Frances McDormand jest jedną z nielicznych aktorek na świecie, które otrzymały Potrójną Koronę Aktorstwa. Zadebiutowała w 1984 roku rolą Abby w niezależnym debiucie fabularnym braci Coen Krew Prosta i od tego czasu jest żoną współreżysera Joela Coena.
POWIĄZANE: Ranking każdej postaci Samuela L. Jacksona w filmie Quentina Tarantino
McDormand przez lata współpracował z wieloma uznanymi filmowcami, od Roberta Altmana, Sama Raimiego, Camerona Crowe'a, Nancy Meyers po Wesa Andersona. Wystąpiła także w dziewięciu filmach swojego męża – więcej niż jakikolwiek inny współpracownik Coen – ale zagrała główne role tylko w siedmiu z nich. Jej niewymienione występy w filmach Przeprawa Millera I Bartona Finka tak naprawdę nie liczą się jako w pełni zrealizowane postacie.
Kropka (Podnoszenie Arizony)
Po zagraniu jednej z głównych ról w niezależnym debiucie Coenów Krew Prosta , McDormand miał tylko niewielką rolę w swoim drugim filmie, Wychowywanie Arizony . W scenie, w której Hi zaprasza swojego brygadzistę, aby wraz z rodziną zobaczył nowonarodzone dziecko, McDormand gra żonę brygadzisty, Dot.
McDormand wykonuje świetną robotę przy ograniczonym czasie ekranowym, grając taką matkę, jaką chce być Ed, i dzieląc przezabawną chemię z Samem McMurrayem jako znudzonym małżeństwem z dziećmi.
CC Calhoun (Witaj Cezarze!)
Osadzona w latach 50. hollywoodzka satyra Coenów Witaj, Cezarze! może nie jest najlepszym filmem duetu, ale ma mnóstwo zabawnych momentów. Josh Brolin gra główną rolę Eddiego Mannixa, hollywoodzkiego naprawiacza, który chroni prasę przed skandalami gwiazd filmowych.
McDormand odgrywa tutaj inną niewielką rolę jako C.C. Calhoun, montażystka filmowa, która od czasu do czasu pojawia się w porywającej opowieści o dniu z życia, ale jej występ jest na tyle ekscentryczny, że zapada w pamięć.
Doris Crane (Człowiek, którego nie było)
Jedno z mniej znanych przedsięwzięć Coenów, Człowiek, którego nie było to surrealistyczny powrót do klasycznych filmów noir z Billym Bobem Thorntonem w roli Eda Crane'a, fryzjera, który planuje szantażować szefa i kochanka swojej żony, aby mógł zainwestować w pralnię chemiczną.
POWIĄZANE: 10 najlepszych występów w filmach braci Coen
McDormand gra żonę Eda, Doris Crane, księgową z problemem alkoholowym, którą podejrzewa o romans z jej szefem. To jest film Thorntona, ale McDormand zapewnia silne wsparcie jako wywrotowa femme fatale.
Linda Litzke (Spalić po przeczytaniu)
Depcząc po piętach nagrodzonemu Oscarem neozachodniemu arcydziełu Coenów To nie jest kraj dla starych ludzi , głupkowata farsa Spal po przeczytaniu został w dużej mierze odrzucony przez krytyków i publiczność. Ale to niedoceniany klejnot z mnóstwem histerycznych momentów, z których wiele można przypisać zmianie McDormanda na pracownika siłowni Lindy Litzke (i jej chemia z Bradem Pittem ).
Linda próbuje szantażować byłego agenta CIA, aby zapłacił za operacje plastyczne. Jest to relatywna motywacja postaci – chce stać się bardziej atrakcyjna, aby mogła kogoś poznać – ale jest to stosunkowo niska stawka w porównaniu z innymi thrillerami szpiegowskimi. W tym samym czasie jest zabawna ironia w tym, do czego się posunie. Widzowie wiedzą, dlaczego chce pieniędzy, ale nie warto wchodzić w konflikt z rosyjskim rządem.
Abby (prosta krew)
Coenowie zadebiutowali jako reżyser – i zrewolucjonizowali amerykańskie kino niezależne – w latach 84 Krew Prosta . To makabryczny neo-noir o zazdrosnym mężu, jego zdradzającej żonie, jej niczego niepodejrzewającym kochanku i sadystycznym prywatnym detektywie, który podwójnie krzyżuje ich wszystkich.
McDormand zaczął pracować z Coenami na parterze, grając cudzołożną Abby Krew Prosta . Przypadek błędnej tożsamości, jak na ironię, czyni z Abby niezamierzoną femme fatale. Abby bierze udział w niektórych z najbardziej irytujących zmian tonalnych filmu, takich jak kopanie męża w krocze pod koniec napiętej, trzymającej w napięciu sekwencji prześladowań, a McDormand radzi sobie z tymi momentami z pewnością siebie.
Lady Makbet (Tragedia Makbeta)
W tym roku Joel Coen zadebiutował jako samodzielny filmowiec bez udziału swojego brata Ethana. Tragedia Makbeta to czarno-biała adaptacja klasyka Szekspira, która spotkała się z powszechnym uznaniem krytyków. Nieczęsto zdarza się, że adaptacja Szekspira jest naprawdę świeża po tylu próbach, ale Coen Makbet jest własną bestią.
POWIĄZANE: 10 porywających dramatów do obejrzenia przed tragedią Makbeta Joela Coena
Denzel Washington wciela się w Lorda Makbeta, a McDormand w rolę jego obłudnej żony. Lady Makbet to jedna z najbardziej rozchwytywanych (i przesadzonych) ról aktorskich wszechczasów. Wcześniej grały ją Vivien Leigh, Judi Dench i Marion Cotillard, ale przekonujący jak zawsze McDormand zdołał wymyślić ujęcie, które wydaje się wyjątkowe.
Marge Gunderson (Fargo)
McDormand zdobyła swojego pierwszego Oscara za rolę Marge Gunderson Fargo . William H. Macy rozpoczyna fabułę jako walczący sprzedawca samochodów, który porywa swoją żonę dla szybkiej gotówki, ale McDormand kradnie film, gdy tylko Marge rozpoczyna śledztwo w sprawie powiązanego przestępstwa. Oprócz przybicia miłego akcentu z Minnesoty, co jest wystarczająco trudne, McDormand wnosi również do Marge ciepłe, relatywne elementy, które sprawiają, że czuje się prawdziwa i ludzka.
Marge jest idealnym antidotum na stereotypowe postacie gliniarzy z hollywoodzkich filmów. Ona nie jest twarda jak szpilki; jest zaraźliwie miła. Nie ma niebezpiecznej obsesji na punkcie swojej pracy; bardziej interesuje ją konkurs plastyczny jej męża. Nie nagina prawa ani nie używa nadmiernej siły, by schwytać sprawców; łapie złego faceta dobrą, staromodną robotą policyjną.
DALEJ: Dlaczego Marge Gunderson jest najlepszą postacią braci Coen (a koleś jest drugi)