W ostatnich latach Quentin Tarantino odszedł od swoich typowych dramatów kryminalnych na rzecz westernów. Pewnego razu w Hollywood oczywiście złamał tę tradycję, będąc dramatem z lat 60. o Charlesie Mansonie. Ale od 2012 do 2015 roku Tarantino był w trybie pełnego westernu, dając fanom dwa doskonałe filmy w Django Unchained I Nienawistna Ósemka .
POWIĄZANE: Nienawistna ósemka: 9 niepopularnych opinii (według Reddita)
Większość krytyków zgodzi się z tym Django Unchained jest lepszym filmem, ale nie oznacza to odrzucenia nieodłącznych cech Nienawistna Ósemka . To także doskonały film, który ma swoje pozytywne cechy. Oba filmy mają swoje unikalne mocne strony, a to tylko niektóre z nich.
Django Unchained: Zabawny ton
Tarantino zawsze był znany ze swoich żartobliwych tonów. Mimo że był powszechnie potępiany za swoją przemoc, powiedział, że przemoc zawsze pozostaje z przymrużeniem oka, a większość jego filmów celowo przypomina stare kino grindhouse, które nigdy nie traktowały siebie zbyt poważnie.
Django Unchained jest w ten sam sposób. Pomimo zajmowania się niewiarygodnie mroczną i delikatną tematyką, Django Unchained pozostaje całkiem zabawny i zabawny przez cały czas, i prawdopodobnie zapewnia lepsze wrażenia podczas oglądania.
Nienawistna ósemka: zdjęcia
Filmy Tarantino z pewnością będą wspaniałe, ale Nienawistna Ósemka jest na innym poziomie. Nadzorowany przez DOP Roberta Richardsona, Nienawistna Ósemka nie jest typem filmu do oglądania na laptopie lub tablecie.
Film został nagrany na taśmie 65 mm, wyświetlany na taśmie 70 mm i ma rozszerzony współczynnik proporcji 2,76:1. Krótko mówiąc, jest to zapierający dech w piersiach film, który rejestruje rozległe krajobrazy w spektakularnych szczegółach. Przyszły blu-ray 4K tego filmu jest absolutną koniecznością.
Django Unchained: rozległy zakres
Tarantino wrócił do swojej małej skali Rezerwowe Psy korzenie z Nienawistna Ósemka i przebieg mogą się różnić. Podobnie jak jego kultowy pierwszy film, Nienawistna Ósemka głównie odbywa się w zamkniętym miejscu - jest to Pasmanteria Minnie.
Django Unchained ma znacznie większy zasięg, od ciemnych lasów, przez ośnieżone góry, różne plantacje, wspaniałe budynki z połowy XIX wieku, po różne zachodnie miasta i salony. u jej podstaw, Django Unchained to film przygodowy, który ogląda się z ogromną przyjemnością.
Nienawistna ósemka: Ennio Morricone
Ennio Morricone jest z pewnością jednym z najbardziej kultowych kompozytorów w historii kina, a Quentin Tarantino złapał go za Nienawistna Ósemka . Morricone po raz kolejny wybił go z parku, dostarczając nagrodzoną Oscarem ścieżkę dźwiękową, która jest w równym stopniu ekspansywna, zabawna i nawiedzona.
POWIĄZANE: Pulp Fiction: 10 niepopularnych opinii (według Reddita)
Siedmiominutowy „L’ultima diligenza di Red Rock” (The Last Stage to Red Rock) [Versione Integrale]” jest szczególnie ikoniczny i może być najwspanialszym utworem muzycznym w filmie Quentina Tarantino.
Django Unchained: Bardziej znaczące motywy
Pomimo żartobliwego tonu, Django Unchained to bogaty i tematyczny film o okropnościach niewolnictwa i emancypacji niewolników. Widzowie mogą postrzegać to jako zabawny film o zemście w przebraniu Blaxploitation i zachodnich tropów, lub mogą postrzegać to jako dość znaczące spojrzenie na Amerykę z połowy XIX wieku.
