Niewielu przestępców cieszy się taką sławą jak ci rabusie banków. Oprócz Bonnie i Clyde’a z 1967 roku ten duet zainspirował wiele wspaniałych filmów.
Współczesne filmy o współczujących banitach i wyrzutkach wiele zawdzięczają Arthurowi Pennowi Bonnie i Clyde . Filmowa opowieść o życiu i śmierci legendarnych rabusiów bankowych z czasów kryzysu nie tylko zmieniła kryminały, ale także Hollywood. W reakcji na konformistyczny porządek społeczny i media lat 50. Bonnie i Clyde rozbijał wszelką subtelność i otwarcie potępiał władzę, wychwalając bunt.
POWIĄZANY: Chloe Grace Moretz w filmie Bonnie i Clyde Miłość to broń
Po filmie, który zapewnił Warrenowi Beatty’emu i Faye Dunaway sławę, pojawiły się filmy przedstawiające kryminalnych antybohaterów jako ostatnie bastiony prawdziwej wolności, które podtrzymały przy życiu dziedzictwo najbardziej wpływowych miłośników kina. Choć romantyzacja tytułowej pary do dziś budzi wątpliwości, nie powstrzymało to filmowców od naśladowania ich dosłownej i symbolicznej podróży pełnej zbrodni. Oto 10 takich filmów inspirowanych latami 1967-tymi Bonnie i Clyde, zarówno w sposób szczery, jak i satyryczny .
Wyróżnienie specjalne: Od zmierzchu do świtu (1996)
Znany i uwielbiany ze względu na irytującą zmianę gatunku, kaprys Roberta Rodrigueza podąża za nim Bonnie i Clyde formować się do pewnego momentu. Skupiający się na psychotycznych braciach Gecko, Od zmierzchu do świtu wyglądało jak szorstka aktualizacja kryminalnej wycieczki, zanim pojawiły się wampiry i komiczne ilości krwi.
Film Jest wywrotowy, ale nie taki jak klasyk Beatty'ego i Dunaway'a, jak Od zmierzchu do świtu zdecydował się zbadać wnętrzności wampirów zamiast niepokojów społecznych. Mimo to ten kultowy ulubieniec zasługuje na uznanie za wprowadzenie niezapomnianych Gekonów – duetu w stylu Bonnie i Clyde’a, który wyróżniał się w ciągu dekady utoniętej w niezapomnianych filmach kryminalnych.
Pokolenie zagłady (1995)
Choć utwór z epoki, Bonnie i Clyde ucieleśnia pokoleniowy niepokój lat 60., a tę gorycz kontynuuje czarna komedia Gregga Arakiego. Koncentrując się na trójce bezcelowo agresywnych i hedonistycznych nastolatków, Pokolenie Zagłady zyskało swoją nazwę dzięki pesymistycznemu podejściu do życia i odrzuceniu doczesnej przyszłości.
Drugi wpis w Trylogii „Nastoletnia apokalipsa” Arakiego powoduje podziały – niektórzy potępiają jego złośliwą postawę, inni zaś chwalą ją z tych samych powodów. Podobnie jak jego poprzednik, Pokolenie Zagłady oferuje ponurą interpretację wolności, jej czynników umożliwiających i niekończącego się jej poszukiwania.
Urodzeni mordercy (1994)
Satyra Olivera Stone’a na przestępczość i kulturę celebrytów, słusznie nazwana najdroższym filmem studenckim, jaki kiedykolwiek powstał, jest w zasadzie Bonnie i Clyde podczas złej podróży narkotykowej. Ten film jest jednym z najlepszych przykładów przerostu stylu nad treścią, gdzie surrealistyczne efekty wizualne i psychodeliczny przekaz poprawiają coś, co mogło być kolejnym moralizującym, cynicznym ciosem w społeczeństwo (którym jest).
Nazywanie tego filmu kontrowersyjnym to mało powiedziane. Scenarzysta Quentin Tarantino znienawidzony tak bardzo, że się tego wyparł, przypisując sobie jedynie imiona Mickey i Mallory. Choć polaryzujący, Urodzeni mordercy wciąż domaga się, żeby go chociaż raz zobaczyć.
Łatwy jeździec (1969)
Bonnie i Clyde mógł zrodzić Nowe Hollywood, ale Łatwy jeździec jest okrętem flagowym tego ruchu kontrkulturowego. Podobnie jak film Penna, przełomowy film Dennisa Hoppera koncentruje się na parze rozczarowanych rebeliantów (tj. hippisów) wyruszających w podróż po Nowym Orleanie w poszukiwaniu wolności.
Kwestionowanie władzy motocyklistów i ich daremne polowanie na amerykański sen to bardziej wyraziste wersje tematów Bonnie i Clyde, co sprawia, że jest to wyjątkowo pełen rezygnacji nekrolog dla tych ideałów. Możliwe dzięki dużej ilości narkotyki przepływający przez system Hoppera, Łatwy jeździec można również postrzegać jako żałobę żałobną za prawdziwą wolność.
Dzika banda (1969)
Często obwiniany za zabicie tradycyjnego westernu, Dzika Banda pozostaje jednym z najbardziej buntowniczych odrzuceń władzy i tego, co uchodzi za cywilizację w New Hollywood. Jeśli Bonnie i Clyde ubolewał nad słabnącym poczuciem wolności, Dzika Banda Tytułowy gang starzejących się bandytów twierdzi, że śmierć w walce ze zmieniającymi się czasami jest lepsza niż czekanie na śmierć.
