Robert De Niro to jedna z głównych postaci Martina Scorsese od lat 70., noszący tak kultowe role, jak Travis Bickle i Jake LaMotta.
Odkąd w jego wizytówce obsadzono go w roli lekkomyślnego zbira Johnny’ego Boya Średnie ulice Martin Scorsese współpracował z Robertem De Niro przy wszelkiego rodzaju filmach: biografiach, czarnych komediach, thrillerze Hitchcocka i oczywiście wielu innych filmach gangsterskich.
POWIĄZANY: Ranking wszystkich postaci Leonardo DiCaprio w filmie Martina Scorsese
Od nominowanej do Oscara roli mściciela Travisa Bickle’a Kierowca taksówki aż do swojej nagrodzonej Oscarem roli boksera Jake’a LaMotty Wściekły byk De Niro stworzył jedne z najlepszych dzieł w swojej karierze w filmach Scorsese. Niektóre z ról Scorsese De Niro, jak np Irlandczyk Franka Sheerana i Przylądek Strachu Max Cady, są bardziej zapadające w pamięć niż inne, jak Nowy Jork, Nowy Jork Jimmy’ego Doyle’a.
Jimmy Doyle (Nowy Jork, Nowy Jork)
Pierwsza duża bomba kasowa w karierze Scorsese – Nowy Jork, Nowy Jork – to błyskotliwy musical opowiadający o burzliwej relacji pomiędzy saksofonistą, granym przez De Niro, a piosenkarką, graną przez Lizę Minnelli.
De Niro radzi sobie świetnie z tą rolą, ale zostaje przyćmiony fenomenalną pracą Minnellego. Jego występ charakteryzuje się tym samym zamętem tonalnym, co sam film: wstrząsającym realizmem otoczonym kinową nostalgią.
Ace Rothstein (kasyno)
Kiedy w połowie lat 90. Kasyno zostało w większości odrzucone jako ponowne bieżnikowanie Chłopaki . Bada inny obszar przestępczości zorganizowanej – korupcję na scenie hazardowej w Las Vegas – ale jej styl jest strasznie podobny.
Kasyno ma przesadzoną fabułę, a niektóre sekwencje są trochę zbyt stylizowane, ale jest to zgrabnie zrobiony film gangsterski, a De Niro daje typowo niesamowitą kreację jako Ace Rothstein.
Johnny Boy (Ulice przeciętności)
Średnie ulice nie był pierwszym filmem Scorsese, ale jest to jego pierwszy film, który naprawdę przypomina tradycyjny film Scorsese. Przede wszystkim ugruntowało to skupienie Scorsese na charakterze, a nie na fabule. Film to seria w większości niezwiązanych ze sobą scen opowiadających o trudnej przyjaźni pomiędzy pogrążonym w poczuciu winy mafioso Charliem (w tej roli Harvey Keitel) i lekkomyślnym młodzieńcem Johnnym Boyem (De Niro).
POWIĄZANE: Jak Mean Streets ustanowiło styl Scorsese
Johnny Boy jest idealnym kontrapunktem dla Charliego, nie podziela jego poczucia winy i nigdy nie martwi się konsekwencjami. Przez cały film Charlie musi sprzątać bałagan po Johnnym Boyu, pożyczając pieniądze i wysadzając w powietrze skrzynki pocztowe w całym mieście.
Jimmy Conway (Przyjaciele z chłopaków)
Scorsese nie dał De Niro głównej roli Chłopaki , magnum opus reżysera, ponieważ aktor był za stary, aby zagrać Henry'ego Hilla, ambitnego młodego gangstera, który jest gotowy na wystawny, kryminalny styl życia, ale nie na brudną robotę, która za to płaci. Henry'ego gra Ray Liotta, dając najlepszy występ w karierze, podczas gdy De Niro gra jedną ze swoich postaci mentora, Jimmy'ego Conwaya.
Bycie graczem drugoplanowym dało De Niro większą swobodę zabawy przy każdej scenie, bez konieczności dźwigania całego filmu. Jimmy ma zarówno zabawne momenty, jak karcenie innych złodziei za dokonywanie dużych zakupów za łupy Lufthansy wbrew jego rozkazom, jak i momenty rozdzierające serce, jak kopnięcie budki telefonicznej w reakcji na informację, że jego drugi podopieczny, Tommy, został uderzony.