Nienawistna Ósemka miał pretensje do bycia czymś „większym” niż był, ale często okazywał się niczym więcej niż groteskową i brutalną sztuką kryminalną.
Nienawistna ósemka: lepsza obsada
Na pewno nie ma nic złego w obsadzie Django Unchained , ale obsada Nienawistna ósemka jest certyfikowanym, kto jest kim z gwiazd z listy A – nie mówiąc już o stałych bywalcach Tarantino.
Istnieją długoletnie gwiazdy Tarantino, takie jak Tim Roth, Michael Madsen i Samuel L. Jackson, ale także kultowa hollywoodzka legenda Kurt Russell, nominowana do Oscara Jennifer Jason Leigh i ekscytujący nowicjusz Tarantino Walton Goggins (nie wspominając o krótkiej ale fantastyczny występ Channinga Tatuma). Naprawdę nie ma nic złego w tej obsadzie.
Django Unchained: Christoph Waltz
Bez względu na to, jak wspaniała jest obsada Nienawistna ósemka brakuje jednego kluczowego elementu – a tym elementem jest legendarny Christoph Waltz. Tim Roth oczywiście próbuje wypełnić boleśnie nieobecną rolę Waltza, ale to po prostu nie to samo. Walc był powszechnie uważany za jeden z najlepszych aspektów Django Unchained , zdobywając filmowi jedną z dwóch nagród Akademii.
POWIĄZANE: 10 subtelnych połączeń we wszechświecie Quentina Tarantino
W rzeczywistości Waltz zdobył mnóstwo nagród za rolę doktora Schultza, w tym nagrodę BAFTA, nagrodę Critics' Choice Association, Złoty Glob i nagrodę Screen Actors Guild.
Nienawistna ósemka: Meaner And Grittier
Jeden z głównych zarzutów dot Nienawistna Ósemka jest to, że był zbyt szorstki i brutalny, nawet jak na standardy Tarantino. Bohaterowie z pewnością sprostali obietnicy zawartej w tytule, ponieważ większość z nich była postaciami nieodwracalnymi i groteskowymi – nawet tak zwani „dobrzy” mieli okropne wady, które sprawiały, że widzowie kwestionowali ich charakter i moralność.
Oczywiście śmieci jednej osoby są skarbem innej osoby i wielu fanów Tarantino kochany ostrzejsze podejście.
Django Unchained: współczesne piosenki
Quentin Tarantino od dawna jest podziwiany za swoje wybory muzyczne, a jego filmy są często usiane wyjątkowymi piosenkami (większość z nich pochodzi z lat 70.). Django Unchained nie różni się niczym, mimo że jest filmem z epoki.
Zawiera utwór Jima Croce'a z 1973 roku „I Got a Name”, „100 Black Coffins” Ricka Rossa, „Unchained (The Payback/Untouchable)” Jamesa Browna i 2Paca, „Ain't No Grave” Johnny'ego Casha, „Who” Johna Legenda. Czy to ci się stało?” oraz „Trinity (Titoli)” Annibale E I Cantori Moderni. To kolejna świetna i zapadająca w pamięć ścieżka dźwiękowa Tarantino.
Nienawistna ósemka: dzika przemoc
Podobnie jak jego ogólnie zdeprawowane, nieodwracalne postacie, Nienawistna Ósemka był często krytykowany za brutalne przedstawienie przemocy. I, podobnie jak nihilistyczny ton, wielu fanów Tarantino absolutnie go pokochało. Podczas gdy przemoc jest przedstawiana w typowy sposób Tarantino (niewiarygodnie krwawy i delirycznie przesadzony), wielu krytyków uznało ją za zbyt dużą i zbyt „podłą”.
Ale Tarantino nigdy tak naprawdę nie aspirował do bycia sztuką wysoką, a jego przemoc ma być głupkowata i zabawna (przynajmniej tak zabawna, jak przemoc może być). Ludzie gromadzą się w filmach Tarantino, aby zobaczyć, jak krew i kończyny latają, i Nienawistna Ósemka z pewnością dostarczone w tym zakresie.
DALEJ: 5 najlepszych scen otwierających Quentina Tarantino (i 5 najlepszych zakończeń)