaledwie 27 lat i zaledwie kilka bardzo drobnych napisów na swoim koncie. Nazwisko zyskało popularność dopiero w 1978 roku, kiedy zagrał w programie telewizyjnym „Mork i Mindy”. Poza tym, że Stanley Kubrick był zdecydowanie za młody na rolę Jacka Torrance'a (Nicholson miał 40 lat), Stanley Kubrick nigdy nie pomyślałby o zagraniu w „Lśnieniu” nieznanej osoby. Po rozczarowaniu kasowym swoim poprzednim filmem „Barry Lyndon” Kubrick pilnie potrzebował hitu i wybrał „Lśnienie”, próbując nakręcić film bardziej komercyjny. Kubrick od dawna chciał pracować z Nicholsonem (rozmawiali o filmie biograficznym o Napoleonie), a kiedy Nicholson zadzwonił do Kubricka i zapytał, nad czym pracuje, Kubrick opowiedział mu o „Lśnieniu”.
Powiązany: Człowiek-niedźwiedź z Lśniącego to największa tajemnica filmu: oto, co to oznacza
Dlaczego Stephen King nienawidzi Lśnienia
Lśnienie może i jest jednym z najważniejszych horrorów wszechczasów, ale King dał jasno do zrozumienia, że pogardzi nim. Duża część niezadowolenia autora z filmu wynika ze zmian, jakie Kubrick wprowadził do historii opowiedzianej w książce. Choć adaptacja jego dzieł na ekran nie jest obca, King wyjaśnił później, że jest to dzieło Kubricka Lśnienie brakowało mu ciepła i serca jego książki. Argumentował, że przedstawienie rodziny Torrance pozbawione jest jakiejkolwiek prawdziwej miłości, co stanowi część tego, co czyni ich historię opisaną w książce tak tragiczną. Jego odczucia co do emocjonalnego rdzenia filmu (lub jego braku) rozciągają się także na obsadę, przy czym zaangażowanie Nicholsona było dla autora szczególnie kłopotliwe.
King wyparł się obsady Nicholsona w roli Jacka i później wyjaśnił, że postać ta nie ma prawdziwego wątku fabularnego. Zamiast mającego dobre intencje ojca, który pojawia się w książce, Jack Nicholsona od samego początku wywołuje dreszcze. Z Lśnienie W pierwszej scenie w samochodzie jasne jest, że Jack jest postacią, której rodzina się już boi, a nie kocha. Wendy grana przez Duvalla staje się to jeszcze bardziej oczywiste, gdy dzieli się historią o tym, jak Jack zwichnął ramię Danny'emu podczas pijackiego aktu przemocy. Chociaż wiele problemów Kinga wynika ze scenariusza Kubricka Lśnienie Nicholson najwyraźniej odegrał kluczową rolę w stworzeniu szalonej, brutalnej wersji Jacka, która trafia na ekran.
Gra Nicholsona może odbiegać od charakterystyki Jacka z książki, ale nadal jest prawdopodobnie jedną z najbardziej zapadających w pamięć kreacji aktorskich wszechczasów. Choć nietrudno dostrzec, skąd King bierze się pod względem frustracji, jaką odczuwa w związku z odstępstwami od swojej powieści, faktem pozostaje, że twórczość Kubricka Lśnienie odegrał kluczową rolę w kształtowaniu przyszłości gatunku horroru. W końcu jest powód, dla którego ponad 40 lat później Kubrick Lśnienie pozostaje przedmiotem kulturowej fascynacji i ożywionej debaty.
Więcej: Wyjaśnienie Lśniącego zakończenia: dlaczego Jack jest na zdjęciu
Źródło: Lee Unkrich (via Snopes )