Frank Sheeran (Irlandczyk)
Najnowsza współpraca De Niro ze Scorsese, wysokobudżetowy kryminał Netflixa Irlandczyk , opowiedział historię mafijnego zabójcy Franka Sheerana. Scorsese opisał historię życia Sheerana w oparciu o mocno kwestionowane twierdzenie, że był on odpowiedzialny za niesławne, nierozwiązane morderstwo szefa związku zawodowego Jimmy'ego Hoffy.
Niezależnie od tego, czy ta relacja jest prawdziwa, film przebiega tak, jakby rzeczywiście był i bada tragiczne psychologiczne skutki zabicia bliskiego przyjaciela. Występ De Niro jest czasami przyćmiony podejrzanym CGI, ale wnosi prawdziwe emocje do scen, takich jak Frank dzwoniący do wdowy po Hoffie i słaby, zapewniający ją, że wszystko będzie dobrze.
Max Cady (Przylądek Strachu)
To bezprecedensowe, aby występ złoczyńcy z horroru otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego, ale w 1991 roku dwóch złoczyńców z horroru otrzymało nominacje – a jeden z nich wygrał. De Niro był nominowany za rolę psychotycznego, niedawno zwolnionego warunkowo seryjnego mordercy Maxa Cady’ego w hitchcockowskim remake’u powieści Scorsese Przylądek Strachu i przegrał z Anthonym Hopkinsem za równie mrożącą krew w żyłach rolę Hannibala Kanibala Lectera w Milczenie owiec .
Cady może i jest monotonnym antagonistą, który przez cały film w przerażający sposób prześladuje rodzinę prawnika, który doprowadził do jego skazania, ale De Niro w roli pełnego złoczyńcy jest hipnotyzujący na ekranie.
Rupert Pupkin (Król komedii)
Po sukcesie Wściekły byk uczynił De Niro i Scorsese bardziej sławnymi niż kiedykolwiek, ich kolejnym projektem było satyryczne obalenie celebryty. Rupert Pupkin, niedoszły, mający urojenia stand-in Król komedii , to komediowy kontrapunkt dla Travisa Bickle'a. Podobnie jak Travis, Rupert jest samotnikiem, który wypacza rzeczywistość w swoim umyśle – z tą różnicą, że Rupert nie chce sprzątać ulic Nowego Jorku; chce być gwiazdą.
To jeden z najzabawniejszych zwrotów akcji De Niro i na pewno najciemniejszy ze wszystkich jego występów komediowych. Niezależnie od tego, czy Rupert wrzeszczy na mieszkającą tam matkę, czy porywa wieczornego gospodarza, aby dostać się na scenę w swoim programie, De Niro każdą scenę odgrywa zabawnie prosto.
Jake LaMotta (Wściekły byk)
Po krytycznym i komercyjnym rozczarowaniu Nowy Jork, Nowy Jork , sukces Wściekły byk przywrócić De Niro i Scorsese na szczyt. De Niro zdobył w pełni zasłużoną nagrodę dla najlepszego aktora pierwszoplanowego na Oscarach za surowy, pełen brodawek i boleśnie szczery portret słabości boksera Jake’a LaMotty.
POWIĄZANE: 10 sposobów, w jakie wściekły byk nadal ma się dobrze
Pierścień jest dla LaMotty doskonałym miejscem do wyrażenia swojej złości, ale ta złość podąża za nim do domu i wypędza wszystkich, na których mu kiedykolwiek zależało. To klasyczny antybohater Scorsese – człowiek z głębokimi wadami, który powoduje własny upadek.
Travis Bickle (taksówkarz)
Po Życzenie śmierci wprowadził thrillery o samozwaństwie do głównego nurtu, Scorsese i De Niro połączyli siły, aby stworzyć ostre, eksperymentalne podejście do tego gatunku w New Hollywood. Kierowca taksówki Travis Bickle w roli głównej to weteran wojny w Wietnamie cierpiący na zespół stresu pourazowego (i inne problemy psychiczne), którego tak zniesmaczyła szalejąca przestępczość na ulicach Nowego Jorku, że postanawia coś z tym zrobić.
Brutalny psychopata, który uzbroił się do walki z przestępczością, może nie brzmieć zbyt wiarygodnie, ale samotność Travisa czyni go powszechnie rozpoznawalnym. Kierowca taksówki to kwintesencja portretu izolacji.
DALEJ: 10 sposobów, w jakie Travis Bickle taksówkarza jest kwintesencją antybohatera