Bardziej brutalny i przygnębiająco przejmujący niż film Penna, który nie jest beczką słońca, cyniczny western Peckinpaha oznaczał koniec pewnego rodzaju wyjętego spod prawa, od którego Hollywood i prawdziwe życie odchodziły. Jest powód, dla którego typowo bohaterskie westerny są dziś nieliczne.
Odrzucenie diabła (2005)
Ci, którym nie podobał się romantyzm Bonnie i Clyde woli jak Odrzucenie diabła nie zawraca sobie głowy wzbudzaniem współczucia w swoich seryjnych mordercach, rozkoszując się tym, jak bardzo są sadystyczni, a jednocześnie żałosni.
POWIĄZANE: Rozbójnicy: 6 rzeczy, które były prawdziwe (i 4 rzeczy, które były czystą fikcją)
Najbardziej doceniony przez krytyków film eksploatacyjny Roba Zombiego można postrzegać jako (nieoficjalną) pełnometrażową wersję końcowych minut filmu z 1967 roku, pokazującą, co naprawdę dzieje się po szaleństwie brutalnych przestępstw, w którym sprawcy pozornie uchodzą przed wymiarem sprawiedliwości. Na swój sposób kontynuacja Dom Tysiąca Zwłok to grindhouse'owy remake klasyka Penna, tak bezlitosny, a jednocześnie tragiczny, jak powinien.
Niech Bóg błogosławi Amerykę (2011)
Wyreżyserowany przez aktora głosowego Ból W Herkules, ta czarna komedia zapożycza Bonnie i Clyde’a podstawy i podkręca satyrę. Z nastoletnimi i średnimi zastępcami odpowiednio Bonnie i Clyde'a, Boże błogosław Amerykę ma na celu społeczeństwo amerykańskie, a nie system.
Boże błogosław Amerykę można postrzegać jako przeciwieństwo Bonnie i Clyde ponieważ jest wymierzony w tych, którzy rzekomo niszczą konserwatywne wartości Ameryki, a nie w tych, którzy je podtrzymują. W przeciwieństwie do klasyka z 1967 roku, ten film robi wszystko, co w jego mocy, aby potępić swoich niesfornych bohaterów i obnażyć ich hipokryzję w sposób, w jaki nie robi tego film Penna.
O bracie, gdzie jesteś? (2000)
Akcja rozgrywająca się na Dalekim Południu podczas Wielkiego Kryzysu i z uciekającymi przestępcami w rolach głównych, (niezwykle luźna) adaptacja powieści Homera autorstwa braci Coen Odyseja ma wiele podobieństw historycznych, tematycznych i wizualnych do Bonnie i Clyde z wyjątkiem jednego aspektu: jest to komedia.
Poprzez moc muzyki i śmiechu, O bracie, gdzie jesteś? porusza te same idee, do których dążyli Beatty i Dunaway w 1967 roku i później (tj. rasizm). Jednak projekt z 2000 roku wyśmiewa zarozumiałą i sztywną elitę, zamiast rozmyślać o jej dominującej obecności. To i ścieżka dźwiękowa są spektakularne.
Prawdziwy romans (1993)
Pełen akcji romans Tony’ego Scotta jest najbliższy romansowi Bonnie i Clyde przerobić na tej liście. Bardziej idealistyczny i romantyczny niż jego inspiracja, Prawdziwy romans funkcjonuje bardziej jak bajka niż stwierdzenie. Efektem końcowym jest podnosząca na duchu, choć burzliwa historia miłosna, która zapewnia kochankom szczęśliwe zakończenie, które wymknęło się Bonnie i Clyde’owi.
Umieściło to także Quentina Tarantino na mapie, ponieważ napisał scenariusz, gdy Scott reżyserował. Chociaż Scott zmienił pierwotnie ponure zakończenie, Tarantino bardzo lubił ten film – co stanowi wyraźny kontrast w stosunku do jego niepohamowanej wściekłości wobec Olivera Stone’a Urodzeni mordercy .
Wrzosy (1988)
Ta mroczna komedia spada Bonnie i Clyde w publicznej szkole średniej, gdzie następnie śmieje się ze swojej pary przestępczej, zamiast ich ubóstwiać.
W przeciwieństwie do filmu biograficznego o miłośnikach wyjętych spod prawa , Wrzosy rezygnuje z idealizacji i pokazuje, jak obłąkanym i skrajnie głupim trzeba być, aby sądzić, że stosowanie przemocy jest romantyczne lub dobrym sposobem na wypowiedzenie się. Pełna czarnego humoru i bardziej świadoma opowieść o Bonnie i Clyde romans, Wrzosy to niemożliwa do pominięcia kapsuła czasu z końca lat 80., której nie da się dzisiaj zrealizować.
Thelma i Luiza (1991)
Większość kolejnych filmów Bonnie i Clyde’a ślady opierają się na fundamentach, aby opowiedzieć historię amoralnych wyrzutków, którzy w końcu nieuzasadnieni zostają odkupieni, ale Thelma i Luiza to wyjątek, który zasługuje na rozdzierający serce finał.
Tytułowe kobiety od początku są ofiarami niesprawiedliwego świata. Ich podróż nie jest pretekstem do mylenia wolności z bezmyślną przemocą i pesymizmem, ale szansą na doświadczenie życia i miłości, o których mogą tylko marzyć. Bonnie i Clyde rozpoczął rewolucję, ale Thelma i Luiza uświadomił sobie swoje desperackie wołanie o wolność.
DALEJ: 20 najlepszych filmów kryminalnych i gangsterskich, ranking